Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ἐπίκουρος

Ὁ δ' ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ -> The unexamined life is not worth living
Plato, Apology of Socrates 38a
Full diacritics: ἐπίκουρος Medium diacritics: ἐπίκουρος Low diacritics: επίκουρος Capitals: ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ
Transliteration A: epíkouros Transliteration B: epikouros Transliteration C: epikouros Beta Code: e)pi/kouros

English (LSJ)

ὁ,

   A helper, ally, Hom. only in Il., mostly in pl. of the barbarian allies of Troy, Τρῶες . . ἠδ' ἐ. 2.815; Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ' ἐ. 3.456,al., cf. Hdt.2.152, 3.91, al.    2. mercenary troops, opp. citizen-soldiers, ἐπικούρους προσμισθοῦσθαι Th.2.33, cf. Hdt.1.154, 2.163, 3.145, Lys. 12.94, X.HG7.1.12, etc.; ἀπὸ Ἀρκαδίας ἐπίκουροι Hermipp.63.18; used as body-guard by tyrants, Hdt.1.64, 6.39, Th.6.55,58.    3. οἱ ἐ. the guards, the military class in Plato's Republic, R.414b, 415a, 545d.    II. as Adj., assisting, aiding, c. dat. pers.,Ἀφροδίτη ἦλθεν Αρῃ ἐπίκουρος Il.21.431; βῆναι ἐ. τινι Pi.O.13.97; ταῖς νήσοις ἐ. Ar. Eq.1319; τοῖς ἀδικουμένοις ἐ. Th.3.67: c. gen. pers., ἐπίκουρε βροτῶν their defender, h. Mart.9; τῶν ἀνθρώπων, of Eros, Pl.Smp. 189d: abs., patron, protector, δεσπότης ἐ. X.Cyr.7.5.61.    2. c. gen. rei, defending or protecting against, νόσου E.Or.211 (troch.); πῦρ ἐ. ψύχους, σκότους, X.Mem.4.3.7; Λαβδακίδαις ἐ. θανάτων protecting them against deaths, S.OT496 (lyr.); πατρὶ αἱμάτων ἐ. E.El.138 (lyr.).

German (Pape)

[Seite 952] helfend, beistehend; bei Hom. Il. immer subst., der Helfer im Kriege, bes. die barbarischen Hülfstruppen der Trojaner, Τρῶες ἠδ' ἐπίκουροι oder Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ' ἐπίκ., Il. 2, 815. 3, 456 u. öfter; ἡ ἐπίκουρος, die Helferinn, Ἀφροδίτη ἦλθεν Ἄρει ἐπίκουρος 21, 431; so auch bei Folgdn, Bundesgenossen, Hülfstruppen, Söldnerheere, Aesch. Pers. 870 Her. 2, 152 u. A.; ἀπὸ Ἀρκαδίας ἐπίκ. Hermipp. bei Ath. I, 27 f; Ggstz von πολῖται Thuc. 6, 55; νεῶν ἐπικούρων, Schiffe zum Beistand, Plut. Per. 26. Auch von den um Sold dienenden Leibwachen der Könige u. Tyrannen, die sonst δορυφόροι heißen, Her. 1, 64. 6, 39; Thuc. 6, 55. 58. Bei Plat. Rep. III, 416 a heißen die Hunde ἐπίκουροι ποιμνίων, Schützer der Heerden; mit σωτῆρες verbunden, V, 463 b. – Als adj. schützend, beistehend, λόγος Plat. Theaet. 165 e; γίγνεσθαί τινι Legg. X, 890 d; τινός, gegen Etwas schützend, χέρ' ἐπίκουρον κακῶν Eur. I. A. 1027; ἐπίκουρον τῆς τοῦ γήρως αὐστηρότητος φάρμακον Plat. Legg. II, 666 d, wie ἐπίκουρον ψύχους Xen. Mem. 4, 3, 7; anders Soph. Λαβδακίδαις ἐπίκουρος ἀδήλων θανάτων O. R. 496, nach Musgrave's Aenderung, als Rächer; vgl. Eur. El. 138 ἔλθοις πατρὶ αἱμάτων ἐχθίστων ἐπίκουρος. – Die Grammatiker unterscheiden ἐπίκουροι, als Verbündete der angegriffenen Partei, von σύμμαχοι, den Verbündeten des angreifenden Theiles; doch findet sich dieser Unterschied nicht immer beachtet.

