Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

μῦθος

τύμβος, ὦ νυμφεῖον, ὦ κατασκαφής οἴκησις αἰείφρουρος, οἷ πορεύομαι πρὸς τοὺς ἐμαυτῆς -> Tomb, bridal chamber, eternal prison in the caverned rock, whither I go to find mine own.
Sophocles, Antigone, 883
Full diacritics: μῦθος Medium diacritics: μῦθος Low diacritics: μύθος Capitals: ΜΥΘΟΣ
Transliteration A: mŷthos Transliteration B: mythos Transliteration C: mythos Beta Code: mu=qos

English (LSJ)

ὁ,

   A word, speech, freq. in Hom. and other Poets, in sg. and pl., ἔπος καὶ μῦθος Od.11.561; opp. ἔργον, μύθων τε ῥητῆρ' ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων Il.9.443, cf. 19.242; esp. mere word, μύθοισιν, opp. ἔγχεϊ, 18.252; ἔργῳ κοὐκέτι μύθῳ A.Pr.1080 (anap.), etc.:—in special relations:    2 public speech, μ. ἄνδρεσσι μελήσει Od.1.358; μύθοισιν σκολιοῖς Hes.Op.194; μύθου ἐπισχεσίη the submission of a plea, Od.21.71; πρὶν ἂν ἀμφοῖν μ. ἀκούσῃς, οὐκ ἂν δικάσαις Ar.V.725; μύθοισι κεκάσθαι to be skilled in speech, Od.7.157.    3 conversation, mostly in pl., 4.214,239, etc.    4 thing said, fact, matter, μῦθον δέ τοι οὐκ ἐπικεύσω ib.744; τὸν ὄντα μ. E.El.346; threat, command, ἠπείλησεν μῦθον Il.1.388, cf. 25, 16.83; charge, mission, 9.625; counsel, advice, 7.358.    5 thing thought, unspoken word, purpose, design, 1.545 (pl.); μύθων οὓς μνηστῆρες ἐνὶ φρεσὶ βυσσοδόμευον Od.4.676, cf.777; ἔχετ' ἐν φρεσὶ μῦθον 15.445; ἔχε σιγῇ μ., ἐπίτρεψον δὲ θεοῖσι 19.502, cf. 11.442; matter, θεοῖσι μῦθον ἐπιτρέψαι 22.289; μῦθον μυθείσθην, τοῦ εἵνεκα λαὸν ἄγειραν the reason why... 3.140.    6 saying, κατὰ τὸν ἡμέτερον μ. Pl.Epin.980a; οὐκ ἐμὸς ὁ μ. ἀλλ'… E.Fr.484, cf. Pl.Smp.177a, Call.Lav.Pall.56, Ph.1.601, Plu. 2.661a; saw, proverb, τριγέρων μ. τάδε φωνεῖ A.Ch.314 (anap.).    7 talk of men, rumour, ἀγγελίαν… τὰν ὁ μέγας μ. ἀέξει S.Aj.226 (lyr.), cf. 188 (lyr., pl.), E.IA72; report, message, S.Tr.67 (pl.), E.Ion 1340.    II tale, story, narrative, Od.3.94, 4.324, S.Ant.11, etc.: in Hom. like the later λόγος, without distinction of true or false, μ. παιδός of or about him, Od.11.492: so in Trag., ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ (χρόνῳ cod. M.) A.Pers.713; μύθων τῶν Λιβυστικῶν Id.Fr.139.1: in Prose, τὸν εἰκότα μ. the like ly story, like lihood, Pl.Ti.29d: prov., μ. ἀπώλετο, either of a story which never comes to an end, or of one told to those who do not listen, Cratin.59, Crates Com.21, Pl.Tht. 164d, cf. R.621b, Lg.645b, Phlb.14a; μ. ἐσώθη 'that's the end of the story', Phot.    2 fiction (opp. λόγος, historic truth), Pi.O.1.29 (pl.), N.7.23 (pl.), Pl.Phd.61b, Prt.320c, 324d, etc.    3 generally, fiction, μ. ἴδιοι Phld.Po.5.5; legend, myth, Hdt.2.45, Pl.R.330d, Lg. 636c, etc.; ὁ περὶ θεῶν μ. Epicur.Ep.3p.65U.; τοὺς μ. τοὺς ἐπιχωρίους γέγραφεν SIG382.7 (Delos, iii B.C.).    4 professed work of fiction, children's story, fable, Pl.R.377a; of Aesop's fables, Arist. Mete.356b11.    5 plot of a comedy or tragedy, Id.Po.1449b5, 1450a4, 1451a16.    III = στάσις, Panyas. in Coll.Alex.p.249, v.l. in Batr. 135; cf. μυθιήτης.

