Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

τέκνον

τύμβος, ὦ νυμφεῖον, ὦ κατασκαφής οἴκησις αἰείφρουρος, οἷ πορεύομαι πρὸς τοὺς ἐμαυτῆς -> Tomb, bridal chamber, eternal prison in the caverned rock, whither I go to find mine own.
Sophocles, Antigone, 883
Full diacritics: τέκνον Medium diacritics: τέκνον Low diacritics: τέκνον Capitals: ΤΕΚΝΟΝ
Transliteration A: téknon Transliteration B: teknon Transliteration C: teknon Beta Code: te/knon

English (LSJ)

τό, (

   A τίκτω,--οὐκ ἔστι μήτηρ ἡ κεκλημένου τέκνου τοκεύς, τροφὸς δὲ . . A.Eu.658), child, ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα Il.2.136, al.; πατρὸς σωφροσύνη μέγιστον τέκνοις παράγγελμα Democr.208, cf. 222; τέκνα καὶ γυναῖκες Hdt.1.164, 2.30, SIG569.10 (Cos, iii B.C.), al., Plb.2.58.9, 9.39.3; γυναῖκες καὶ τ. Hdt.6.19, al., Plb.5.78.1 (cf. 10.34.3), SIG633.46 (Milet., ii B.C.), BGU1811.5 (i B.C.), etc.: the sg. is used by Hom. only in voc., as a form of address from elders to their youngers, my son, my child, sts. with masc. Adj., φίλε τέκνον Il.22.84, Od.2.363, al.: the relat. Pron. or Participle sts. follows in masc. or fem., Pi.Fr.171, E.Supp.12 sq., Tr. 740:—the word is used in Prose at Cyrene, Berl.Sitzb.1927.160, and Epidaurus, IG42(1).122.82 (iv B.C.), al., but is rarer than παῖς in Att. Prose, Lys.2.74, 11.10, 12.96, D.11.9, Din.1.109; freq. in X., Lac. 1.8, al., also Arist., Pol.1253b7, al., and later, PPetr.3p.237 (iii B.C.), PCair.Zen.620.9 (iii B.C.), LXX Ge.3.16, al., PAmh.2.35.55 (ii B.C.), Plb. (v. supr.); rare in Com. exc. in paratragoedic passages, Ar. Ach.891, al.; in Trag. it is generally used with espec. reference to the mother, ὦ τέκνον Νηρῇδος, ὦ παῖ Πηλέως E.IA896 (troch.); Ἀγαμέμνονος παῖ (sic codd.) καὶ Κλυταιμήστρας τέκνον Id.IT238.    2 of animals,young, Od.16.217, Il.2.311, 12.170, al., A.Th.292 (lyr.), Hdt. 2.66, 3.102,109, X.Cyr.4.1.17, Arist.GA753a8, etc.    3 metaph., flowers are γαίας τέκνα A.Pers.618; birds αἰθέρος τέκνα E.El.897; frogs λιμναῖα κρηνῶν τ. Ar.Ra.211, etc. [The penult. is long in Hom.; it is occasionally long in Trag.(e.g. S.Ph.249,260,875,914), but much more freq. short, as always in old Com., e.g.Ar.Lys.7, Th.469, al., except in mock Tragic passages, e.g.Ar.V.1518 (lyr.); but sts. long in later Com., Antiph.163.6.]