Greek (Liddell-Scott)

ἐπίκουρος: ὁ, βοηθός, σύμμαχος, παρ᾿ Ὁμ. μόνον ἐν Ἰλ., τὸ πλεῖστον κατὰ πληθ., ἐπὶ τῶν βαρβάρων συμμάχων τῆς Τροίας, Τρῶες... ἠδ᾿ ἐπίκουροι Β. 815· Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ᾿ ἐπίκουροι Γ. 456, κ. ἀλλ.· πρβλ. Ἡρόδ. 2. 152., 3. 91, κ. ἀλλ. 2) παρ᾿ Ἀττ. ἐπίκουροι ἦσαν οἱ μισθωτοὶ στρατιῶται, οἵτινες ἐκαλοῦντο καὶ ξένοι, κατ᾿ ἀντίθεσιν πρὸς τοὺς ἐγχωρίους στρατιώτας, τοὺς πολίτας, Θουκ. 6. 55· ἐπικούρους προσμισθοῦσθαι ὁ αὐτ. 2. 33, πρβλ. Λυσ. 129. 4, κτλ.· ἀπὸ Ἀρκαδίας ἐπικούρους Ἕρμιππ. ἐν «Φορμοφόροις» 1. 18: ‒ - ὄνομα ἧττον τιμητικὸν τοῦ σύμμαχοι, Ξεν. Ἑλλ. 7. 1, 12. 3) = δορυφόροι, οἱ μισθωτοὶ σωματοφύλακες τῶν βασιλέων καὶ τυράννων, Ἡρόδ. 1. 64., 6. 39, πρβλ. Θουκ. 6. 58. 4) οἱ ἐπίκουροι, οὕτως ὀνομάζεται ἡ τάξις τῶν μαχίμων ἢ στρατιωτῶν ἐν τῇ Πολιτείᾳ τοῦ Πλάτωνος, Πολ. 414Β, 415Α, 545D. II. ὡς ἐπίθ., βοηθός, βοηθῶν, μετὰ δοτ. προσ., Ἀφροδίτη... Ἄρει ἐπίκουρος Ἰλ. Φ. 431· βῆναι ἐπ. τινι Πινδ. Ο. 137· ταῖς νήσοις ἐπ. Ἀριστοφ. Ἱππ. 1319· τοῖς ἀδικουμένοις ἐπ. Θουκ. 3. 67· ὡσαύτως μετὰ γεν. προσ., βροτῶν ἐπίκουρε Ὕμν. Ὁμ. εἰς Ἄρη 9, πρβλ. Πλάτ. Συμπ. 189D, κ. ἀλλ.· ἀπολ., προστάτης, οἱ εὐνούχοι... δεσπότου ἐπικούρου προσδέονται Ξεν. Κύρ. 7. 5, 61. 2) μετὰ γεν. πράγμ., βοηθῶν, προστατεύων ἐναντίον τινός, νόσου Εὐρ. Ὀρ. 211. ψύχους Ξεν. Ἀπομν. 4. 3, 7· Λαβδακίδαις ἐπίκουρος θανάτων, προστατεύων αὐτοὺς ἐναντίον θανάτων, Σοφ. Ο. Τ. 496· πατρὶ αἱμάτων ἐπ. Εὐρ. Ἠλ. 138.

French (Bailly abrégé)

ος, ον :
I. qui vient au secours de, τινι ; οἱ ἐπίκουροι les auxilaires ; à Athènes les auxiliaires ou mercenaires;
II. p. suite
1 qui défend ou protège contre : ψύχους XÉN contre le froid ; τινί τινος ἐπίκουρος qui protège qqn contre qch ; vengeur;
2 οἱ ἐπίκουροι gardes mercenaires de certains princes ou tyrans.
Étymologie: ἐπί, κόρος².

English (Autenrieth)

helper in battle, Il. 5.478, fem., Il. 21.431; pl., allies of the Trojans.

English (Slater)

ἐπῐκουρος, -ον
   1 helping ἐπίκουρον εὑρὼν ὁδὸν λόγων i. e. a path of words helpful sc. to my chariot of song (O. 1.110) c. dat. championing, Μοίσαις γὰρ ἀγλαοθρόνοις ἑκὼν Ὀλιγαιθίδαισίν τ' ἔβαν ἐπίκουρος (O. 13.97)

