Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

βασιλεία

Ὄττω τις ἔραται -> Whatever one loves best | Whom you desire most
Sappho
Full diacritics: βᾰσιλείᾱ Medium diacritics: βασιλεία Low diacritics: βασιλεία Capitals: ΒΑΣΙΛΕΙΑ
Transliteration A: basileía Transliteration B: basileia Transliteration C: vasileia Beta Code: basilei/a

English (LSJ)

Ion. βᾰσιλ-ηΐη, ἡ,

   A kingdom, dominion, Hdt.1.11, etc.; παιδὸς ἡ β. Heraclit.52; hereditary monarchy, opp. τυραννίς, ἐπὶ ῥητοῖς γέρασι πατρικαὶ β. Th.1.13; βασιλείας εἴδη τέτταρα Arist.Pol.1285b20; ἡ πρώτη πολιτεία μετὰ τὰς β. after the age of monarchies, ib.1297b17: metaph., ἐποίησεν ἡμᾶς β. Apoc.1.6; β. τῶν οὐρανῶν Ev.Matt.3.2; τοῦ θεοῦ ib.6.33, etc.    2 kingly office, β. καὶ στρατηγία Arist.Pol.1273a37.    3 at Athens, the office of the archon βασιλεύς, Paus.1.3.1.    4 Pass., being ruled by a king, τῆς ὑπ' ἐκείνου βασιλείας Isoc.9.43.    II diadem, D.S.1.47, OGI90.43 (Rosetta).    III reign, ib.331.40 (Pergam.), D.S.17.1, POxy.1257.7(iii A. D.); so αἱ β. the reigns of the Kings, title of book of VT; accession to the throne, BGU646.12 (ii A. D.).    IV concrete, His Majesty, LXX 4 Ki.11.1, 1 Ma.6.47.

German (Pape)

[Seite 436] ἡ, 1) die Königsherrschaft, das Königthum, ion. βασιληΐη, Her. 1, 11 u. öfter; Thuc. 2, 95; βασιλείαν βασιλεύεσθαι, ἄρχειν, Plat. Legg. III, 680 e; Polit. 269 a; – das Königreich, bes. bei Sp. für das Land. – 2) das Amt des Archon βασιλεύς, Paus. 1, 2, 3. – 3) das Diadem, βασ. ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς D. Sic. 1, 47.

French (Bailly abrégé)

ας (ἡ) :
1 royauté;
2 royaume.
Étymologie: βασιλεύς.

Spanish (DGE)

