Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

καῦμα

Τὰ πάντα ῥεῖ καὶ οὐδὲν μένει -> Everything flows and nothing stands still
Heraclitus
Click links below for lookup in third sources:
Full diacritics: καῦμα Medium diacritics: καῦμα Low diacritics: καύμα Capitals: ΚΑΥΜΑ
Transliteration A: kaûma Transliteration B: kauma Transliteration C: kayma Beta Code: kau=ma

English (LSJ)

ατος, τό, (καίω) A burning heat, especially of the sun, καύματος ἔξ after sun-heat, Il.5.865, cf. Hes.Op.415,588, Alc.39, S.Ant.417, Epinic.1.10, etc.; πρὶν ἂν τὸ κ. παρέλθῃ the heat of the day, Pl.Phdr. 242a, cf. Ti.70d; ἐὰν ᾖ κ. Arist.Mete.342b10: freq. in plural, ἡλίου τε καύμασιν S.OC350, cf. Hdt.3.104, X.Cyn.5.9, etc.; [τόποι] ὑπὸ καυμάτων διαφθειρόμενοι Isoc.11.12; καύματα καὶ χειμῶνες Phld.Piet.87: in plural, also of frost, Ath.3.98b, Luc.Lex.2. 2 fever heat, Th.2.49; of inflamed conditions, Hp.VM19, Aph.7.13: metaph., of love, κ. ἀρσενικόν AP12.87. II in plural, holes burnt by cautery, Hp.Art.11, Arist.Pr.863a31. III brand on cattle, IG7.3171.44 (Orchom. Boeot.). IV embers of sacrifices, Pl.Criti.12od. V firewood, PLond.3.1166.6, al. (i A.D.).

* Abbreviations: ALL | General | Authors & Works

German (Pape)

[Seite 1408] τό, Brand, bes. Sonnenbrand, Sommerhitze, Il. 5, 865; ἦμος δὴ λήγει μένος ὀξέος ἠελίοιο καύματος ἰδαλίμου Hes. O. 413, vgl. 586; so auch Soph. Ant. 417; Plat. Phaedr. 242 a u. Folgde; oft im plur., ὄμβροις ἡλίου τε καύμασιν Soph. O. C. 350; πρὸς χειμῶνας καὶ καύματα Plat. Polit. 279 d; τόπους ὑπὸ καυμάτων διαφθειρομένους Isocr. 11, 12; Sp.; Fieberhitze, Plut. Alex. 66; Liebesgluth, ἀρσενικόν Ep. ad. 8 (XII, 87). Von heftiger Kälte, Frostbrand, Ath. III, 98 b Luc. Lexiph. 2.

Greek (Liddell-Scott)

καῦμα: τό, (καίω), καίουσα θερμότης, ἰδίως τοῦ ἡλίου, ὁ καύσων, ἡ ὑπερβολικὴ ζέστη, ἡ βλαβερῶς ἐπιδρῶσα εἰς τὴν ὀργανικὴν ὕλην, καύματος, τῆς ἐκ τοῦ ἡλίου θερμότητος, Ἰλ. Ε. 865, πρβλ. Ἡσ. Ἔργ. κ. Ἡμ. 413, 586, Σοφ. Ἀντ. 417, κτλ.· πρὶν ἂν τὸ κ. περέλθῃ, ἡ θερμότης, ὁ καύσων τῆς ἡμέρας, Πλάτ. Φαῖδρ. 242Α ῥᾳστήνην ἐν τῷ κ. παρέχειν ὁ αὐτ. ἐν Τιμ. 70D· ἐὰν ᾖ κ. Ἀριστ. Μετεωρ. 1. 5, 2· συχν. ἐν τῷ πληθ., τὸ θέρος ἐν ἀντιθ. πρὸς τὸν χειμῶνα, ὄμβροις ἡλίου τε καύμασιν Σοφ. Ο. Κ. 350, πρβλ. Ἡρόδ. 3. 104, Ξεν. Κυν. 5. 9, κτλ.· ἐν τῷ πληθ. ὡσαύτως ἐπὶ πάγου, Ἀθήν. 98Β, Λουκ. Λεξιφ. 2. 2) πυρετοῦ θερμότης, Θουκ. 2. 49, Πλάτ. Τιμ. 70D· ἐντεῦθεν, καυστικὸς πυρετός, Ἱππ. Ἀφ. 1258·- μεταφορ., ἐπὶ ἔρωτος, Ἀνθ. Π. 12. 87. ΙΙ. ἐν Ἱππ. π. Ἄρθρ. 788, ἐπὶ ὀπῶν ἃς ἤνοιξε τὸ καυτήριον, πρβλ. Ἀριστ. Προβλ. 1. 36.