Greek Monolingual

-η, -ο (Α ἐπίκουρος, -ον)
βοηθός, υπερασπιστήςἈφροδίτη ἧλθεν Ἄρῃ ἐπίκουρος», Ομ. Ιλ.)
νεοελλ.
αυτός που χρησιμοποιείται σε έκτακτες περιπτώσεις ή για ορισμένο χρονικό διάστημα, έκτακτοςεπίκουρος καθηγητής»)
αρχ.
1. (απολ.) προστάτης, κηδεμόνας, κύριος
2. (με γεν. πράγμ.) αυτός που προστατεύει, προφυλάσσει ή απαλλάσσει από κάτι («Λαβδακίδαις ἐπίκουρος ἀδήλων θανάτων», Σοφ.)
3. (για πράγμ.) αυτός που μπορεί να ενισχύσει
4. αυτός που βοηθά, που προάγει κάτι («ἐπίκουρον εὑρὼν ὁδὸν λόγων», Πίνδ.)
5. (το αρσ. πληθ. ως ουσ.) οἱ ἐπίκουροι
(στην πλατωνική Πολιτεία) η τάξη μάχιμων στρατιωτών
6. οἱ ἐπίκουροι
α) ξένοι μισθοφόροι στρατιώτες
β) μισθωτοί σωματοφύλακες
γ) σύμμαχοι στρατιώτες.
[ΕΤΥΜΟΛ. < επίκορσος, με σίγηση του -σ- και αντέκταση
παράγωγο μη μαρτυρουμένου ρήματος, που ανάγεται σε ΙΕ ρίζα kers- «τρέχω». Η συνεσταλμένη βαθμίδα ( krs) της ίδιας ρίζας εμφανίζεται στο λατ. curro «τρέχω». Η αρχική σημασία της λέξεως επίκουρος στον Όμηρο και στον Ηρόδοτο ήταν «επικουρικό στράτευμα, σύμμαχος», ενώ στον Θουκυδίδη και γενικά στην Αττική χρησιμοποιείται για να δηλώσει τόσο τα μισθοφορικά στρατεύματα όσο και γενικά όποιον βοηθάει, προστατεύει].

Greek Monotonic

ἐπίκουρος: ὁ,
I. 1. βοηθός, σύμμαχος, σε Ομήρ. Ιλ., Ηρόδ.· λέγεται για τους συμμάχους της Τροίας, Τρῶες ἠδ' ἐπίκουροι, σε Ομήρ. Ιλ.
2. στην Αττ., οι ἐπίκουροι ήταν μισθοφορικά στρατεύματα, αντίθ. προς τους γηγενείς στρατιώτες, τους πολίτες-στρατιώτες (πολῖται), σε Θουκ., Ξεν.
3. = δορυφόροι, οι σωματοφύλακες των βασιλιάδων, σε Ηρόδ.
II. 1. ως επίθ., βοηθός, αρωγός, με δοτ. προσ., σε Ομήρ. Ιλ., Αριστοφ. κ.λπ.
2. με γεν. πράγμ., υπερασπιστής ή αυτός που προστατεύει, σε Σοφ., Ευρ., Ξεν.

Russian (Dvoretsky)

ἐπίκουρος: (ῐ)
1) помогающий, оказывающий помощь (τινι Thuc., Arph.): ἐ. τινι ἐλθεῖν Hom. или βῆναι Pind. прийти к кому-л. на помощь; ἐ. τινος Eur., Xen., Plat. предохраняющий или защищающий от чего-л.;
2) оказывающий покровительство (δεσπότης Xen.);
3) вспомогательный (νῆες Plut.).
II ὁ, ἡ
1) помощник, защитник (βροτῶν HH; σωτῆρές τε καὶ ἐπίκουροι Plat.);
2) воен., преимущ. pl. наемники, наемные войска (в отличие от πολῖται и σύμμαχοι) Hom., Aesch., Her., Thuc. или наемные телохранители Hom., Xen., Thuc.;
3) мститель (πατρὶ αἱμάτων Eur.).

Etymological

Grammatical information: subst. and adj.
Meaning: helper, auxiliary troops (pl.), support; helping, protecting (Il.).
Derivatives: ἐπικουρικός consisting of aux. troops (Th., Pl.), ἐπικούριος coming to help (Paus.), ἐπικουρία, -ίη help, support (Ion.-Att.), denomin. ἐπικουρέω coming to help, support (Ε 614; cf. E. Kretschmer, Glotta 18, 98f.) with ἐπικούρησις, -ημα, -ητικός.
Origin: IE [Indo-European] [583] *kr̥s- walk
Etymology: Prob. for *ἐπίκορσος (Solmsen KZ 30, 600f.; as ἐπίφορος etc.) from verb that is lost in Greek, equivalent to Lat. currō walk (< *kr̥s-ō). Cf. the related Celtic word for car, OIr. carr, Welsh carros (from where Lat. carrus, Arm. kaṙ-k (pl.) wagon; from Galatic). Further perhaps σάρσαι ἅμαξαι as Illyrian (Lagercrantz IF 25, 367); veryr doubtful MHG hurren move quickly. - The word is completely isolated in Greek.

Middle Liddell

ἐπί-κουρος, ὁ,
I. an assister, ally, Il., Hdt.; of the allies of Troy, Τρῶες ἠδ' ἐπίκουροι Il.
2. in attic, ἐπίκουροι were mercenary troops, opp. to the citizen-soldiers (πολῖταἰ, Thuc., Xen.
3. = δορυφόροι, the bodyguards of kings, Hdt.
II. as adj. assisting, aiding, c. dat. pers., Il., Ar., etc.
2. c. gen. rei, defending or protecting against, Soph., Eur., Xen.