(βᾰσῐλεία) -ας, ἡ

• Alolema(s): jón. -ηίη Hdt.1.11, Heraclit.B 52

• Grafía: graf. -λία BGU 646.12 (II d.C.)
I 1monarquía, realeza, trono τὴν βασιληίην ἔχε τὴν Λυδῶν Hdt.l.c., καταγαγεῖν (Φίλιππον) ἐπὶ βασιλείᾳ traer al trono a Filipo Th.2.95, οὐ τόδε ... σκῆπτρον τὸ τὴν βασιλείαν διασῷζόν ἐστιν no es este cetro la salvaguardia de la dignidad real X.Cyr.8.7.13, θρόνον βασιλείας trono real LXX 1Ma.2.57, cf. Hdt.2.120, Diog.Oen.29.2.8, LXX Es.1.19, como forma de gobierno op. otras: πατρικαὶ βασιλεῖαι monarquías hereditarias op. τυραννίς Th.1.13, αὕτη μὲν οὖν ἡ β. οἷον στρατηγία τις Arist.Pol.1285a7, cf. 1273a37, 1285b20
en Atenas función del arconte rey ἀρχὴ καλουμένη β. Paus.1.3.1.
2 reino ἡ Περσῶν ... β. Democr.B 118, τὴν βασιληίην πᾶσαν παραδοῦναι τῷ νεωτάτῳ Hdt.4.5, τριφασίας τὰς βασιληίας τοῖσι παισὶ ... καταστήσασθαι Hdt.4.7, ἡ Κύρου β. X.Cyr.8.8.1, παραλαβὼν παρὰ τοὺ πατρὸς τὴν βασιλείαν Αἰγύπτου OGI 54.6 (III a.C.), πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου Eu.Matt.4.8, cf. OGI 56.17 (III a.C.), 90.1, 32, 50 (Roseta II a.C.), D.S.20.25, LXX Ps.67.33, Eu.Marc.3.24, αἱ Βασιλεῖαι los libros de los Reinos tít. de un libro del VT, LXX Re.
en el NT y lit. crist. del reino divino y de los creyentes frente al de las tinieblas ἤγγικεν γὰρ ἡ β. τῶν οὐρανῶν Eu.Matt.3.2, ἡ β. τοῦ θεοῦ Eu.Matt.6.33, ἡ β. αὐτοῦ (Satanás) Eu.Matt.12.26, cf. Eu.Luc.1.33, 11.18, Eu.Matt.13.41, Dion.Ar.DN M.3.969B, Isid.Pel.Ep.M.78.889A, Origenes Io.1.28, Clem.Al.Ecl.44, Mac.Aeg.Hom.2.4.
3 reinado en Roma reinado imperial frec. como cómputo de tiempo βύβλος ... τὴν ἀρχὴν ἔσχεν ἀπὸ τῆς Φιλίππου τοῦ Ἀμύντου βασιλείας D.S.17.1, Οὐεσπασιανὸς ... βασιλείας ἤρξατο I.BI 5.409, cf. M.Ant.1.14, Arr.Tact.44.3, Eus.PE 10.9, Αὐγούστῳ ... τήν τε βασιλείαν βεβαιωσαμένῳ a Augusto que afirmó el imperio Paus.3.11.4, τῷ ε (ἔτει) τῆς Αὐρηλιανοῦ βασιλείας SB 4426.5 (III d.C.), cf. BGU 2086.14 (III d.C.), POxy.2711.8 (III d.C.)
subida al trono ἐπεὶ τῇ εὐτυχ[ε] στάτῃ βασιλίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν BGU l.c.
4 autoridad, ejercicio del poder, soberanía c. gen. obj. πόλεων Gorg.B 11a.13, c. gen. subjet. παιδός Heraclit.l.c., pero ἡ ὑπ' ἐκείνου β. Isoc.9.43, εἶδος βασιλείας una forma de soberanía Clem.Al.Strom.1.24.158.
II efigie real ἐν νομίσματι αὐτὸν ἐχάραξαν, τῇ μὲν βασιλείαν, τῇ δὲ σίλφιον Sch.Ar.Plu.925
en Egipto tocado real, ornamento regio εἰκόνα ... ἔχουσαν δὲ τρεῖς βασιλείας ἐπὶ τῆς κεφαλῆς D.S.1.47, τῶν ἀσπιδοειδῶν βασιλειῶν OGI 90.44 (Roseta II a.C.), cf. 56.62 (III a.C.).

English (Abbott-Smith)

βασιλεία, -ας, ἡ (< βασιλεύω), [in LXX chiefly for מַמְלָכָה ,מַלְכוּת;]
1.prop. abstract, sovereignty, royal power, dominion: Lk 1:33 22:29, Jo 18:36, Ac 1:6, He 1:8, I Co 15:24; λαβεῖν β., Lk 19:12, 15 Re 17:12; δοῦναι τὴν, ib. 17; ἔχειν β., ib. 18; ἔρχεσθαι ἐν τ. (εἰς τὴν) β., Mt 16:28, Lk 23:42; β. τ. θεοῦ, Re 12:10.
2.By meton., concrete (MM, Exp., x),
(a)a kingdom, the territory or people over whom the king rules (Es 5:3, al.): Mt 4:8 12:25, 26 24:7, Mk 3:24 6:23, Lk 4:5, He 11:33, al.;
(b)the royal majesty (cf. our phrase His Majesty), the king himself (τ. σπέρμα τῆς β., IV Ki 11:1).
3.In LXX (Wi 6:5, To 13:1, al.), Targ. and NT, of the Messianic rule and kingdom, ἡ β. τ. θεοῦ, τ. οὐρανῶν (Heb. מַלְכוּת שָׁמַיִם, Aram. מַלְכוּתָא דִשׁמַיָּא; v. Dalman, Words, 91-147; Cremer, 132, 658), the kingdom of God (on the equivalence of the two phrases, v. Dalman, op. cit., 93, 218f.); τ. θεοῦ, Mt 6:33 12:28, al.; τ. οὐρανῶν, Mt 3:2 4:17, al.; τ. Χριστοῦ (מַלִכוּת דִמְשִׁיחא, Targ. Jon. on Is 53:10), Eph 5:5; τ. κυρίου, II Pe 1:11, Re 11:15; τ. Δαυείδ, Mk 11:10; absol., ἡ β., Mt 4:23, Ja 2:5, al. The kingdom is regarded as present: Mt 11:12, Lk 17:21, Ro 14:17, al.; as that which is to be consummated in the future, Mt 6:10, Mk 9:1, Jo 3:5, II Pe 1:11, al. Noteworthy phrases are: ζητεῖν τὴν β., Mt 6:33; δέχεσθαι, Mk 10:15; κλρονομεῖν, Mt 25:34; διδόναι, Lk 12:32; παραλαμβάνειν, He 12:28; αὐτῶν (τοιούτων) εστὶν ἡ β., Mt 5:3, 10 19:14, Mk 10:14, Lk 18:16; διὰ τὴν β., Mt 19:12; ἕνεκεν τῆς β., Lk 18:29; εὐαγγελίζεσθαι, κηρύσσειν, διαγγέλλειν τὴν β., Lk 4:43 9:2, 60; ἤγγικεν ἡ β., Mt 3:2, Mk 1:15; κλεῖς τῆς β., Mt 16:10; κλείειν τὴν β., Mt 23:14; υἱοὶ τῆς β., Mt 8:12 13:38 (cf. Cremer, 132, 658).