German (Pape)

[Seite 1083] τό (τίκτω, τεκεῖν), das Erzeugte, Geborene, das Kind, Sohn u. Tochter; Hom. hat im sing. nur den vocat., wie Hes., Pind., Tragg.; häufig in der Anrede auch Aelterer an Jüngere übh.; der plur., die Kinder, Hom. u. Tragg., wie in Prosa häufig; ἡμέτεραί τ' ἄλοχοί τε καὶ νήπια τέκνα, Il. 2, 136, u. öfter; wie in φίλε τέκνον, Il. 22, 84 Od. 2, 363 u. sonst, wird häufig das Relativ-Pronomen od. ein partic. im masc. u. fem. nach dem eigentlichen Geschlechte des jedesmal erwähnten Kindes hinzugefügt; Eur. Suppl. 12 ff. Andr. 571 Troad. 758. – Auch von Thieren, das Junge; Il. 2, 311. 11, 113. 19, 400 Od. 16, 217; Her. 3, 109 ff.; der Taube, Aesch. Spt. 273, der auch die Blumen παμφόρου γαίας τέκνα nennt, Pers. 610; Eur. nennt die Vögel αἰθέρος τέκνα, El. 897; Junge des Schweines, Xen. Cyr. 4, 1, 17, der Hafen, Cyn. 5, 24; Arist. H. A. 6, 18 u. sonst.

Greek (Liddell-Scott)

τέκνον: -ου, ὁ, (√ΤΕΚ, τίκτω) τὸ τεχθέν, τὸ γεννηθέν, τὸ παιδίον ἐν σχέσει πρὸς τοὺς τεκόντας, (ὡς τὸ Ἀγγλο-Σαξον. bearn, Σκωτ. bairn, ἐκ τοῦ beran, γεννῶ, ― οὐκ ἔστι μήτηρ ἡ κεκλημένου τέκνου τοκεύς, τροφὸς δέ... Αἰσχύλ. Εὐμ. 658), ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα Ἰλ. Β. 136, κ. ἀλλ.· τέκνα καὶ γυναῖκες Ἡρόδ. 1. 164., 2. 30· γυναῖκες καὶ τ. ὁ αὐτ. 6. 19, κλπ.· ― τὸ ἑνικὸν ἐν χρήσει παρ’ Ὁμ. μόνον ἐν τῇ κλητ., ὡς τύπος προσφωνήσεως, παρὰ πρεσβυτέρων πρὸς νεωτέρους, τέκνον μου, «παιδί μου», ἐνίοτε μετ’ ἀρσεν. ἐπιθέτου, φίλε τέκνον Ἰλ. Χ. 84, Ὀδ. Β. 263, κλπ.· ― ἡ ἀναφορ. ἀντωνυμία ἢ ἡ μετοχὴ τίθεται συχνάκις κατ’ ἀρσεν. ἢ θηλ. γένος, οἷον παρ’ Ἡροδ. 7. 224, Πινδ. Ἀποσπ. 157, Εὐρ. Ἱκέτ. 12 κἑξ., Τρῳ. 735. 2) ἐπὶ ζῴων, τὰ μικρά, Ὀδ. Π. 217, Ἰλ. Β. 311, Μ. 170, κ. ἀλλ.· οὕτω παρ’ Ἡροδ. 2. 66., 3. 102, 109, Αἰσχύλ. Θήβ. 291, Ξεν. Κύρ. 4. 1. 14, κλπ. 3) μεταφορ. τὰ ἄνθη καλοῦνται γαίας τέκνα Αἰσχύλ. Πέρσ. 613· τὰ πτηνὰ αἰθέρος τέκνα Εὐρ. Ἠλ. 897· οἱ βάτραχοι λιμναῖα κρηνῶν τ. Ἀριστοφ. Βάτρ. 211, κλπ. [Ἡ παραλήγουσα εἶναι μακρὰ παρ’ Ὁμήρ.· ἐνίοτε δὲ καὶ παρὰ τοῖς Τραγικ. (π.χ. Σοφ. Φιλ. 249, 260, 875, 914), ἀλλὰ πολὺ συχνότερον βραχὺ ὡς ἀείποτε παρὰ τοῖς Κωμικ., πλὴν ἐν παρῳδουμένοις τῶν Τραγικῶν χωρίοις, ἴδε Meineke εἰς Κωμικ. Ἀποσπ. 2., σελ. 479., 5, σ. 70· ἀλλὰ πάλιν μακρὸν παρὰ τοῖς ποιηταῖς τῆς νεωτέρας κωμῳδίας, ὁ αὐτ. 3, σ. 89].

