Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

φλόξ

Οὐδ' ἄμμε διακρινέει φιλότητος ἄλλο, πάρος θάνατόν γε μεμορμένον ἀμφικαλύψαι -> Nor will anything else divide us from our love before the fate of death enshrouds us
Apollonius of Rhodes, Argonautica 3.1129f.
Full diacritics: φλόξ Medium diacritics: φλόξ Low diacritics: φλοξ Capitals: ΦΛΟΞ
Transliteration A: phlóx Transliteration B: phlox Transliteration C: floks Beta Code: flo/c

English (LSJ)

ἡ, gen. φλογός: (φλέγω):—

   A flame of fire, Od.24.71, etc.; δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο Il.8.135; τῆς δὲ [νηὸς] κατ' ἀσβέστη κέχυτο φλόξ 16.123; κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη 9.212; more fully, φλὸξ Ἡφαίστοιο Il.17.88, Od. l.c.; πυρός Pi.P.4.225, E.Ba.8, Heracl.914 (lyr.), Pl.Ti.83b, etc. (but also φλογὸς αἰθέριον πῦρ Parm.8.56); φλογὸς σπέρμα, of live charcoal, Pi.O.7.48; ἀναιθύσσειν, θύειν, E.Tr.344, IT1331; ἐγείρειν, παρακαλεῖν, X. Smp.2.24, Cyr.7.5.23; ἐμβαλεῖν τινι E.Alc.4, Rh.120; σβέσαι Th.2.77; φ. ἀπέσσυτο Hes.Th.859; ἀπορρέουσα Pl.Ti.67c; φλογὸς ἀποσβεσθείσης ib.58c: later in pl., flames, meteors, Arist.Mete.341b2, Mu.392b3, 400a30, Orph.L.178, Nic.Fr.74.48.    2 fire as an element, φλογὸς αἶσα Parm.12.2; φ. ἱλάειρα Emp.85.    3 of other kinds of flame, φ. κεραυνία, οὐρανία, of lightning, A.Pr.1017, E.Med. 144 (anap.); of the heat of the sun, A.Pr.22, Pers.505, S.Tr.696; flash of a miraculous cloud, Il.18.206; of precious stones, ψυχρὰ φ. Pi.Fr. 123.5; the blade of a sword, LXX Jd.3.22, Aq., Thd.1 Ki.17.7.    4 in similes and metaphors, φλογὶ εἴκελος, ἶσος, of fiery warriors, Il.13.330, 39; φ. οἴνου the fiery strength of wine, E.Alc.758; φ. πήματος S.OT166 (lyr.).    II wallflower, Cheiranthus Cheiri, Thphr.HP6.6.2.

German (Pape)

[Seite 1293] ἡ, φλογός, die Flamme, jedes helle, hoch auflodernde Feuer; oft in der Il., z. B. δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο 8, 135; ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη 9, 212; in der Od. nur 24, 71, ἐπεὶ δέ σε φλὸξ ἤνυσεν Ἡφαίστοιο; oft bei Hes.; Pind. Ol. 7, 48 u. sonst; Tragg.: von dem Blitz, καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα Aesch. Prom. 359; ῥιπτέσθω μὲν αἰθαλοῦσσα φλόξ 994, vgl. 1019; von der Sonne, 22 Pers. 497; Soph. Tr. 693 O. R. 1425, vom Feuer; auch übertr., vom Leid, 166; φλὸξ οὐρανία, der Blitz, Eur. Med. 144, u. öfter; selbst οἴνου, Alc. 758; auch in Prosa, wie Plat. Tim. 67 c; φλόγα παρακαλεῖν, ἐγείρειν, Xen. Cyr. 7, 5,23 Conv. 2, 24; bei sp. D. auch im plur. nicht selten, wie in späterer Prosa, vgl. L. Dind. Xen. Conv. 2, 24; λύχνος ἔχων φλόγας ἀνακεχυμένας Ath. 475.

Greek (Liddell-Scott)

φλόξ: ἡ, γενικ. φλογός· (φλέγω)· ― ὡς καὶ νῦν, κοινῶς «φλόγα» , Ὀδ. Ω. 71, καὶ συχν. ἐν τῇ Ἰλ.· δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο Θ. 135· τῆς δὲ [νηὸς] κατ’ ἄσβεστος κέχυτο φλὸξ Π. 123· κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλόξ ἐμαράνθη Θ. 212· πληρέστερον, φλὸξ Ἡφαίστοιο Ἰλ. Ρ. 88, Ὀδ. ἔνθ’ ἀνωτ.· πυρὸς Πινδ. Π. 4. 400, Εὐρ. Βάκχ. 8, Ἡρακλ. 914, Πλάτ., κλπ.· φλογὸς σπέρμα, ἀνημμένος ἄνθραξ, Πινδ. Ο. 7. 87. φλόγα δαίειν Ἰλ. Σ. 206· ἀναιθύσσειν, θύειν Εὐρ. ἐν Τρῳ. 344· ἐν Ι. Τ. 1331· ἐγείρειν, παρακαλεῖν Ξεν. Συμπ. 2. 24, Κύρ. Παιδ. 7. 5, 23· ἐμβάλλειν τινὶ Εὐρ. Ἄλκ. 4, Ρῆσ. 120· σβέσαι Θουκ. 2. 77· ― φλὸξ ὦρτο, κατακέχυτο Ἰλ. ἔνθ’ ἀνωτ. ἀπέσσυτο Ἡσ. Θεογ. 859· ἀπορρεῖ Πλάτ. Τίμ. 67C· ἀποσβέννυται αὐτόθι 58C· ― ὁ πληθ. φλόγες = μετέωρα, εἶναι μεταγενέστ., Ἀριστ. Μετεωρ. 1. 4, 1, π. Κόσμ. 2. 11, Ὀρφ. Λιθ. 176, Νικ. Ἀποσπ. 2. 48 (παρ’ Ἀθην. 684Α), πρβλ. L. Dind. εἰς Ξεν. Συμπ. 2. 24. 2) ἐπὶ φλογὸς ἄλλου εἴδους, φλ. κεραυνία, οὐρανία, κεραυνός, ἀστραπή, Αἰσχύλ. Πρ. 359, 922, 992, 1017, Εὐρ. Μήδ. 144· ― ὡσαύτως ἐπὶ τῆς θερμότητος τοῦ ἡλίου, Αἰσχύλ. Πρ. 22, Πέρσ. 505, Σοφ. Τραχ. 696· ― ἡ λάμψις στιλβούσης περικεφαλαίας, Ἰλ. Σ. 206· ― ἐπὶ πολυτίμων λίθων, ψυχρὰ φλ. Πινδ. Ἀποσπ. 88. 5· ἐπὶ ξίφους, Ἑβδ. (Κριτ. Γ΄, 22). 3) μεταφορ., ὁ Ὅμ. περιγράφει ὁρμητικὸν πολεμιστὴν διὰ τῆς φράσεως, φλογὶ εἴκελος, ἶσος Ἰλ. Ν. 39, 330, 668, κλπ.· ― φλ. οἴνου, ἡ φλογερὰ δύναμις τοῦ οἴνου, Εὐρ. Ἄλκ. 758· φλ. πήματος Σοφ. Οἰδ. Τύρ. 166· ― ἴδε ἐν λ. φαεσφόρος. ΙΙ. φυτόν τι (καλούμενον παρὰ Πλινίῳ Viola alba 21. 38), Θεοφρ. π. Φυτ. Ἱστ. 6. 6, 2.