German (Pape)

[Seite 215] ὁ, Wort, Rede; sehr häufig bei Hom.; ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες, was sprachst du da für ein Wort, Il. 4, 25, öfter; πρὸς μῦθον ἔειπε, c. acc., zu Einem ein Wort sagen, zu ihm sprechen, sehr geläufige Verbindung, wie μύθων ἦρχε, er fing an zu sprechen, sowohl von einer öffentlichen Rede in der Volksversammlung, Od. 1, 358, Hes. O. 196, als von einem Gespräche, einer Unterhaltung zwischen Mehreren, Od. 4, 214. 239. 11, 379 u. sonst; μῦθον ἀκούειν, ein Wort, eine Rede, das Gesagte hören; ἔπος καὶ μῦθος verbunden, Od. 11, 561; ἑκάστου μῦθον ἄκουεν, hörte eines Jeden Rede, 20, 389; μῦθος παιδός, die Erzählung vom Sohne, die von ihm handelt, ihn betrifft, 11, 492. Oft bestimmter, Auftrag, Geheiß, besonders ἐπὶ μῦθον ἔτελλεν; Versprechen, ἅλιον τὸν μὖθον ὑπέστημεν Μενελάῳ, Il. 5, 715; Rath, wie ἅδε δ' Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων 12, 80, u. sonst; auch Beschluß, Anschlag, οὐδ' ἄρα Πηνελόπεια – ἦεν ἄπυστος μύθων, οὓς μνηστῆρες ἐνὶ φρεσὶ βυσσοδόμευον, Od. 4, 675; μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν, Il. 1, 545; u. so ist es auch Od. 21, 70, οὐδέ τιν' ἄλλην μύθου ποιήσασθαι ἐπισχεσίην ἐδύνασθε, der Anschlag, wo schon Schol. erkl. τῆς στάσεως (vgl. μυθιήτης). – Aus Stellen, wie ὁ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὁ δ' ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα, Il. 18, 252, bildet sich der Begriff des Wortes im Ggstz zur That, μύθων τε ῥητῆρ' ἔμεναι, πρηκτῆρά τε ἔργων, 9, 443; μῦθον τελεῖν, ein Wort erfüllen, zur That werden lassen, Od. 4, 777; vgl. ἔργῳ κοὐκέτι μύθῳ χθὼν σεσάλευται, Aesch. Prom. 1082. – Erzählung, μῦθον δ' ὡς ὅτ' ἀοιδὸς ἐπισταμένως κατέλεξας, 11, 368, wo noch nicht an Erdichtung zu denken ist, welchen Nebenbegriff das Wort nirgends bei Hom. hat, den es aber schon bei Pind. annimmt, wenn er sagt δεδαιδαλμένοι ψεύδεσι ποικίλοις ἐξαπατῶντι μῦθοι, Ol. 1, 29; vgl. αἱμύλων μύθων ὁμόφοιτος, N. 8, 33, σοφία κλέπτει μύθοις παράγοισα, 7, 23. – Wort, Rede ist es noch oft bei den Tragg.; βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα συλλήβδην μάθε, Aesch. Prom. 503; σαφεῖ δὲ μύθῳ πᾶν – πεύσεσθε, 644; μήτι μακεστῆρα μῦθον, ἀλλὰ σύντομον λέγων, Ch. 444; σὺ δ' ἐμῶν μύθων ἐπάκουσον, Soph. Phil. 1463; Gespräch, σοῦ γὰρ βραχύν τιν' αἰτεῖ μῦθον, O. C. 1164; das Gerücht, Ai. 188. 224; Meldung, Botschaft, ἐμοὶ μὲν οὐδεὶς μῦθος ἵκετο, Ant. 11, vgl. O. C. 358; ὁ μῦθος εἰσενήνεκται νέος, Eur. Ion 1340; ἁπλοῦς ὁ μῦθος τῆς ἀληθείας ἔφυ, Phoen. 472, öfter; der Inhalt der Rede, Geschichte, πάντα γὰρ ἀκούσῃ μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ, Aesch. Pers. 699; Ch. 732; τὸν ὄντα εἴσῃ μῦθον, Eur. El. 346. – In Prosa hat es gew. den Nebenbegriff des Fabelhaften, Erdichteten, bes. im Ggstz von λόγος; πότερον ὑμῖν μῦθον λέγων ἐπιδείξω ἢ λόγῳ διεξελθών; Plat. Prot. 320 c; μὴ πλασθέντα μῦθον, ἀλλ' ἀληθινὸν λόγον, Tim. 26 e; ὅτι τοὺς ποιητὰς δέοι ποιεῖν μύθους, ἀλλ' οὐ λόγους, Phaed. 61 b; ὥςπερ ταῖς γραυσὶ ταῖς τοὺς μύθους λεγούσαις, Rep. I, 350 e, wie man sie Kindern erzählt, Polit. 268 e; vgl. Legg. X, 887 d Rep. II, 377 a; bes. auch Göttergeschichten, τὸν περὶ τὸν Γανυμήδη μῦθον, Legg. I, 636 c; οἱ λεγόμενοι μῦθοι περὶ τῶν ἐν Ἅιδου, Rep. I, 330 d; so bes. bei Sp., wie Plut. u. Luc.; die Thierfabel des Aesop, Plat. Phaed. 60 c, vgl. διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους καὶ τὰ θηρία μύθους Polit. 272 d; zuweilen auch ausführliche Untersuchungen, Epinom. 980 a, vgl. Legg. VII, 790 c; – μύθους λέγειν, so viel wie fabeln, die Unwahrheit sagen, Dem. 50, 40 u. Sp. – Auch die Fabel, die einer Tragödie zum Grunde liegt, Arist. – Die Rhett., bei denen das Verfertigen eines μὖθος eine gewöhnliche Uebung war, erklären oft λόγος ψευδης εἰκονίζων ἀλήθειαν. – Ein Garten des Hiero bei Syrakus hieß μῦθος, vielleicht wegen seiner fabelhaften Schönheit, Ath. XII, 542 a. – [Erst bei sehr späten Dichtern findet sich υ kurz gebraucht, Jac. A. P. p. LXIV, 416.].