French (Bailly abrégé)

ου (τό) :
1 enfant (fils ou fille) ; au voc., souv. avec l’adj. masc. φίλε, mon cher enfant ; p. anal. enfant (comme terme d’affection, en parl. à une pers. plus jeune);
2 petit d’un animal;
3 produit, rejeton : γαίας τέκνα ESCHL filles de la terre (les fleurs), etc.
Étymologie: τίκτω.

English (Autenrieth)

(τίκτω): child; freq. in endearing or conciliatory address, Il. 22.84, Od. 2.363. Of animals, young.

English (Slater)

τέκνον (-ον voc.; -οισιν, -α.)
   1 childὄρσο, τέκνον” (O. 6.62) τέκνοισιν ὠκείας γνάθους ἀμφελίξασθαι μεμαῶτες (N. 1.42) Ἐλείθυια, γενέτειρα τέκνων (N. 7.2) ταὐτὰ δὲ τρὶς τετράκι τ' ἀμπολεῖν ἀπορία τελέθει, τέκνοισιν ἅτε μαψυλάκας, Διὸς Κόρινθος (N. 7.105) “ὦ τέκνον” fr. 43. 1. κατὰ μὲν φίλα τέκν' ἔπεφνεν θάλλοντας ἥβᾳ δώδεκ fr. 171.

Spanish

hijo, discípulo, prosélito

English (Strong)

from the base of τιμωρία; a child (as produced): child, daughter, son.

English (Thayer)

τέκνου, τό (τίκτω, τεκεῖν), from Homer down, the Sept. chiefly for בֵּן, sometimes for יֶלֶד, offspring; plural children;
a. properly, α. universally and without regard to sex, child: τέκνα ἐπαγγελίας, children begotten by virtue of the divine promise, τά τέκνα τῆς σαρκός, children by natural descent, בָּנִים), posterity: β. specifically, a male child, a son: α. in affectionate address, such as patrons, helpers, teachers, and the like, employ; vocative child (son), my child, children. (Latin fili, mi fili, etc., for carissime, etc.): τεκνία, which see). β. just as in Hebrew, Syriac, Arabic, Persian, so in the N. T., pupils or disciples are called children of their teachers, because the latter by their instruction nourish the minds of their pupils and mould their characters (see γεννάω, 2b.): L text T Tr WH marginal reading; ἐν κυρίῳ added, ἐν πίστει, κατά κοινήν πίστιν, הַגְּבִיאִים בְּנֵי, sons i. e. disciples of the prophets, γ. τέκνα τοῦ Θεοῦ, children of God —in the O. T. of 'the people of Israel' as especially dear to God: all who are animated by the Spirit of God (John , all who ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν (have been begotten of God, see γεννάω, 2d.): John , pp. 94,120; "In St. Paul the expressions 'sons of God', 'children of God', mostly convey the idea of liberty (see however υἱοί as well as τέκνα, St. John τέκνα only" (Lightfoot); cf. υἱός τοῦ Θεοῦ, 4.) δ. τέκνα τοῦ διαβόλου, those who in thought and action are prompted by the devil, and so reflect his character: τέκνον, of anything "who depends upon it, is possessed by a desire or affection for it, is addicted to it; or who is liable to any fate"; thus in the N. T. we find α. children of a city, i. e. its citizens, inhabitants (υἱοί Σιών, β. τέκνα τῆς σοφίας, the votaries of Wisdom of Solomon , those whose souls have, as it were, been nurtured and moulded by wisdom: T Tr text WH have hastily adopted ἔργων for τέκνων; cf. Keim, ii, p. 369 (English translation, iv., p. 43 f; per contra, see Tdf. s note and WH's Appendix at the passage)); τέκνα ὑπακοῆς, those actuated by a desire to obey, obedient, τοῦ φωτός, both illumined by the light and loving the light, γ. κατάρας τέκνα, exposed to cursing, τῆς ὀργῆς, doomed to God's wrath or penalty, Winer s Grammar, 238 (223); (Buttmann, 161 (141)). In the same way ἔκγονος is used sometimes in Greek writings; as, ἔκγονος ἀδικίας, δειλίας, Plato, legg. 3, p. 691c.; 10, p. 901e. [ SYNONYMS: τέκνον, υἱός: τέκνον and υἱός while concurring in pointing to parentage, differ in that τέκνον gives prominence to the physical and outward aspects, υἱός to the inward, ethical, legal. Cf.
b. γ. above; υἱός τοῦ Θεοῦ, at the end; παῖς, at the end and references (especially that to Höhne).]

