Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

οὖν

Ὁ δ' ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ -> The unexamined life is not worth living
Plato, Apology of Socrates 38a
Full diacritics: οὖν Medium diacritics: οὖν Low diacritics: ουν Capitals: ΟΥΝ
Transliteration A: oûn Transliteration B: oun Transliteration C: oun Beta Code: ou)=n

English (LSJ)

Ion. and Dor. ὦν (the latter in Pi.P.3.82, al., but οὖν in Hom. (v. infr.), B.18.29,37, Cerc.4.18, al.), Adv.

   A certainly, in fact, confirming something, freq. in contrast with something which is not confirmed, in Hom. only in combination with γε (v. γοῦν) , γάρ, οὔτε or μήτε, ὡς, ἐπεί, μέν, etc.:    1 really, φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι… Κρονίωνα for I declare that Zeus did really promise... Il.2.350, cf. Pl.Prt.309b; τόφρα γὰρ οὖν ἑπόμεσθα... ὄφρ' for we followed them up to the very point, where... Il.11.754, cf. 15.232, Od.2.123; εἰ δ' οὖν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ… ζῶντα A.Ag.676, cf. 1042; ἐλέχθησαν λόγοι ἄπιστοι μὲν ἐνίοισι Ἑλλήνων, ἐλέχθησαν δ' ὦν but they really were spoken, Hdt.3.80, cf. 4.5, 6.82; Θηβαῖοι μὲν ταῦτα λέγουσι... Πλαταιῆς δ' οὐχ ὁμολογοῦσι... ἐκ δ' οὖν τῆς γῆς ἀνεχώρησαν at all events they did return, Th.2.5, cf. 1.63, Pl.Prt.315e; σωτηρίαν λεπτὴν μὲν... μόνην δ' οὖν Id.Lg.699b; so δ' οὖν after a parenthesis; εἰ δή τις ὑμῶν οὕτως ἔχει,—οὐκ ἀξιῶ μὲν γὰρ ἔγωγε,—εἰ δ' οὖν but if he is so, Id.Ap.34d, cf. Hdt.6.76, Th.1.3; so ἀλλ' οὖν… γε but at all events, S.Ant.84, Ph.1305; ἔμπης οὖν ἐπιμεῖναι ἐς αὔριον to stay nevertheless at least till tomorrow, Od.11.351; οὖν concessive, I grant you, τάχ' οὖν τις ἄκων ἔσχε S.Ph.305: in apodosi after εἰ or ἐάν, εἰ καὶ σμικρά, ἀλλ' ὦν ἴση γε ἡ χάριςHdt.3.140, cf.9.48, E.Ph.498, Pl.Phd.91b, etc.: after ἐπεί and ὡς, ἀλλ' ἐπεὶ οὖν τὸ πρῶτον ἀνέκραγον but now that I have (emphat.) once spoken up, Od.14.467, cf. 17.226, Il.18.333; Τληπόλεμος δ', ἐπεὶ οὖν τράφ' ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα… κατέκτα when once, i.e. as soon as, he had grown up, 2.661, cf. 15.363, 16.394, al.; νεβροί, αἵ τ' ἐπεὶ οὖν ἔκαμον… ἑστᾶσ' which, as soon as they are tired, stand still, 4.244; to indicate that something foreshadowed has actually occurred, ἀγορήνδε καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς... οἱ δ' ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν 1.57, cf. 3.340, al.: sts. οὖν after ἐπεί or ὡς has either no force or approaches signf. 