Greek (Liddell-Scott)

μῦθος: ὁ, (ἴδε ἐν τέλ.) πᾶν ὅ, τι λέγεται ἀπὸ στόματος, ἑπομένως ἐν τῇ εὐρυτάτῃ σημασίᾳ τῆς λέξεως, λόγος, «ὁμιλία», συχνὸν παρ’ Ὁμ. καὶ ἄλλοις ποιηταῖς ἔν τε τῷ ἑνικῷ καὶ τῷ πληθ., ἔπος καὶ μῦθος Ὀδ. Λ. 561· ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ ἔργον, μύθων τε ῥητῆρ’ ἔμενε πρηκτῆρά τε ἔργων Ἰλ. Ι. 443· - ἁπλοῦς λόγος, ἄνευ τοῦ ἔργου, μῦθον τελεῖν, πραγματοποιεῖν, Ὀδ. Δ. 777, κτλ.· οὕτω, μύθοισι, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὸ ἔγχεϊ, Ἰλ. Σ. 252, οὕτω, παρ’ Ἀττ., ἔργῳ κοὐκέτι μύθῳ Αἰσχύλ. Πρ. 1080, κτλ· - Ἐν ἰδιαιτέραις σχέσεσι. 2) ὁμιλία, ἀγόρευσις ἐν τῇ δημοσίᾳ συνελεύσει, Ὀδ. Α. 358, Ἡσ. Ἔργ. κ. Ἡμ. 192· πρὶν ἂν ἀμφοῖν μ. ἀκούσῃς, οὐκ ἂν δικάσαις Ἀριστοφ. Σφ. 725· μύθοισι κέκαστο, ηὐδοκίμει ἐν τοῖς λόγοις, Ὀδ. Η. 157. 3) «ὁμιλία», συνομιλία, τὸ πλεῖστον ἐν τῷ πληθ., Δ. 214, 239, κτλ. 4) συμβουλή, γνώμη, διαταγή, παραγγελία, ἔτι δὲ καὶ ὑπόσχεσις, ἐπειδὴ πάντα ταῦτα ἐλέγοντο διὰ προφορικοῦ λόγου, Ἰλ. Ε. 493, Η. 358, κτλ. 5) ἡ ὑπόθεσις τοῦ λόγου ἢ τῆς ἀγορεύσεως, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, Ὀδ. Χ. 289, κτλ.· τὸν ὄντα μ. Εὐρ. Ἡλ. 346· ἴδε ἐν λ. ῥῆμα. 6) ἀπόφασις, σκοπός, σχέδιον, Ἰλ. Α. 545, Ὀδ. Γ. 140., Δ. 676· ἐπειδὴ ταῦτα ὑπονοοῦσιν ὁμιλίαν, συζήτησιν, κτλ., πρβλ. μυθέομαι ΙΙ. 7) λόγος, λόγιον, ἀπόφθεγμα, παροιμία, τριγέρων μ. τάδε φωνεῖ Αἰσχύλ. Χο. 314. 8) ὁμιλία τῶν ἀνθρώπων, φήμη, ἀγγελίαν, τὰν ὁ μέγας μ. ἀέξει Σοφ. Αἴ. 226, 189, πρβλ. Εὐρ. Ι. Α. 72· φήμηἀγγελία, Σοφ. Ἀντ. 11, Τρ. 67, Εὐρ. Ἴων. 1340. ΙΙ. διήγημα, ἱστορία, Ὀδ. Γ. 94., Δ. 324, κτλ.