Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

πάθημα

Ἐδιζησάμην ἐμεωυτόν -> I searched out myself
Heraclitus, fr. 101B
Full diacritics: πᾰθημα Medium diacritics: πάθημα Low diacritics: πάθημα Capitals: ΠΑΘΗΜΑ
Transliteration A: páthēma Transliteration B: pathēma Transliteration C: pathima Beta Code: pa/qhma

English (LSJ)

ατος, τό, dat. pl.

   A παθημάτοις Com.Adesp.283 (Aetol. acc. to Eust. 279.42, 1761.36):—that which befalls one, suffering, misfortune, S.Tr.142, Th.4.48, etc.; τὸ π. τοῦ Χριστοῦ the passion of Christ, 2 Ep.Cor.1.5; of good fortune, χαῖρε παθὼν τὸ π. (deification) Orph.Fr.32f: mostly in pl., Hdt.8.136, etc.; παθήμαθ' ἅπαθον S.OC361; ἀκούσια π., opp. ἑκούσια καὶ ἐκ προνοίας ἀδικήματα, Antipho 1.27; τὰ δέ μοι π. μαθήματα γέγονε my sufferings have been my lessons (cf. πάθος 1.2), Hdt.1.207, cf. Ar.Th. 199, Pl.Smp.222b.    II emotion or condition, affection, π. τῆς ψυχῆς εἶναι τὴν σωφροσύνην, οὐ μάθημα X.Cyr.3.1.17, cf. Pl.Phd.79d; opp. ποίημα, Id.Sph.248b; τὸ τῆς ἑτέρας χειρὸς π. Plot.4.9.2; but in early writers mostly in pl., affections, feelings, opp. ποιήματα, Pl.R.437b; τὰ περὶ τὸ σῶμα π. Id.Phlb.33d; ὅσα διὰ τοῦ σώματος π. ἐπὶ τὴν ψυχὴν τείνει Id.Tht.186c; π. ἐν τῇ ψυχῇ γιγνόμενα Id.R.511d; παθήμασιν ὑπηρετεῖν obey the feelings, Arist.Pol.1254b24; opp. ἤθη, ἕξεις, Id.Rh. 1396b33, cf. Po.1449b28.    2 Medic., pl., troubles, symptoms, Hp. VM2, Epid.2.2.24; π. καὶ νοσήματα Pl.R.439d, cf. 389c.    III in pl., incidents, happenings, τὰ ἐν… Ὀδυσσείᾳ π. ib.393b; πάντα εἴδη καὶ π. πολιτειῶν Id.Lg.681d.    2 incidents or changes of material bodies, τὰ οὐράνια π. Id.Ion 531c, cf. Phd.98a; τὰ τῆς σελήνης π. Arist. Metaph.982b16, cf. Mete.363a24, 365a12.    3 in Logic, incidents, properties, or accidents, Pl.Phdr.271b, Prm.141d, 157b, Arist.APo. 76b13, Cael.310a20; τὰ π. τὰ αἰσθητά, of colour, etc., Id.Sens.445b4.

German (Pape)

[Seite 437] τό, das Erlittene, das Leid, Unglück, Alles, was Einem zustößt; πεύσει τὰ κείνης ἀθλίας παθήματα, Soph. O. R. 1240, öfter; auch des Gemüthes, Kummer, Phil. 334 Tr. 141; Eur. I. T. 670; Ar. sagt τὰς συμφορὰς γὰρ οὐχὶ τοῖς τεχνάσμασιν φέρειν δίκαιον ἀλλὰ τοῖς παθήμασιν, Th. 199; im plur. auch Her. 1, 207. 8, 136; Thuc. 1, 23 u. öfter, wie Plat., der πάθημα u. ποίημα einander gegenüberstellt, Soph. 248 b Rep. IV, 437 b; auch ἔργα καὶ παθήματα, Legg. VI, 777 c; τῶν περὶ τὸ σῶμα ἡμῶν ἑκάστοτε παθημάτων, Phil. 33 d; παθήματα πάσχειν, Polit. 270 e u. sonst, auch einen leidenden Zustand, eine Lage, Stimmung ausdrückend; so auch Xen. Cyr. 3, 1, 17; ἀκούσια, Antiph. 1, 27; τὰ τῆς σελήνης παθήματα, Arist. metaph. 1, 2, 9; u. übh. = πάθος c, vgl. Anal. post. 1, 10, 5. – Bei den Medic. Krankheit, krankhafte Zufälle. – Eust. 279, 42 führt einen äol. dat. παθημάτοις für παθήμασιν auf.