11 or 111, οἱ δ' ἐπεὶ οὖν παύσαντο πόνου Od.16.478, cf. 19.213, 251, al.; τὸν δ' ὡς οὖν ἐνόησε Il.3.21, al.; οὔτ' οὖν... οὔτε .. or οὔτε... οὔτ' οὖν… both = neither… nor, but preferred according as the first or second clause is to be marked by emphasis, cf. 17.20, Od.2.200, Hdt.9.26, with Od. 11.198sq., S.OT90, 271, etc.; so εἰ... εἴτ' οὖν… if... or if... E.Alc. 140; εἴτ' οὖν, εἴτε μὴ γενήσεται whether it shall be so, or no, Id.Heracl.149, cf. A.Ag.491, S.El.560; ξεῖνος αἴτ' ὦν ἀστός, i.e. αἴτε ξ. αἴτ' ὦν ἀ., Pi.P.4.78; and doubled, εἴτ' οὖν ἀληθὲς εἴτ' οὖν ψεῦδος Pl. Ap.34e, cf. A.Ch.683: so also in parenth. Relat. clauses, ἢ σῖγ', ἀτίμως, ὥσπερ οὖν ἀπώλετο πατήρ even as, just as, ib.96, cf. 888, E.Hipp. 1307 (v.l.); εἰ δ' ἔστιν, ὥσπερ οὖν ἔστι, θεός if he is, as he in fact is, a god, Pl.Phdr.242e; οὗτος μὲν οἴεταί τι εἰδέναι οὐκ εἰδώς, ἐγὼ δέ, ὥσπερ οὖν οὐκ οἶδα, οὐδὲ οἴομαι Id.Ap.21d: for γὰρ οὖν, v. γάρ A. 11.5; for μὲν οὖν, v. μέν B. 11.2.    2 added to indef. Prons. and Advbs., like Lat. cunque, ὅστις whoever, ὁστισοῦν whosoever; ὅπως how, ὁπωσοῦν howsoever; ἄλλος ὁστισοῦν another, be he who he may; so ὁποιοσοῦν, ὁποιοστισοῦν, ὁποσοσοῦν, ὁπωσδηποτοῦν, ὁπητιοῦν, ὁποθενοῦν, etc., v. sub vocc.    II to continue a narrative, so, then, καὶ τὰ μὲν οὖν… θῆκαν Od.13.122; ὅτ' οὖν since, then,... S.Ant.170, El.38, 1318; ζεῖ οὖν ἐν τούτῳPl.Phdr.251c, cf. Prt.322b; εὐθὺς οὖν ὁ Κῦρος εἶπεν X.Cyr.4.1.22: in Hdt. and Att., μὲν οὖν (q.v.) is very common in this sense; so δ' οὖν A.Ag.34, S.Aj.114; οὖν is also used alone merely to resume after a parenth. or long protasis, well, as I was saying, ὦ Λακεδαιμόνιοι, χρήσαντος τοῦ θεοῦ... ὑμεας γὰρ πυνθάνομαι προεστάναι...—ὑμέας ὦν… προσκαλέομαιHdt.1.69, cf. 4.75, Th.2.16, Pl.Ap.29d, Smp.201d, etc.: Hdt. so uses ὦν after a short protasis, 1.144, etc.    2 ὦν is freq. inserted by Hdt. (sts. without any discernible meaning) between the Prep. and its Verb (but only, it seems, in narrative with the aor., which is always the aor. of habitual action exc. in 2.172), ἐπεὰν δὲ ταῦτα ποιήσωσι, ἀπ' ὦν ἔδωκαν ib.87; καὶ ἔπειτα ἀπ' ὦν ἔδωκαν ib.88: after a part., οἱ δὲ φέροντες ἐς τὴν ἀγορήν, ἀπ' ὦν ἔδοντο ib.39; κατευξάμενοι, κοιλίην μὲν κείνην πᾶσαν ἐξ ὦν εἶλον ib.40; ἤν τις ψαύσῃ... αὐτοῖσι τοῖσι ἱματίοισι ἀπ' ὦν ἔβαψε ἑωυτόν ib.47; τοῦτον κατ' ὦν κόψας ib.172; so in Hp., δι' οὖν ἐφθάρησαν Morb.1.14 (v.l.), al.; also ἐπ' ὦν ἐπίομες οἶνον Epich.124.3: this tmesis is rare in Att., ὥστε γε καὐτόν σε κατ' οὖν ἔβαλεν Ar.Ra.1047; but occurs in later writers, Dorieus ap. Phylarch.3 J., AP12.226 (Strat.).    III in inferences, then, therefore, not in Hom., rare in A., and usu. in questions (v. infr.); in a statement, Eu.219; very common from Hdt. downwds.; so καὶ σὺ οὖν you too therefore, X.Cyr. 4.1.20; καὶ γὰρ οὖν Id.An.1.9.8; cf. οὐ γὰρ οὖν, τοιγαροῦν: strengthd., δὴ οὖν Pl.Smp.191c, etc.; οὖν δή Id.R.340e: in questions, τίς οὖν ὁ λύσων σ' ἐστίν ; A.Pr.771, cf. S.Tr.1191, Ar.Pl.906, 909, etc.; ἆρ' οὖν δή ; Pl.Tht.146a; τί οὖν δή ; S.Aj.873 (lyr.), Pl.Phd.57a.