· παρ’ Ὁμ. ἀκριβῶς ὡς τὸ μεταγεν. λόγος, ἄνευ διακρίσεως ἀληθοῦς ἢ ψευδοῦς, μ. παιδός, τοῦ παιδὸς ἢ περὶ αὐτοῦ, Ὀδ. Λ. 402· οὕτω παρὰ τοῖς Ἀττικ. Ποιητ., ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ Αἰσχύλ. Πέρσ. 713· μύθων τῶν Λιβυστικῶν ὁ αὐτ. ἐν Ἀποσπ. 129· ὡσαύτως παρὰ τοῖς πεζογράφοις, τὸν εἰκότα μῦθον Πλάτ. Τίμ. 29D· μ. ἀπώλετο, (ἄνευ τοῦ ἄρθρου), τὸ διήγημα οὐδέποτε ἐτελείωσεν, ὁ αὐτ. ἐν Θεαιτ. 164D (παροιμ. κατὰ τὸν Σχολ.), πρβλ. Πολ. 621Β, Φιλήβ. 14Α· - ἀπὸ τῶν χρόνων τοῦ Πινδάρου (ἴδε Ο. 1. 47, Ν. 7. 34) ἡ λέξις μῦθος λαμβάνει τὴν αὐτὴν σημασίαν ἣν τὸ Λατ. fabula, καὶ ἀείποτε ὑπονοεῖ τὸ πλαστὸν, ἐν ᾧ λόγος εἶναι τὸ ἱστορικὸν διήγημα (πρβλ. λόγος Α. IV), Πλάτ. Φαίδων 61Β, Πρωτ. 320C, 324D, κτλ. 2) διήγημα, μῦθος, μάλιστα θρησκευτικός, Ἡρόδ. 2. 45 κτλ.· παρὰ τοῖς Ἀττικ. πεζογράφοις συνήθως, διήγημα τῶν ἀρχαιοτάτων Ἑλληνικῶν χρόνων πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τῆς ἱστορίας, Πλάτ. Πολ. 330D, Νόμ. 636C, κτλ.· πρβλ. Grote Hist. Gr. 1. 480. 3) πλαστὴ διήγησις, μῦθος, ὡς οἱ τοῦ Αἰσώπου μῦθοι, Πλάτ. Πολ. 377A, Ἀριστ. Μετεωρ. 2. 3, 2· πρβλ. λόγος IV. I. 4) ἡ πλοκὴ τραγῳδίας, ὁ αὐτ. ἐν Ποιητ. 6, 8. III. = στάσις, μύθου ποιήσασθαι ἐπισχεσίην Ὀδ. Φ. 71 «ἐν τῷ μύθου ἐπισχεσίην, οἱ παλαιοὶ μῦθον μὲν ἐνταῦθα τὴν στάσιν λέγουσιν, ἐπεὶ καὶ Ἀνακρέων τοὺς ἐν Σάμῳ θέλων εἰπεῖν στασιάσαντας, ‘μυθηταὶ δ’ ἐν νήσῳ’, φησί, ‘διέπουσιν ἱερὸν ἄστυ’» Εὐστ. 1901, 47. [Παρὰ λίαν μεταγεν. εὑρίσκομεν μῠθος, Ἰακωψ. Ἀνθ. Π. σελ. Ixiv, 416.] Ἀπίθανος ἡ ἐτυμολογία ἐκ τοῦ μύω, ὅπερ ἔχει ἀείποτε τὴν σημασίαν κλείω τὰ χείλη.)