Greek (Liddell-Scott)

πάθημα: [ᾰ], τό· δοτ. πληθ. παθημάτοις Κωμ. Ἀνώνυμ. 84 (τύπος Αἰτωλικός, Εὐστ. 279. 42., 1761. 36): - ὡς τὸ πάθος, πᾶν ὅ τι παθαίνει τις λυπηρόν, δυστύχημα, ἀτύχημα, Σοφοκλ. Τρ. 142· ἐπὶ σφαγῆς ἀνθρώπων, Θουκ. 4. 48· ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐν τῷ πληθ., Ἡρόδ. 8. 136, κτλ.· παθήματα πάσχειν Σοφ. Ο. Κ. 361· ἀκούσια παθήματα ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ ἑκούσια καὶ ἐκ προνοίας ἀδικήματα, Ἀντιφῶν 114. 19· παροιμ., τὰ δέ μοι παθήματα μαθήματα γέγονε, ὡς καὶ νῦν, «τὰ παθήματα μοῦ ἔγειναν μαθήματα», πρβλ. πάθος Ι, 1), Ἡρόδ. 1. 207, πρβλ. Αἰσχύλ. Ἀγ. 175 καὶ αὐτόθι Blomf. (170), Ἀριστοφάν. Θεσμ. 199, Πλάτ. Συμπ. 222Β. ΙΙ. παθητικὴ κατάστασιςσυγκίνησις, π. τῆς ψυχῆς εἶναι τὴν σωφροσύνην, οὐ μάθημα Ξεν. Κύρ. 3. 1, 17· ὡσαύτως κατὰ τὸ πλεῖστον ἐν τῷ πληθ., παθητικὴ κατάστασις ἢ ἐντυπώσεις, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ ποιήματα ἢ ἔργα, Πλάτ. Σοφοκλ. 248Β, Πολ. 437C· τὰ σώματος π., τά περί τὸ σῶμα π. αὐτόθι 389C, Φίληβ. 33D· ὅσα διὰ τοῦ σώματος π. ὁ αὐτ. ἐν Θεαιτ. 186C· τὰ ἐν τῇ ψυχῇ π. ὁ αὐτ. ἐν Πολ. 511D· τοῖς π. ὑπηρετεῖν, ὑπακούειν εἰς τὰ πάθη, Ἀριστ. Πολιτικ. 1. 5, 9, πρβλ. Ρητ. 2. 22, 16, Ποιητὴς 6, 2. 2) προσβολὴ νόσου, Ἱππ. Ἀρχ. Ἰητρ. 8· π. καὶ νοσήματα Πλάτ. Πολ. 439D· - ἐν τῷ παθ. ὡσαύτως, συμπτώματα, Ἱππ. 1016F, κ. ἀλλ. ΙΙΙ. ἐν τῷ πληθ. ὡσαύτως, γεγονότα, συμβάντα, περιπέτειαι, τὰ ἐν… τῇ Ὀδυσσείᾳ π. Πλάτ. Πολ. 393Β· πάντα εἴδη καὶ π. πολιτειῶν ὁ αὐτ. ἐν Νόμ. 681D. 2) ὡς τὸ πάθος ΙΙΙ. 2, ἐπὶ τῶν μεταβολῶν ἢ τροπῶν τῶν ὑλικῶν σωμάτων, τὰ οὐράνια π. ὁ αὐτ. ἐν Ἴωσι 531C· τὰ τῆς σελήνης π. Ἀριστ. Μετὰ τὰ Φυσ. 1. 2, 9, πρβλ. Μετεωρ. 2. 6, 1 καὶ 24, κ. ἀλλ. 3) τὰ συμβεβηκότα, αἱ ἰδιότητες ἢ μεταβολαὶ ποσοτήτων, μεγεθῶν, κτλ., ὁ αὐτ. ἐν Ἀναλυτ. Ὑστ. 1. 10, 4. π. Οὐρ. 4. 3, 1, π. Αἰσθ. 6. 1, κ. ἀλλ.