German (Pape)

[Seite 414] (nie zu Anfang des Satzes stehend), nun, also, eine nothwendige Folge aus dem Vorigen bezeichnend u. den innern Zusammenhang zweier Sätze andeutend, demnach, folglich. Am wenigsten tritt diese Bdtg bei Hom. hervor; er bezieht dadurch den Satz auf früher Gesagtes, wie Il. 2, 350 φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι Κρονίωνα auf die 349 erwähnte ὑπόσχεσις Διός; τίφθ' οὕτως ἕστητε τεθηπότες ἠΰτε νεβροί, αἵτ' ἐπεὶ οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι, ἑστᾶσι, 4, 244, das Stehenbleiben ist eine Folge der Ermüdung nach dem Laufen. Auch Il. 8, 5, κέκλυτέ μευ – ὄφρ' εἴπω, τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει· μήτε τις οὖν – πειράτω, wird dieser Befehl mit der Aufforderung zu hören in eine innere Vrbdg gesetzt. Οὔτ' οὖν, Od. 1, 414. 2, 200. 11, 200, μήτ' οὖν, 17, 401 Il. 8, 7. 16, 98, u. zwar gew. im ersten Gliede; bestimmter ist die Folgerung in ἐπεὶ οὖν, ὡς οὖν, vgl. Od. 16, 478, οἱ δ' ἐπεὶ οὖν παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα, was auf 453 zurückweis't, οἱ δ' ἄρα δόρπον ἐπισταδὸν ὡπλίσαντο. So bei den Attikern überall; τὸν οὖν παρόντα πέμψον εἰς κατασκοπήν Soph. Phil. 45 geht auf 41 zurück, wo es hieß κἄστ' οὐχ ἑκάς που; vgl. οὐ γὰρ οὖν σιγήσομαι O. C. 980, worauf folgt σοῦ γ' εἰς τόδ' ἐξελθόντος ἀνόσιον στόμα; νῦν οὖν βουλευτέον, demnach also, El. 15; bes. das Resultat einer ganzen Auseinandersetzung gebend, ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ εἰμὶ τοῖς πεπραγμένοις δύσθυμος, 549. – Bei Eur. Heracl. 690 sagt der Diener, nachdem er vergeblich versucht hat, den Jolaus von dem Versuche, in den Kampf zu gehen, abzubringen, ἀλλ' οὖν μαχοῦμαι. – In Prosa; βουλομένοισί σφι ἐδόκεε ναυμαχίην ποιέεσθαι, οὐ γὰρ ὦν ἐδόκεον ὅμοιοι εἶναι, Her. 9, 96 u. öfter; auch nach einem Satze mit γάρ, um die daraus gezogene Folgerung auszudrücken, vgl. Xen. An. 3, 2, 29 u. 30. 6, 2, 8; bes. nach Zwischensätzen, wo es die Rede so wieder aufnimmt, daß sie als eine Folgerung aus dem Zwischensatz erscheint, ἃ γιγνώσκοντες οἱ στρατηγοὶ εἰδότες οὐκ ἂν ὁμοίως δυνηθέντες, εἰ γνωσθείησαν (τοὺς γὰρ ἂν ψιλούς – οἳ ξυνείποντο) τοιόνδε τι οὖν οἱ στρατηγοὶ μηχανῶνται, Thuc. 6, 64, vgl. 3, 95; οἱ ἀστρονόμοι καὶ οἱ λογιστικοὶ (θηρευτικοὶ γάρ εἰσι καὶ οὗτοι) ἅτε οὖν χρῆσθαι αὐτοῖς οὐκ ἐπιστάμενοι, παραδιδόασιν, Plat. Euthyd. 290 b; Prot. 327 b; Xen. An. 1, 15, 14, ὁ δὲ Πρόξενος, ἔτυχε γὰρ ὕστερος προσιὼν –, εὐθὺς οὖν –, 3, 1, 20; daher auch καὶ γὰρ οὖν, 1, 9, 8. Auch ohne solche Beziehung auf einen Grund, wie igitur, nur die unterbrochene Rede wieder aufnehmend, Plat. Conv. 201 d Euthyd. 