French (Bailly abrégé)

ου (ὁ) :
I. parole, discours, sujet de discours en gén. ; μῦθον τελεῖν OD faire une chose dont on a parlé ; particul.
1 discours public;
2 récit;
3 rumeur;
4 nouvelle, message;
5 dialogue, conversation, entretien;
6 conseil, ordre, prescription;
7 résolution, décision, projet;
II. après Hom. fable, particul.
1 légende, récit non historique, mythe;
2 récit fabuleux, conte;
3 fable, apologue.
Étymologie: DELG étym. obscure.

English (Autenrieth)

speech with reference to the subject-matter, like the later λόγος, hence to be paraphrased in Eng. by various more specific words, ‘conversation,’ ‘recital,’ ‘subject,’ ‘request,’ ‘counsel,’ ‘command,’ etc., Od. 4.214, , ο 1, Il. 1.545.

English (Slater)

μῡθος
   1 tale δεδαιδαλμένοι ψεύδεσι ποικίλοις ἐξαπατῶντι μῦθοι (O. 1.29) σοφία δὲ κλέπτει παράγοισα μύθοις (N. 7.23) πάρφασις αἱμύλων μύθων ὁμόφοιτος (N. 8.33)

English (Strong)

perhaps from the same as μυέω (through the idea of tuition); a tale, i.e. fiction ("myth"): fable.

English (Thayer)

μυθου, ὁ, from Homer down;
1. a speech, word, saying.
2. a narrative, story;
a. a true narrative.
b. a fiction, a fable; universally, an invention, falsehood: μυθοι (A. V. fables) in Trench, § xc., and references under the word γεναλογια.)

Greek Monolingual

ο (ΑΜ μῡθος)
1. πλαστή ιστορία, φανταστική διήγηση («ὅτι τοὺς ποιητὰς δέοι ποιεῑν μύθους, ἀλλ' οὐ λόγους», Πλάτ.)
2. μυθική παράδοση η οποία αναφέρεται σε θεούς και ήρωες («οι μύθοι του Ηρακλέους»)
3. αλληγορική διήγηση η οποία είναι σχετική με φυσικά φαινόμενα, ζώα ή φυτά και από την οποία εξάγεται ένα ηθικό δίδαγμα ή συμπέρασμα (α. «οι μύθοι του Αισώπου» β. «πρότερον δὲ μύθοις πρὸς τά παιδία ἣ γυμνασίοις χρώμεθα», Πλάτ.)
4. η υπόθεση δράματος, έπους, μυθιστορήματος (α. «ο μύθος του Οιδίποδος αποτέλεσε θέμα πολλών ποιητικών έργων» β. «ὁ περὶ Ἠλέκτρας καὶ Ὀρέστου μῡθος παρὰ Σοφοκλεῑ καὶ παρ' Εὐριπίδῃ», Αριστοτ.)
5. παροιμία
6. φρ. «ο μύθος δηλοί...» — αυτό σημαίνει...