French (Bailly abrégé)

ατος (τό) :
I. brûlure, particul.
1 brûlure par le soleil, chaleur ardente;
2 brûlure par le froid;
II. p. anal. chaleur de la fièvre ; fièvre ardente.
Étymologie: καίω.

English (Autenrieth)

ατος (καίω): burning heat, Il. 5.865†.

English (Strong)

from καίω; properly, a burn (concretely), but used (abstractly) of a glow: heat.

English (Thayer)

καύματος, τό (καίω), heat: of painful and burning heat, Sept.; in Greek writings from Homer down.)

Greek Monolingual

και κάμα (ΑΜ καῡμα, -ατος) καίω
1. υπερβολική ζέστη λόγω μεγάλης θερμότητας του ηλίου, καύσωνας (α. «στο κάμα το μεσημερνό αχνίζουν τα χαλίκια», Γρυπ.
β. «κυνικά καύματα» γ. «πρὶν ἄν τὸ καῡμα παρέλθῃ», Πλάτ.)
2. έγκαυμα
μσν.
θυσία
μσν.-αρχ.
μτφ. ψυχικός πόνος, καημός
αρχ.
1. συν. στον πληθ. τὰ καύματα
α) το καλοκαίρι, σε αντιδιαστολή με τον χειμώνα
β) σφοδρό ψύχος
2. η θερμότητα του πυρετού («τοῖς σφόδρα πυρέττουσιν, ἐάν τε ἕν ἱμάτιον, ἐάν τε πολλὰ περιβεβλημένοι τυγχάνωσι, ταυτὸ καῡμα καὶ παραπλήσιον», Πλούτ.)
3. στιγματισμός τών ζώων με κάψιμο
4. η ασβόλη τών θυσιών, τα αποκαΐδια που έμεναν από τη θυσία («ἐπὶ τὰ τῶν ὁρκωμοσίων καύματα χαμαὶ καθίζοντες», Πλάτ.)
5. ξύλο για κάψιμο, καυσόξυλο.

Greek Monotonic

καῦμα: -ατος, τό (καίω),
1. θερμότητα που καίει, ιδίως, λέγεται για τον ήλιο, καύματος, στην ζέστη του ήλιου, σε Ομήρ. Ιλ.· καῦμ' ἔθαλπε, σε Σοφ.
2. θερμότητα του πυρετού, σε Θουκ.· μεταφ., λέγεται για τον έρωτα, σε Ανθ.

Russian (Dvoretsky)

καῦμα: ατος τό тж. pl.
1) жар, зной Hom. etc.: κ. ἔθαλπε Soph. было знойно; ἡλίου καύματα Soph. и ἥλιος καὶ κ. NT солнечный зной; τὰ πρὸς χειμῶνας καὶ καύματα ἀλεξητήρια Plat. средства защиты от холода и зноя;
2) сильный мороз Luc.;
3) мед. высокая температура, жар (τὸ ἐντὸς κ. Thuc.; τὸ διὰ νόσον κ. Arst.);
4) перен. любовный пыл (τὸ κ. ἀρσενικόν Anth.);
5) ожог (τὰ διὰ χαλκοῦ καύματα Arst.).

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

καῦμα -τος, τό [καίω] hitte, gloed; koorts:; διεφθείροντο... ὑπὸ τοῦ ἐντὸς καύματος zij bezweken aan de brandende hitte in hun lichaam Thuc. 2.49.6; ontsteking; Hp.; overdr.: passie:. στεροπὴ καύματος ἀρσενικου bliksem van mannelijke passie AP 12.87.2. brandwond; (ook als bevriezingsverschijnsel). warme as van offers.

Middle Liddell

καῦμα, ατος, τό, καίω
1. burning heat, especially of the sun, καύματος in the sun-heat, Il.; καῦμ' ἔθαλπε Soph.
2. fever-heat, Thuc.:—metaph. of love, Anth.

Chinese

原文音譯:kaàma 考馬
詞類次數:名詞(2)
原文字根:燃燒(果效) 相當於: (חֹרֶב‎) (חָוַר‎ / חָרָה‎ / חָרַר‎)
字義溯源:燒傷,熱,炎熱;源自(καίω)*=燒)。參讀 (καίω)同源字參讀 (θέρμη)同義字
出現次數:總共(2);啓(2)
譯字彙編
1) 熱(1) 啓16:9;
2) 炎熱(1) 啓7:16

English (Woodhouse)

καῦμα = heat, burning heat, fever-heat

⇢ Look up "καῦμα" on Google | Wiktionary | LSJ full text search (Translation based on the reversal of Woodhouse's English to Ancient Greek dictionary)