285 b u. öfter, wie wir sag' ich, also brauchen. – In Antworten, auch diese als ein Ergebniß des Vorigen darzustellen, γίγνεται οὖν οὕτω, Plat. Phaedr. 262 b; so auch οὐ γὰρ οὖν, Phaed. 104 c; πάνυ μὲν οὖν, κομιδῆ μὲν οὖν, Alc. I, 130 c u. öfter. – Eben so im Nachsatz, um ihn als eine Folge des im Vordersatze Gesagten zu bezeichnen; καταμαθὼν δὲ ὁ Κῦρος, ὡς εὖ μὲν αὐτῷ εἶχον τὰ σώματα οἱ στρατιῶται, ἐκ τούτων οὖν ἐπεθύμει, so begehrte er demnach, Xen. Cyr. 3, 3, 9; vgl. Her. 9, 48, καὶ ἢν μὲν δοκέῃ καὶ τοὺς ἄλλους μάχεσθαι, οἱ δ' οὖν μετέπειτα μαχέσθων ὕστεροι; u. mit doppeltem οὖν, ἐπεὶ οὖν ἐκεῖ μὲν οὐκ ἐῶσι τοῦτο ποιεῖν, ἐν δὲ τοῖς πολιτικοῖς οὐδεὶς κωλύει – πῶς οὖν οὐ λυσιτελεῖ, Xen. Mem. 2, 6, 26. – Oft zeigt es so das Wiederanknüpfen an früher Gesagtes und das Fortführen der Erzählung od. der Schlußfolgerung an, ἡμεῖς οὖν ὡς εἰσήλθομεν, wie wir nun hineinkamen, Plat. Prot. 316 a u. sonst. – Zum richtigen Verständniß muß zuweilen Etwas ergänzt werden, wie Xen. An. 1, 2, 12, καὶ ἐλέγετο Κύρῳ δοῦναι χρήματα πολλά· τῇ δ' οὖν στρατιᾷ τότε ἀπέδωκε Κῦρος μισθόν, wie dem auch sein mag, dem Heere wenigstens, das ist gewiß, gab Kyros den Sold, wo Krüger Soph. Ant. 764 vergleicht. Dah. auch im Anfang einer neuen Rede, in Beziehung auf eine bloß gedachte Vorstellung, bes. bei Ausrufungen, σὺ δ' οὖν τέθνηκας, so bist du denn also todt! – In hypothetischen Sätzen dient es die darin ausgesprochene Bedingung als wirklich eingetreten zu bezeichnen, εἰ δ' ἔστιν, ὥςπερ οὖν ἔστι, θεός, wenn er ein Gott ist. wie er es wirklich ist, Plat. Phaedr. 242 e, vgl. Rep. III, 388 c; ἐγὼ δέ, ὥςπερ οὖν οὐκ οἶδα, οὐδὲ οἴομαι, ich aber, wie ich denn auch Nichts weiß, glaube es auch nicht, Apol. 21 d; dah. nach ἤτοι–ἤ–., ὑποψίας δ' οὖν μεστὸς ἐγένετο, auf jeden Fall, Rep. I, 330 e; vgl. Her. 3, 80, ἐλέχθησαν λόγοι ἄπιστοι μὲν ἐνίοισι Ἑλλήνων, ἐλέχθησαν δ' ὦν, sie wurden nun aber einmal gesagt, wie 8, 133. Auch Soph. sagt τοῦδε σοι μέλειν ἐφίεθ' ἁ' νὴρ κεῖνος, ὥςπερ οὖν μέλει, Ai. 970, wie du es denn auch thust; εἴτ' οὖν, εἴτε μὴ γενήσεται, mag es nun, wie zu erwarten ist, geschehen od. nicht, oft bei Aesch., Soph. u. A., wovon Matthiä gr. Gr. §. 625 viele Beispiele zusammenstellt. – An relative Pronomina u. Adverbia gehängt verallgemeinert οὖν den Begriff derselben, wie das lat, cunque, ὁςτισοῦν, wer auch immer, ὁπωσοῦν, auf welche Weise auch immer (s. die einzelnen Artikel). – In Fragesätzen bezieht es sich auf das Vorangehende, τίς οὖν ὁ λύσων σ' ἔστιν; Aesch. Prom. 773; τί οὖν μ' ἄνωγας ἄλλο πλὴν ψευδῆ λέγειν; Soph. Phil. 100; doch ist dadurch auch oft ausgedrückt, daß man die Behauptung auf sich beruhen läßt; τί οὖν; was nun, was weiter? was folgt denn daraus? Plat. – Ἀλλ' οὖν u. μὲν οὖν schränken das Vorangehende ein.