English (Strong)

from βασιλεύς; properly, royalty, i.e. (abstractly) rule, or (concretely) a realm (literally or figuratively): kingdom, + reign.

English (Thayer)

βασιλείας, ἡ (from βασιλεύω; to be distinguished from βασιλεία a queen; cf. ἱερεία priesthood from ἱερεύω, and ἱερεία a priestess from ἱερεύς) (from Herodotus down);
1. royal power, kingship, dominion, rule: ἔρχεσθαι ἐν τῇ βασαυτου, i. e. to come in his kingship, clothed with this power: εἰς τήν βασιλείαν L marginal reading Tr marginal reading WH text); of the royal power and dignity conferred on Christians in the Messiah's kingdom: Tr text WH marginal reading ἐποίησεν ἡμῖν or L ἡμῶν (yet R G T WH text Tr marginal reading ἡμᾶς) βασιλείαν ( βασιλεῖς)); τοῦ Θεοῦ, the royal power and dignity belonging to God, a kingdom i. e. the territory subject to the rule of a king: ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ (דֶאֱלָהָא מַלְכוּתָא, Targ. the kingdom over which God rules; ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ (דִמְשִׁיחָא מַלְכוּת, Targ. Jonath. ad the kingdom of the Messiah, which will be founded by God through the Messiah and over which the Messiah will preside as God's vicegerent; ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, only in Matthew , but very frequently (some 33times), the kingdom of heaven, i. e. the kingdom which is of heavenly or divine origin and nature (in rabbinical writings שָׁמַיִם מַלְכוּת is the rule of God, the theocracy viewed universally, not the Messianic kingdom); sometimes simplyβασιλεία: ἡ βασιλεία τοῦ Δαυίδ, because it was supposed the Messiah would be one of David's descendants and a king very like David, ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ, the kingdom of God or the kingdom of the Messiah; and in this sense must these terms be understood in the utterances of the Jews and of the disciples of Jesus when conversing with him, as Isaiah , 'the essence of the kingdom of God is not to be found in questions about eating and drinking'); εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν or τοῦ Θεοῦ: T Tr text WH εἰσπορεύονται), κληρονόμος τῆς βασιλείας, κληρονομεῖν τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ; see d. below. By a singular use ἡ βασιλείαν τοῦ κυρίου ἡ ἐπουράνιος God's heavenly kingdom, in βασιλεία τῶν οὐρανῶν or βασειλεια τοῦ Θεοῦ, while retaining its meaning kingdom of heaven or of God, must be understood, according to the requirements of the context,
a. of the beginning, growth, potency, of the divine kingdom: ζητεῖν τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, L T WH omit τοῦ Θεοῦ); αὐτοῦ L text T Tr WH); δέχεσθαι τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, κληρονομεῖν ... τήν ... βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, κληρονομέω, 2.
e. of the congregation of those who constitute the royal 'city of God': ποιεῖν τινας βασιλείαν, G T WH text Tr marginal reading (cf. 1above); R G βασιλεῖς, so R in the preceding passage), cf. αὐτῶν or τοιούτων ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανοῦ or τοῦ Θεοῦ: διδόναι τίνι τήν βασιλείαν is used of God, making men partners of his kingdom, παραλαμβάνειν of those who are made partners, διά τήν βασιλείαν τοῦ οὐρανόν to advance the interests of the heavenly kingdom, ἕνεκεν τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ for the sake of becoming a partner in the kingdom of God, διαγγέλλειν τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίζεσθαι τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ περί τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, κηρύσσειν τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ τό εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, R L brackets ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ οὐρανοῦ or τοῦ Θεοῦ, is used of its institution as close at hand: ἔρχεσθαι i. e. to be established, in τῆς βασιλείας τοῦ οὐρανοῦ κλείειν τήν βασιλείαν τοῦ οὐρανοῦ to keep from entering, υἱοί τῆς βασιλείας are those to whom the prophetic promise of the heavenly kingdom extends: used of the Jews, ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ denotes God's rule, the divine administration, the universe subject to God's sway, God's royal domain, Song of the Three Children 32; ἡ βασιλεία, simply, the O. T. theocratic commonwealth, Lipsius 1829; Baumg.-Crusius, Biblical Theol., p. 147ff; Tholuck, Die Bergrede Christi, 5te Aufl., p. 55ff (on Schürer (Neutest. Zeitgesch. § 29 (especially par. 8) and references there; also) in the Jahrbb. für protest. Theol., 1876, pp. 166-187 (cf. Lipsius ibid. 1878, p. 189); (B. D. American edition, under the word Smith's Bible Dictionary, Kingdom of Heaven, and references there).