French (Bailly abrégé)

ατος (τό) :
I. tout événement qui survient et affecte le corps ou l’âme, particul. en mauv. part :
1 maladie;
2 affliction, malheur;
3 état du corps ou de l’âme soumis à ces influences, disposition physique ou morale ; en gén. τὰ παθήματα passions;
II. par ext. tout événement qui se produit en dehors de nous, événement, accident.
Étymologie: πάσχω.

English (Strong)

from a presumed derivative of πάθος; something undergone, i.e. hardship or pain; subjectively, an emotion or influence: affection, affliction, motion, suffering.

English (Thayer)

παθηματος, τό (from παθεῖν, πάσχω, as μάθημα from μαθεῖν), from (Sophocles) Herodotus down;
1. that which one suffers or has suffered;
a. externally, a suffering, misfortune, calamity, evil, affliction : plural, τά εἰς Χριστόν, that should subsequently come unto Christ (Winer's Grammar, 193 (182)), τοῦ Χριστοῦ, which Christ endured, παθήματα τοῦ Χριστοῦ (Winer's Grammar, 189 (178) note), an affection, passion: τῶν ἁμαρτιῶν, that lead to sins, τό πάσχειν (see καύχημα, 2), an enduring, undergoing, suffering (so the plural in Arstph: thesm. 199): θανάτου, genitive of the object, πάθος, at the beginning.)

Greek Monolingual

το (ΑΜ πάθημα) πάσχω
1. ό,τι υφίσταται, ό,τι παθαίνει κανείς, και ιδίως το δυσάρεστο ή λυπηρό περιστατικό («τὸ σὸν πάθημ' ἐλέγχω πρῶτον», Σοφ.)
2. συν. στον πληθ. α) τα παθήματα
γεγονότα τα οποία προκαλούν θλίψη ή συμφορές και γενικά τα λυπηρά συμβάντα (α. «τα παθήματα μαθήματα» — λέγεται για να δηλώσει ότι τα ατυχήματα που συμβαίνουν από απερισκεψία πρέπει να μάς καθιστούν προσεκτικούς και να γίνονται κατά κάποιο τρόπο μαθήματα για το μέλλον, παροιμ. φρ.
β. «ἀλλ' ἀπὸ τῶν ἡμετέρων παθημάτων γνόντα εὐλαβηθῆναι», Πλάτ.)
β) (γενικά) τα συμβάντα, δυσάρεστα ή ευχάριστα, οι περιπέτειες («τὰ ἐν... Ὀδυσσείᾳ παθήματα», Πλάτ.)
νεοελλ.
γραμμ. στον πληθ. μεταβολές, τροπές («τα παθήματα τών φθόγγων»)
αρχ.
1. η παθητική κατάσταση, κατάσταση δηλ. κατά την οποία κάποιος παθαίνει, υφίσταται κάτιπάθημα τῆς ψυχῆς εἶναι τὴν σωφροσύνην οὐ μάθημα», Ξεν.)
2. (για θεό) το πάθος («περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾱς», ΚΔ)
3. στον πληθ. α) οι μεταβολές τών υλικών σωμάτων, τα φυσικά φαινόμενα («καὶ περὶ τῶν οὐρανίων παθημάτων», Πλάτ.)
β) (στη λογ.) οι μετατροπές εννοιών, ποιοτήτων, μεγεθών κ.λπ.
γ) ασθένειες, νόσοι
δ) τα συμπτώματα τών νόσων
ε) τα πάθη, σε αντιδιαστολή προς τα ήθη, τις έξεις
4. φρ. «τὰ παθήματα τὰ αἰσθητά» — οι ιδιότητες.

Greek Monotonic

πάθημα: [ᾰ], -ατος, τό (παθεῖν
I. οτιδήποτε παθαίνει κάποιος, πάθημα, ατύχημα, δυστύχημα, σε Σοφ., Θουκ.· κυρίως στον πληθ., σε Ηρόδ., Αττ.· παροιμ., τὰ δέ μοι παθήματα μαθήματα γέγονε, τα παθήματα έγιναν μαθήματά μου, σε Ηρόδ.
II. παθητικό συναίσθημα ή κατάσταση, σε Ξεν., Πλάτ.
III. στον πληθ., γεγονότα, περιπέτειες, σε Πλάτ.