Greek Monotonic

τέκνον: -ου, τό (τίκτω
I. αυτό το οποίο γεννιέται, το παιδί (όπως το Σκωτ. barin, από το Αγγλο-Σαξον. beran, γεννώ), σε Όμηρ. κ.λπ.· γιε μου, παιδί μου, ενίοτε με αρσ. επίθετο, φίλε τέκνον, στον ίδ.· η αναφορ. αντωνυμία ή μτχ. τίθεται συχνά σε αρσ. ή θηλ. γένος.
2. λέγεται για ζώα, τα μικρά, στον ίδ. κ.λπ.
3. μεταφ., τα λουλούδια καλούνται γαίας τέκνα, σε Αισχύλ.· τα πουλιά αἰθέρος τέκνα, σε Ευρ. (Η παραλήγουσα είναι μακρά στον Όμηρ., στους Τραγ. πολύ συχνότερα βραχεία).

Russian (Dvoretsky)

τέκνον: τό
1) дитя, ребенок: νήπιον τ. Hom. младенец (в зависимости от пола, может сочетаться со словами муж. или жен. рода): φίλε τ.! Hom. милый сын!; ὡς μούνης οἱ ἐούσης ταύτης τέκνου Her. так как она была его единственной дочерью;
2) детеныш Hom., Her., Xen., Arst.;
3) перен. дитя, порождение, плод (ἄνθη, γαίας τέκνα Aesch.; τέκνα τοῦ φωτός NT).

Middle Liddell

τέκνον, ου, τό, τίκτω
1. that which is borne or born, a child (cf. Scottish bairn, from Anglo-S. beran, to bear), Hom., etc.; my son, my child, sometimes with masc. adj., φίλε τέκνον Hom.; the relat. Pron. or Participle often follows in masc. or fem.
2. of animals, the young, Hom., etc.
3. metaph., flowers are γαίας τέκνα Aesch.; birds αἰθέρος τέκνα Eur. [The penult. is long in Hom., in Trag. more often short.]

Frisk Etymology German

τέκνον: {téknon}
Grammar: n.
Meaning: Kind, Tierjunges, Sproß (seit Il.).
Composita : Viele Kompp., z.B. τεκνοποιός Kinder zeugend mit -έω, -ία (ion. att.), εὔτεκνος ‘mit guten od. vielen Kindern’, auch (Arist.) den Jungen wohlgesinnt, mit -ία, -έω (Trag., Arist. u.a.).
Derivative: Davon 1. Demin. τεκνίον (sp.), -ίδιον (Ar.); 2. -οῦσσα reich an Kindern (S. Tr. 308 u.a.; in der Überlieferung oft entstellt); 3. -όω, vereinzelt m. ἐπι-, συν- u.a., gew. vom Mann Kinder zeugen, -όομαι gew. von der Frau Kinder gebären (Hcs. Fr. 138, Pi., Trag., Arist. u.a.) mit -ωσις f. Kindererzeugung (Th., Arist. u.a.), Adoption (D. S.), -ωμα n. Erzeugung, Kind (A. Fr. 315 = 625 M.).
Etymology : Seit langem (s. Zupitza German. Gutt. 140) mit einem germ. Wort für ‘(freier) Gefolgsmann, Diener, Kriegsmann, Held’, auch Knabe, Jüngling gleichgesetzt, awno. þegn, ags. þeg(e)n, asächs. thegan, ahd. degan m., urg. *þeʒna- (idg. *teq--s); dazu noch, im Suffix abweichend (vgl. dazu Schwyzer 338 m. Lit.), aind. ták-man- n. Abkömmling (Lex.; von Mayrhofer s.v. nicht rückhaltlos empfohlen). Das Wort hat im Griech. mehrere Verwandte, s. τίκτω. Im Germ. stand es dagegen isoliert, ein Umstand, der die besondere Bed.entwicklung ermöglichte und gleichzeitig zu verschiedenen Ersatzwörtern Anlaß gab : anord. barn (s. φέρω), ahd. kind (zu γίγνομαι), ags. cild u.a.
Page 2,867