Greek Monotonic

μῦθος: ὁ,
I. 1. οτιδήποτε μεταφέρεται με τις λέξεις ή δια στόματος, λόγος, ομιλία, σε αντίθ. προς το ἔργον, σε Όμηρ. κ.λπ.
2. ομιλία, αγόρευση σε δημόσια συνέλευση, σε Ομήρ. Οδ., Αριστοφ.
3. ομιλία, συνομιλία, κυρίως στον πληθ., σε Ομήρ. Οδ.
4. συμβουλή, άποψη, διαταγή, προσταγή, επίσης υπόσχεση, σε Ομήρ. Ιλ.
5. το θέμα της ομιλίας, το θέμα ή το ζήτημα καθ' εαυτό, σε Ομήρ. Οδ., Ευρ.
6. απόφαση, επιδίωξη, σκοπός, σχέδιο, σε Όμηρ.
7. ρητό, απόφθεγμα, παροιμία, σε Αισχύλ.
8. η ομιλία των ανθρώπων, φήμη, διάδοση, σε Σοφ., Ευρ.
II. αφήγημα, ιστορία, διήγηση, σε Όμηρ.· μῦθος παιδός, από ή γι' αυτόν, σε Ομήρ. Οδ.· μετά τον Όμηρ., το μῦθος, όπως το Λατ. fabula, σημαίνει, αφήγημα, θρύλος, μύθος, σε αντίθ. προς το λόγος, η (εξακριβωμένη) αφήγηση του ιστορικού, σε Ηρόδ., Πλάτ. κ.λπ.· μύθος, όπως εκείνοι του Αισώπου, σε Πλάτ.

Russian (Dvoretsky)

μῦθος:
1) речь, слово (ἔπος καὶ μ. Hom.): μύθοισι κεκάσθαι Hom. быть искусным в речах; ἔργῳ κοὐκέτι μύθῳ Aesch. на деле, а уже не на словах (только);
2) pl. разговор, беседа (μῦθοι ἠῶθεν ἔσονται Τηλεμάχῳ καὶ ἐμοί Hom.);
3) совет, указание (μῦθον ἀμείνονα νοῆσαι Hom.);
4) предмет обсуждения, вопрос: θεοῖσιν μῦθον ἐπιτρέψαι Hom. передать вопрос богам, т. е. положиться на волю богов; τὸν ὄντα δ᾽ εἴσει μῦθον Eur. ты узнаешь, в чем дело;
5) замысел, план: μὴ δὴ πάντα; ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν Hom. не надейся узнать все мои замыслы;
6) изречение, поговорка: «δράσαντι παθεῖν», τριγέρων μ. τάδε φωνεῖ Aesch. «виновному (следует) страдать», вот что гласит древнейшее изречение;
7) толки, слух: ὡς ὁ μ. ἔχει Eur. как гласит молва;
8) весть, известие (μ. παιδός Hom.; ἐμοὶ οὐδεὶς μ. ἵκετο Soph.);
9) рассказ, повесть, повествование (ὁ μ. ἀπολόμενος Plat.);
10) сказание, предание, миф (περὶ τῶν ἐν Ἃιδου Plat.);
11) сказка, басня (τοὺς μύθους λέγειν Plat.);
12) сюжет, фабула (ἔστιν δὲ τῆς πράξεως ὁ μ. ἡ μίμησις Arst.).

Frisk Etymological English

Grammatical information: m.
Meaning: word, discourse, conversation, deliberation, story, saga, tale, myth (Il.); on meaning and use Fournier Les verbes "dire" 2 15 f.; s. also on αἶνος.
Compounds: Compp., e.g. μυθολόγος m. story-teller with -έω, -ία (Att.); -εύω tell (Od.; metr. for -έω); πολύ-μυθος rich in words, -stories (Il., Arist.).
Derivatives: 1. Diminut.: μυθ-άριον (Str.), -ίδιον (Luc.), -ύδριον (Tz.). --2. Adject.: μυθ-ικός belonging to the μ. (Pl., Arist.), -ώδης rich in myths (Att.). -- 3. Verbs: a) μυθέο-μαι tell (Il.) with μυθη-τής story-teller (Antig.), μυθητῆρες στασιασταί H., also μυθιῆται (like οἰκιῆ-ται, πολι-ῆται) = στασιασταί (Anacr. 16; cf. Coll. Alex. 248f.); also in sing. with unclear meaning (Phoen. 1, 7); b) μυθεύω id. (E., Arist.) with μύθευμα tale (Arist. D. H.); c) μυθίζω id. (Dor. in Ar. Lys., Theocr., AP ). -- On itself stands μύθα φωνή. Κύπριοι H.
Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]X [probably]
Etymology: Like so many expressions for word, speech perh. orig. an expressive creation of the folk- and every day-language; "die Anknüpfung an das lautnachahmende μῦ (Fick, Curtius, WP. 2, 310; s. μύζω) bietet sich dann von selbst." Frisk; a reasoning that is not at all convincing. A θ-suffix is not remarkable (cf. Schwyzer 510f., Chantraine Form. 366ff.), though there is no semantical agreement. -- Against connection with Goth. maudjan remember, Lith. maudžiù, maũsti sensuously desire s.thing a. o. (Bq with Wood, Fick, Pedersen) s. WP. 2, 256; quite diff. on Lith. maũsti Fraenkel s.v. Cf. also W.-Hofmann s. muttiō. - So there is no comparandum; the word could well be Pre-Greek.