Greek (Liddell-Scott)

οὖν: Ἰων. καὶ Δωρ. ὦν, Ἐπίρρ., βεβαίως, λοιπόν, ἀείποτε ἐν σχέσει πρὸς τὰ προηγούμενα εἴτε ἐπιβεβαιοῦν εἴτε συνεχίζον εἴτε ἐξάγον συμπέρασμα ἐξ αὐτῶν· παρ’ Ὁμ. μόνον ἐν συνδυασμῷ μετὰ τοῦ γάρ, οὔτεμήτε, ὡς, ἐπεί, καὶ οὐδέποτε μετὰ σημασίας καθαρῶς συμπερασματικῆς. 1) πράγματι, τέλος πάντων, ἐν χρήσει ὡς τὸ γοῦν, ὅπως θέσῃ τέλος εἰς ὑπόθεσιν δυσάρεστον ἢ περίπλοκον, οὔτ’ οὖν ἀγγελίῃς ἔτι πείθομαι ..., οὔτε θεοπροπίης ἐμπάζομαι Ὀδ. Α. 414· εἰ δ’ οὖν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ ... ζῶντα Αἰσχύλ. Ἀγ. 676, πρβλ. 1042· ἐλέχθησαν λόγοι ἄπιστοι μὲν ἐνίοισι Ἑλλήνων, ἐλέχθησαν δ’ ὦν, ἀλλὰ πράγματι ἐλέχθησαν, Ἡρόδ. 3. 80, πρβλ. 4. 5., 6. 82· Θηβαῖοι μὲν ταῦτα λέγουσι ..., Πλαταιῆς δ’ οὐχ ὁμολογοῦσι .., ἐκ δ’ οὖν τῆς γῆς ἀνεχώρησαν, τέλος πάντων ὑπέστρεψαν ἐκ τῆς ..., Θουκ. 2. 5, πρβλ. 1. 63, Πλάτ. Πρωτ. 315Ε· ἀπόδοσιν λεπτὴν μὲν..., μόνην δ’ οὖν ὁ αὐτ. ἐν Νόμ. 699Β - οὕτω τὸ δ’ οὖν μετὰ παρένθεσιν· εἰ δή τις ὑμῶν οὕτως ἔχει, - οὐκ ἀξιῶ μὲν γὰρ ἔγωγε, - εἰ δ’ οὖν, ἀλλ’ εἰ οὕτως ἔχει τῷ ὄντι, Πλάτ. Ἀπολ. 34D, πρβλ. Ἡρόδ. 6. 76, Θουκ. 1. 3. οὕτως, ἀλλ’ οὖν ... γε, ἀλλὰ τέλος πάντων, Σοφ. Ἀντ. 84, κτλ.· ἐν ἀποδόσει μετὰ τὸ εἰ ἢ ἐάν, εἰ καὶ σμικρή, ἀλλ’ ὦν ἴση γε ἡ χάρις ... Ἡρόδ. 3. 140, πρβλ. 9. 48, πρβλ. Εὐρ. Φοιν. 498, Πλάτ. Φαίδων 91Β, κτλ.· - γὰρ οὖν, βεβαίως, ἐννοεῖται, Ὀδ. Β. 123, Ἰλ. Β. 350, Λ. 754, κτλ.· - οὔτ’ οὖν ..., οὔτε ..., οὔτε βέβαια ..., οὔτε…· οὔτε ..., οὔτ’ οὖν ...· καθ’ ὅσον ἡ πρώτη ἢ ἡ δευτέρα πρότασις πρόκειται νὰ ἐξενεχθῇ μετ’ ἐμφάσεως, πρβλ. Ἰλ. Ρ. 20, Ὀδ. Β. 200, πρὸς Ὀδ. Λ. 498 κἑξ., Ἡρόδ. 9. 26, Σοφ. Ο. Τ. 90, 270, κτλ.· - οὕτως, εἰ …, εἴτ’ οὖν ..., ἐάν ..., ἢ ἐὰν τῷ ὄντι ..., Εὐρ. Ἄλκ. 140· εἴτ’ οὖν, εἴτε μὴ γενήσεται, εἴτε θὰ γίνῃ ὄντως εἴτε ὄχι, ὁ αὐτ. ἐν Ἡρακλ. 149, πρβλ. Αἰσχύλ. Ἀγ. 491, Σοφ. Ἠλ. 560· ξεῖνος αἴτ’ ὦν ἀστός, δηλ., αἴτε ξεῖνος αἴτ’ ὦν ἀστός, Πινδ. Π. 4. 138· καὶ διπλοῦν, εἴτε οὖν ἀληθὲς εἴτ’ οὖν ψεῦδος Πλάτ. Ἀπολογ. 34Ε, πρβλ. Αἰσχύλ. Χο. 684· οὕτω καὶ ἐν παρενθετικαῖς ἀναφορικαῖς προτάσεσιν, ἢ σῖγ’ ἀτίμως, ὥσπερ οὖν ἀπώλετο πατὴρ, ἀκριβῶς ὡς, αὐτόθι 96, πρβλ. 888, Εὐρ. Ἱππ. 1307· εἰ δ’ ἔστιν, ὥσπερ οὖν ἔστι, θεός, ἐὰν εἶναι, καθὼς ὄντως εἶναι θεός, Πλάτ. Φαῖδρ. 242Ε· οὗτος μὲν οἴεταί τι εἰδέναι οὐκ εἰδώς, ἐγὼ δέ, ὥσπερ οὖν οὐκ οἶδα, οὐδὲ οἴομαι ὁ αὐτ. ἐν Ἀπολ. 21D· - περὶ τοῦ γὰρ οὖν ἴδε γὰρ Α. IV. 5· περὶ τοῦ μὲν οὖν, ἴδε μὲν Β. ΙΙ. 2. 