French (Bailly abrégé)

φλογός (ἡ) :
I. flamme, particul. :
1 flamme du feu;
2 flamme en gén.
3 fig. ardeur;
II. phlox, sorte de plante.
Étymologie: φλέγω.

English (Autenrieth)

φλογός (φλέγω): flame, blaze. (Il. and Od. 24.71.)

English (Slater)

φλόξ (φλόξ, φλογός, φλογί, φλόγ(α))
   1 fire αἰθοίσας ἔχοντες σπέρμ' φλογὸς οὔ (O. 7.48) πέτρας φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλάκα (P. 1.24) βόας, οἳ φλόγ' ἀπὸ ξανθᾶν γενύων πνέον καιομένοιο πυρός (P. 4.225) τοῖσιν ἐν δυθμαῖσιν αὐγᾶν φλὸξ ἀνατελλομένα συνεχὲς παννυχίζει (I. 4.65) φλόγα δερκομ[ Δ. 4. b. 9. ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευται μέλαιναν καρδίαν ψυχρᾷ φλογί fr. 123. 6.

Spanish

llama

English (Strong)

from a primary phlego (to "flash" or "flame"); a blaze: flame(-ing).

English (Thayer)

genitive φλογός, ἡ (φλέγω (to burn; cf. Latin 'flagro', etc.)), from Homer down, the Sept. for לַהַב and לֶהָבָה, a flame: φλόξ πυρός and πῦρ φλογός see πῦρ, p. 558{a}.

Greek Monolingual

η / φλόξ, -ογός, ΝΜΑ
βλ. φλόγα.

Greek Monotonic

φλόξ: ἡ, γεν. φλογός, (φλέγω), φλόγα της φωτιάς, σε Όμηρ.· φλόγα δαίειν, ανάβω φωτιά, σε Ομήρ. Ιλ.· ἐγείρειν, σε Ξεν.· σβέσαι, σβήνω τη φλόγα, σε Θουκ.· επίσης λέγεται για αστραπές, σε Αισχύλ., Ευρ.· λέγεται για τη θερμότητα του ήλιου, σε Αισχύλ.· φλόγα ή λάμψη αστραφτερής περικεφαλαίας, σε Ομήρ. Ιλ.· φλὸξ οἴνου, η φλογερή δύναμη του κρασιού, σε Ευρ.

Russian (Dvoretsky)

φλόξ: φλογός
1) пламя (πῦρ καὶ φ., ἀσβέστη φ., φλογὶ εἴκελος ἀλκή Hom.): πυρὸς φ. Eur. пламя костра; κεραυνία φ. Aesch. молния; μηρίων φ. Soph. пламя, охватившее бедра (жертвенных животных); φ. ἡλίου Soph. солнечный жар; φ. πήματος Soph. пламя беды, т. е. страшное несчастье; φ. οἴνου Eur. пламя, т. е. крепость вина;
2) огненное тело, метеор (αἱ φλόγες καὶ οἱ ἀστέρες Arst.).

Middle Liddell

φλέγω
a flame of fire, Hom.; φλόγα δαίειν to kindle a flame, Il.; ἐγείρειν Xen.; σβέσαι to put it out, Thuc.; also of lightning, Aesch., Eur.; of the heat of the sun, Aesch.; the flame or flash of a bright helmet, Il.; —φλ. οἴνου the fiery strength of wine, Eur.

Chinese

原文音譯:flÒx 弗羅克士
詞類次數:名詞(7)
原文字根:火焰 相當於: (לַבָּה‎) (לַהַב‎)
字義溯源:火焰,燃燒的火,焰;源自(κημόω / φιμόω)X*=焚燒,閃光)。參讀 (ἀνθρακιά)同義字
出現次數:總共(7);路(1);徒(1);帖後(1);來(1);啓(3)
譯字彙編
1) 焰(6) 徒7:30; 帖後1:8; 來1:7; 啓1:14; 啓2:18; 啓19:12;
2) 火焰(1) 路16:24