Middle Liddell


I. anything, delivered by word of mouth, word, speech, opp. to ἔργον, Hom., etc.
2. a speech in the public assembly, Od., Ar.
3. talk, conversation, mostly in pl., Od.
4. counsel, advice, a command, order, also a promise, Il.
5. the subject of speech, the thing or matter itself, Od., Eur.
6. a resolve, purpose, design, plan, Hom.
7. a saying, saw, proverb, Aesch.
8. the talk of men, rumour, Soph., Eur.
II. a tale, story, narrative, Hom.; μ. παιδός of or about him, Od.:—after Hom., μῦθος, like Lat. fabula, is a tale, legend, myth, opp. to λόγος the historic tale, Hdt., Plat., etc.: a fable, such as those of Aesop, Plat.

Frisk Etymology German

μῦθος: {mũthos}
Grammar: m.
Meaning: Wort, Rede, Gespräch, Überlegung, Erzählung, Sage, Märchen, Mythus (seit Il.); über Bed. und Gebrauch Fournier Les verbes "dire" 2 15 f., s. noch zu αἶνος.
Composita : Kompp., z.B. μυθολόγος m. Sagenerzähler mit -έω, -ία u.a. (att. usw.); -εύω erzählen (Od.; metrisch für -έω); πολύμυθος ‘wortreich, sagen- reich’ (ep. poet. seit Il., Arist. u.a.).
Derivative: Ableitungen: 1. Deminutiva: μυθάριον (Str. u.a.), -ίδιον (Luk.), -ύδριον (Tz.). —2. Adjektiva: μυθικός ‘zum μ. gehörig’ (Pl., Arist. usw.), -ώδης sagenhaft, fabelhaft (att. usw.). — 3. Verba: a) μυθέομαι reden, erzählen (ep. poet. seit Il.) mit μυθητής Sagenerzähler (Antig.), μυθητῆρες· στασιασταί H., auch μυθιῆται (wie οἰκιῆται, πολιῆται) = στασιασταί (Anakr. 16; vgl. Coll. Alex. 248f.); auch im Sing. mit unklarer Bed. (Phoen. 1, 7); b) μυθεύω ib. (E., Arist. usw.) mit μύθευμα Erzählung (Arist. D. H. usw.); c) μυθίζω ib. (dor. in Ar. Lys., Theokr., AP u.a.). — Für sich steht μύθα· φωνή. Κύπριοι H.
Etymology : Wie so viele Ausdrücke für Wort, reden wohl ursprünglich eine expressive Schöpfung der Volks- und Alltagssprache; die Anknüpfung an das lautnachahmende μῦ (Fick, Curtius, WP. 2, 310; s. μύζω) bietet sich dann von selbst. Ein θ-Suffix kann nicht auffallen (vgl. Schwyzer 510f., Chantraine Form. 366ff.), obwohl ein naheliegendes semantisches Gegenstück fehlt. —Gegen Verbindung mit got. maudjan erinnern, lit. maudžiù, maũsti sehnlich wonach verlangen u. a. (Bq mit Wood, Fick, Pedersen) s. WP. 2, 256; ganz anders über lit. maũsti Fraenkel s.v. Vgl. auch W.-Hofmann s. muttiō.
Page 2,264-265

Chinese

原文音譯:màqoj 祕拖士
詞類次數:名詞(5)
原文字根:閉
字義溯源:無稽之談,虛語*,言語,說話,傳奇,寓言,故事,荒渺的話,荒渺傳說,虛渺傳言;或源自(μυέω)=講授),而 (μυέω)出自(μυστήριον)=奧祕), (μυστήριον)出自(μυστήριον)X=封閉*)
出現次數:總共(5);提前(2);提後(1);多(1);彼後(1)
譯字彙編
1) 荒渺的傳說(3) 提前1:4; 提後4:4; 多1:14;
2) 虛渺傳言(1) 彼後1:16;
3) 荒渺傳說(1) 提前4:7