2) προστίθεται εἰς ἀορίστους ἀντων. ὡς τὸ Λατ. cunque, ὅστις, ὁστισοῦν, ὁστισδηποτε· ὅπως, ὁπωσοῦν, ὁπωσδήποτε· ἄλλος ὁστισοῦν, ἕτερος, ὅστις καὶ ἂν εἶναι, οὕτως, ὁποιοσοῦν, ὁποιοστισοῦν, ὁποσοσοῦν, ὁπωσδηποτοῦν, ὁπητιοῦν, ὁποθενοῦν, κλ., ἴδε τὰς λέξ., καὶ Λοβέκ. εἰς Φρύνιχ. 373. ΙΙ. συνεχίζει διήγησιν, οἱ δ’ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν, οὕτω λοιπὸν ὅτε Ἰλ. Α. 57· τὸ δ’ ὡς οὖν ἐνόησεν Γ. 21, πρβλ. 154, κτλ.· ἐνίοτε ὅμως εἶναι δύσκολον νὰ ἑρμηνευθῇ καταλλήλως, ἀλλ’ ἐπεὶ οὖν.., Ὀδ. Ξ. 467., Ρ. 226· καὶ ἡγουμένου ἀναφορικοῦ, αἵ τ’ ἐπεὶ οὖν..., Ἰλ. Δ. 244, πρβλ. Ο. 363· - παρ’ Ἡροδ. καὶ Ἀττικ. τὸ μὲν οὖν εἶναι λίαν κοινὸν ἐπὶ ταύτης τῆς ἐννοίας, ὡς πρῶτον ἐν Ὀδ. Ν. 122· οὕτω δ’ οὖν, Αἰσχύλ. Ἀγ. 33, Σοφ. Αἴ. 114, Ο.Τ. 310· - οὖν εἶναι ὡσαύτως ἐν χρήσει κατὰ τὴν ἐπανάληψιν τῆς διηγήσεως μετὰ παρεμπιπτουσαν παρένθεσιν ἢ μακρὰν ἀπόδοσιν, λοιπόν..., ὦ Λακεδαιμόνιοι, χρήσαντος τοῦ θεοῦ..., ὑμέας γὰρ πυνθάνομαι προεστάναι.., - ὑμέας ὦν... προσκαλέομαι..., Ἡρόδ. 1. 69, πρβλ. 4. 75, Θουκ. 2. 16, Πλάτ. Ἀπολ. 29C, Συμπ. 201D, κλ.· ὁ Ἡρόδ. μεταχειρίζεται οὕτω τὸ ὦν μετὰ βραχεῖαν ἀπόδοσιν, 1. 144, κλ.· πολλάκις παρεισάγει αὐτὸ μεταξὺ τῆς προθέσεως καὶ τοῦ ῥήματ. αὐτῆς (ἀλλὰ μόνον, ὡς φαίνεται, ἐπὶ διηγήσεως μετὰ τοῦ ἀορ.), ἐπεὰν δὲ ταῦτα ποιήσωσι, ἀπ’ ὦν ἔδωκαν 2. 87, πρβλ. 88· μετὰ μετοχ., οἱ δὲ φέροντες ἐς τὴν ἀγορήν, ἀπ’ ὦν ἔδοντο αὐτόθι 39· κατευξάμενοι, κοιλίην μὲν πᾶσαν... ἐξ ὦν ἔδοντο αὐτόθι 39· κατευξάμενοι, κοιλίην μὲν πᾶσαν.. ἐξ ὦν εἷλον αὐτόθι 40, πρβλ. 47· κατ’ ὦν κόψαι 172· - ἡ τμῆσις αὕτη εἶναι σπανία παρ’ Ἀττ., ὥστε γε καὐτόν σε κατ’ οὖν ἔβαλεν Ἀριστοφάν. Βάτρ. 1047· ἀλλ’ ἀπαντᾷ παρὰ μεταγεν., Δωριεὺς παρ’ Ἀθην. 413Α, Θεόκρ. 5. 69, Ἀνθολ. Π. 12. 226. ΙΙΙ. Συλλογιστικὸς ἢ συμπερασματικός, λοιπόν, ἄρα, Λατ. igitur, λίαν κοινὸν ἀπὸ τοῦ Ἡροδ. καὶ ἐφεξῆς· - οὕτω, καὶ σὺ οὖν, καὶ σὺ λοιπόν, Ξεν. Κύρ. 4. 1, 20· καὶ γὰρ οὖν ὁ αὐτ. ἐν Ἀν. 1. 9, 8· πρβλ. οὐ γὰρ οὖν, τοιγαροῦν· - ἐπιτεταμ., δὴ οὖν Πλάτ. Συμπ. 191C, κτλ.· οὖν δὴ Σοφ. Αἴ. 873, Πλάτ. Πολ. 340Ε, κτλ.· - οὕτως ἐπὶ ἐρωτήσεων, τίς οὖν ὁ λύσων σ’ ἐστίν; Αἰσχύλ. Πρ. 771, πρβλ. Σοφ. Τρ. 1191, Ἀριστοφ. Πλ. 906, 909, Πλάτ. Φαίδων 57Α, κτλ.· ἆρ’ οὖν δή; ὁ αὐτ. ἐν Θεαιτ. 146Α· - ἐνίοτε τὸ συμπέρασμα μετὰ τοῦ οὖν προηγεῖται τοῦ ἐξ οὗ συμπεραίνεται, Σοφ. Ο. Κ. 980, 981.