Russian (Dvoretsky)

πάθημα: ατος (πᾰ) τό πάσχω
1) страдательное состояние (τῆς ψυχῆς Xen.): τὰ περὶ τὸ σῶμα παθήματα Plat. телесные состояния;
2) страсть, влечение (τοῖς παθήμασιν ὑπηρετεῖν Arst.);
3) страдание, недуг, боль (παθήματά τε καὶ νοσήματα Plat.): τὸ π. τοῦ θανάτου NT = θάνατος;
4) несчастье, бедствие, горе (παθήματα πάσχειν Soph.; τὰ δέ μοι παθήματα μαθήματα γέγονε Her.);
5) событие, происшествие (τὰ ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ παθήματα Plat.);
6) изменение, смена (τὰ τῆς σελήνης παθήματα Arst.);
7) филос. (преходящее) свойство, признак Arst.

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

πάθημα -ατος, τό [πάσχω] al wat iemand overkomt (vaak ongunstig) lijden, ongeluk:; τὸ πάθημα τοῦ Χριστοῦ het lijden van Christus NT 2 Cor. 1.5; meestal plur.:; τὰ δὲ μοι παθήματα … μαθήματα ἐγεγόνεε mijn lijden is mij tot lering geworden Hdt. 1.207.1; ziekteverschijnselen ( plur. ). lichamelijke toestand:; τὰ τοῦ αὑτου σώματος παθήματα zijn eigen lichamelijke conditie Plat. Resp. 389c; geestelijke toestand, gemoedstoestand, gevoelen, emotie:; πάθημα... τῆς ψυχῆς σὺ λέγεις εἶναι τὴν σωφροσύνην, ὥσπερ λύπην, οὐ μάθημα jij beweert dat bezonnenheid een gemoedstoestand is, net zoals verdriet, en niet iets wat je leert Xen. Cyr. 3.1.17; meestal plur.:; τὰ γὰρ ἄλλα ζῷα … παθήμασιν ὑπηρετεῖ de andere levende wezens volgen immers hun driften Aristot. Pol. 1254b24; pregn. passieve houding, gelatenheid. Aristoph. Th. 199. alg. wat gebeurt, plur.: voorvallen, gebeurtenissen:. περὶ τῶν ἐν Ὀδυσσείᾳ παθημάτων over de gebeurtenissen in de Odyssee Plat. Resp. 393b; παθήματα πολιτειῶν veranderingen in regeringsvormen Plat. Lg. 681d; τὰ οὐράνια π. hemelverschijnselen Plat. Ion 531c.

Middle Liddell

πά˘θημα, ατος, τό, παθεῖν
I. anything that befals one, a suffering, calamity, misfortune, Soph., Thuc.: mostly in pl., Hdt., attic; proverb., τὰ δέ μοι παθήματα μαθήματα γέγονε my sufferings have been my lessons, Hdt.
II. a passive emotion or condition, Xen., Plat.
III. in pl. incidents, occurrences, Plat.

Chinese

原文音譯:p£qhma 爬帖馬
詞類次數:名詞(16)
原文字根:情感
字義溯源:苦難,苦楚,災禍,受苦,苦,惡慾,邪情;源自(πάθος)=受苦,邪情);而 (πάθος)出自(πάσχω)*=經歷)。參讀 (ἀγανάκτησις)同義字
出現次數:總共(16);羅(2);林後(3);加(1);腓(1);西(1);提後(1);來(3);彼前(4)
譯字彙編
1) 苦難(4) 提後3:11; 來2:10; 彼前1:11; 彼前5:9;
2) 苦楚(3) 羅8:18; 林後1:5; 林後1:6;
3) 苦(2) 西1:24; 來2:9;
4) 受苦(2) 腓3:10; 彼前4:13;
5) 受苦的(1) 彼前5:1;
6) 苦難的(1) 來10:32;
7) 苦楚的(1) 林後1:7;
8) 邪情(1) 加5:24;
9) 惡慾(1) 羅7:5