Chinese

原文音譯:tšknon 帖克農
詞類次數:名詞(99)
原文字根:生產 相當於: (בֵּן‎ / בְּנׄו‎ / לַבֵּן‎) (יֶלֶד‎)
字義溯源:孩子,後裔,子孫,小子,兒子,兒女,子民;源自(τίκτω)*=生產)。主耶穌常常給孩子祝福( 可10:16),顧到孩子( 可7:27),也醫治孩子( 可9:27)。主耶穌也說,在天國裏的,正是孩子這樣的人( 太19:14)。主耶穌常用孩子來作講論的例子( 太11:16 ,17; 18:1-6)。參讀 (βρέφος)同義字
出現次數:總共(98);太(14);可(9);路(14);約(3);徒(5);羅(7);林前(3);林後(3);加(4);弗(5);腓(2);西(2);帖前(2);提前(5);提後(2);多(2);門(1);彼前(2);彼後(1);約壹(5);約貳(3);約叄(1);啓(3)
譯字彙編
1) 兒女(60) 太2:18; 太7:11; 太10:21; 太18:25; 太19:29; 太23:37; 可7:27; 可10:29; 可10:30; 可13:12; 路1:17; 路7:35; 路11:13; 路13:34; 路14:26; 路18:29; 路19:44; 路23:28; 約1:12; 徒2:39; 徒21:5; 羅8:16; 羅8:17; 羅8:21; 羅9:7; 羅9:8; 羅9:8; 羅9:8; 林前4:14; 林前7:14; 林後12:14; 林後12:14; 加4:25; 加4:27; 加4:28; 加4:31; 弗2:3; 弗5:1; 弗5:8; 弗6:4; 腓2:15; 西3:21; 帖前2:11; 提前3:4; 提前3:12; 提前5:4; 多1:6; 彼前1:14; 彼前3:6; 彼後2:14; 約壹3:1; 約壹3:2; 約壹3:10; 約壹3:10; 約壹5:2; 約貳1:1; 約貳1:4; 約貳1:13; 約叄1:4; 啓2:23;
2) 孩子(18) 太9:2; 太22:24; 可12:19; 路1:7; 路2:48; 路20:31; 徒7:5; 徒21:21; 林前4:17; 腓2:22; 帖前2:7; 提前1:2; 提前1:18; 提後1:2; 多1:4; 門1:10; 啓12:4; 啓12:5;
3) 兒女們(4) 可7:27; 徒13:33; 弗6:1; 西3:20;
4) 子孫(3) 太3:9; 太27:25; 路3:8;
5) 兒子(3) 太21:28; 太21:28; 約8:39;
6) 兒阿(2) 路15:31; 路16:25;
7) 小子(2) 可2:5; 可10:24;
8) 對孩子(1) 林後6:13;
9) 孩子阿(1) 提後2:1;
10) 子民(1) 約11:52;
11) 把兒女(1) 太10:21;
12) 把孩子(1) 可13:12;
13) 兒女的(1) 太15:26