French (Bailly abrégé)

adv. et conj. touj. après un mot;
1 sans doute, réellement, en effet ; joint à d’autres particules : μὲν οὖν, précisément ; δ’ οὖν, mais réellement, mais il est certain que ; particul. au sens du fr. comme on l’a dit, dis-je, comme on peut voir : τὸν δ’ οὖν Ἁρμόδιον ἀπαρνηθέντα τὴν πείρασιν THC Harmodios ayant donc repoussé les avances ; de même avec une conj. antér. εἰ δ’ οὖν, mais si (donc) réellement ; ἀλλ’ οὖν, pourtant certainement, mais pourtant ; γὰρ οὖν, car vraiment, car en fait ; qqf au sens de ainsi donc ; dans les répliques sans doute, sans contredit ; οὔτ’ οὖν…, οὔτε IL ni à la vérité…, ni ; οὔτε…, οὔτ’ οὖν OD ni…, ni à la vérité ; εἰ…, εἴτ’ οὖν EUR si, ou si réellement ; avec répét. de εἴτ’ οὖν : εἴτ’ οὖν ἀληθές εἴτ’ οὖν ψεῦδος PLAT (après cela) que ce soit vrai, que ce soit faux ; en ce sens joint aux pron. et adv. relat. ὁστισοῦν, qui que ce soit en réalité, quiconque réellement ; de même ὁῖόσπερ οὖν, ὁσοσοῦν, ὁποιοσοῦν, ὁποσοσοῦν, ὁποτεροσοῦν, ὁποτερωσοῦν, ὁπωσοῦν, etc. (v. ces mots);
2 donc, eh bien : οἱ δ’ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν IL quand donc ils eurent été convoqués ; pour rappeler ce qui vient d’être dit, au sens du lat. dico ou inquam, comme on l’a dit, dis-je : ὁ Πρόξενος, ἔτυχε γὰρ ὕστερος προσιὼν καὶ τάξις αὐτῷ ἑπομένη, τῶν οπλιτῶν, εὐθὺς οὖν εἰς τὸ μέσον ἔθετο τὰ ὅπλα XÉN Proxénos, car il se trouvait s’avancer le dernier avec le corps d’hoplites qui le suivait, Proxénos, dis-je, fit aussitôt poser les armes ; entre une prépos. et un verbe au sens de alors, aussitôt : ἐπεὰν τοὺς κλυστῆρας πλήσωνται, ἐν ὦν (ion.) ἔπλησαν HDT après avoir rempli des seringues…, alors ils remplissent, etc.
3 d’après cela, en conséquence, donc (lat. ergo, itaque) : ἤτοι νόστος ἀπώλετο πατρὸς ἐμοῖο· οὔτ’ οὖν ἀγγελίῃσ’ ἔτι πείθομαι, οὔτε, etc. OD en vérité, le retour de mon père est perdu ; c’est pourquoi ni je ne me fie à des messages ni, etc. ; καὶ οὖν, et ainsi, et c’est pourquoi, καὶ γὰρ οὖν, et par suite donc ; dans les interr. pour rappeler ce qui précède : τίς οὖν ὁ λύσων σ’ ἐστίν ; ESCHL ainsi donc qui est celui qui doit te délivrer ?
Étymologie: DELG étym. ignorée.

English (Autenrieth)

inferential or resumptive particle, now, then, in Homer regularly found in connection with some other particle, γὰρ οὖν, ἐπεὶ οὖν, ὡς οὖν, μὲν οὖν, and as in the 1st or 2d of a pair of correlative clauses, οὔτ' οὖν.. οὔτε, Od. 1.414; εἴ γ οὖν ἕτερός γε φύγῃσιν, if ‘for that matter,’ etc., Il. 5.258. The various shades of meaning assumed by οὖν must be learned from the context of the passages in which it occurs.

English (Slater)

οὖν, v. ὦν.

English (Abbott-Smith)

οὖν, particle
expressing consequence or simple sequence (never standing first in a sentence), wherefore, therefore, then: Mt 3:10, Lk 3:9, Jo 8:38, Ac 1:21, Ro 5:9, al.; in exhortations, Mt 3:8, Lk 11:35, Ac 3:19, Ro 6:12, al.; in questions, Mt 13:28, Mk 15:12, Jo 8:[5], Ro 6:1, al.; continuing a narrative or resuming it after a digression, Mt 1:17, Lk 3:18, Jo 1:22 2:18 (and very freq. in this Gospel), Ac 26:22, al.; ἄρα οὖν (v.s. ἄρα); ἐπεὶ οὖν, He 2:14; οὖν c. ptcp. (= ἐπεὶ οὖν), Ac 2:30, Ro 5:1, al.; ἐὰν οὖν (where οὖν rather in sense belongs to the apodosis), Mt 5:23, Lk 4:7, Jo 6:62, Ro 2:26, al.; ὡς οὖν, Jo 4:1, al.