Greek Monolingual

η (AM βασιλεία, Α και βασιληΐη, ιων. τ.) βασιλεύς
1. η βασιλική εξουσία
2. το βασιλικό αξίωμα
3. το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ασκεί κάποιος τη βασιλική εξουσία
4. η θεία βασιλεία, η βασιλεία των Ουρανών («ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου», «οὐράνιος βασιλεία», «ἄνω βασιλεία»)
νεοελλ.
1. μορφή πολιτεύματος με βασιλιά ή βασίλισσα ως ανώτατο άρχοντα
2. περίοδος ακμής, ευτυχία, ευδαιμονία
αρχ.-μσν.
η βασιλική μεγαλειότητα, το πρόσωπο του βασιλιά

Greek Monotonic

βᾰσιλείᾱ: Ιων. -ηΐη, (βασιλεύω), βασίλειο, κράτος, κυριαρχία, σε Ηρόδ.· κληρονομική μοναρχία, αντίθ. προς το τυραννίς, σε Θουκ. κ.λπ.

Russian (Dvoretsky)

βᾰσιλεία: f к βασίλειος.
[[βασιλεία |βᾰσῐλεία]]: ион. βᾰσῐληΐη ἡ
1) царская власть Her., Thuc., Xen., Arst.;
2) царствование (ἀπὸ τῆς Φιλίππου βασιλείας Diod.);
3) царство, королевство Her., Diod.;
4) царская корона (ἔχειν βασιλείαν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς Diod.).

Middle Liddell

βασιλεύω
a kingdom, dominion, Hdt.: hereditary monarchy, opp. to τυραννίς, Thuc., etc.

Dutch (Woordenboekgrieks.nl)

βασιλείᾱ -ας, ἡ Ion. βασιληίη βασιλεύς
1. monarchie, koningschap.
2. koninkrijk; christ..; ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν het koninkrijk der hemelen NT Mt. 3.2; overdr.. ἐποίησεν ἡμᾶς β. hij heeft ons tot een koninkrijk gemaakt NT Apoc. 1.6.

Chinese

原文音譯:basile⋯a 巴西累阿
詞類次數:名詞(162)
原文字根:君王(國) 相當於: (מָלַךְ‎) (מֶלֶךְ‎)
字義溯源:國,王位,王權,國權,國度,國民,威嚴,管轄;源自(βασιλεύς)*=君主,王)。國是一個王掌權的範圍。神的國,是神掌權的範圍;神是從永遠到永遠,所以神的國也是從過去的永遠到將來的永遠。天國,原文是:諸天的國;諸天是神寶座的所在;所以諸天的國,就是諸天掌權,也就是神寶座掌權。施洗約翰出來傳道說,天國近了;主耶穌開始傳道說,天國近了( 太4:17),受浸之後,在山上教導時,一開口就說,虛心(原文:靈裏貧窮)的人有福了,因為天國是他們的( 太5:3)。可見天國已實際臨到地上。此外還有人子和他的國,即人子的國( 太13:41);父的國( 太13:43; 26:29);基督的國( 弗5:5);他愛子的國( 西1:13);主救主耶穌基督永遠的國( 彼後1:11)。末了,不說國,而說寶座:神和羔羊的寶座( 啓22:1)
出現次數:總共(163);太(56);可(20);路(46);約(5);徒(8);羅(1);林前(5);加(1);弗(1);西(2);帖前(1);帖後(1);提後(2);來(3);雅(1);彼後(1);啓(9)
譯字彙編
1) 國(143)數量太多,不能盡錄;
2) 國度(9) 太4:23; 太6:13; 太9:35; 太13:19; 太24:14; 徒20:25; 提後4:1; 啓1:9; 啓12:10;
3) 一國(3) 太12:25; 可3:24; 路11:17;
4) 國民(2) 啓1:6; 啓5:10;
5) 國麼(1) 雅2:5;
6) 王權(1) 啓17:18;
7) 國的(1) 太16:19;
8) 國度之(1) 太13:38;
9) 將國(1) 路22:29;
10) 列國(1) 來11:33