English (Strong)

apparently a primary word; (adverbially) certainly, or (conjunctionally) accordingly: and (so, truly), but, now (then), so (likewise then), then, therefore, verily, wherefore.

English (Thayer)

a conjunction indicating that something follows from another necessarily; (others regard the primary force of the particle as confirmatory or continuative, rather than illative; cf. Passow, or Liddell and Scott, under the word; Kühner, § 508,1ii., p. 707ff; Bäumlein, p. 173ff; Krüger, § 69,52; Donaldson, p. 571; Rost in a program Ueber Ableitung, as above, p. 2; Klotz, p. 717; Hartung 2:4). Hence, it is used in drawing a conclusion and in connecting sentences together logically, then, therefore, accordingly, consequently, these things being so (Klotz, Rost, others, have wished to derive the word from the neuter participle ὄν (cf. ὄντως); but see Bäumlein or Kühner, as above); cf. Winer's Grammar, § 53,8): Winer's Grammar, 455 (424))); καί ὑμεῖς οὖν, and ye accordingly, i. e. 'since, as is plain from my case, sons follow the example of their fathers'; Jesus says this in sorrowful irony (Winer's Grammar, 455 (424))); wherefore (our transitional therefore): R G L marginal reading Tr marginal reading); G L T Tr WH); νῦν οὖν, now therefore, then, therefore (Latin igitur); α. when the question Isaiah , what follows or seems to follow from what has been said: Winer's Grammar, 455 (424)); τί οὖν ἐροῦμεν; τί οὖν φημί; τί οὖν; what then? i. e. how then does the matter stand? (cf. Winer's Grammar, § 64,2a.), WH marginal reading punct. τί οὖν σύ;) τί οὖν ἐστιν; (what is it then?) β. when it is asked, whether this or that follows from what has just been said: γ. when it is asked, how something which is true or regarded as true, or what someone does, can be reconciled with what has been previously said or done: Isaiah , 'thou commandest us to tell no one about this vision we have had of Elijah; what relation then to this vision has the doctrine of the scribes concerning the coming of Elijah? Is not this doctrine confirmed by the vision?'); Tdf. omits οὖν); νῦν οὖν, now therefore, i. e. at this time, therefore, when God makes known his will so plainly); Isaiah , 'If everything depends on faith, what shall we say that Abraham gained by outward things, i. e. by works?' (but note the critical texts)); δ. in general, it serves simply to subjoin questions suggested by what has just been said: Matthiae, 2, p. 1497; (Winer s Grammar, 444 (414))), like Latinigitur, inquam, our as was said, say I, to proceed, etc.; R G) (cf. Tr marginal reading brackets οὖν); f. In historical discourse it serves to make the transition from one tiring to another, and to connect the several parts and portions of the narrative, since the new occurrences spring from or are occasioned by what precedes (cf. Winer's Grammar, § 60,3): R G; numberless times so in John , as Tdf. omits); G T omit), οὖν, so then, Latin hinc igitur, in Paul; see ἄρα, 5. εἰ οὖν, if then (where what has just been said and proved is carried over to prove something else), see εἰ, III:12; (εἰ μέν οὖν, see μέν, II:4, p. 398{b}). εἴτε οὖν ... εἴτε, whether then ... or: ἐπεί οὖν, since then: οὖν, as T Tr WH δέ); WH Tr marginal reading οὕτως). ἐάν οὖν, if then ever, in case then, or rather, therefore if, therefore in case (for in this formula, οὖν, although placed in the protasis, yet belongs more to the apodosis, since it shows what will necessarily follow from what precedes if the condition introduced by ἐάν shall ever take place): Winer's Grammar, 455 (424)); Tdf. omits οὖν); ἐάν οὖν μή, ὅταν οὖν, when therefore: R G in ὅτε οὖν, when (or after) therefore, so when: bez elz L T Tr WH); hence, it came to pass that, when etc., ὡς οὖν, when (or after) therefore: ὡς οὖν, as therefore, ὥσπερ οὖν, μέν οὖν, followed by δέ (cf. Buttmann, § 149,16), Tr marginal reading brackets οὖν); μέν, II:4. νῦν οὖν, see above under a., and b. γ. h. As to position, it is never the first word in the sentence, but generally the second, sometimes the third (sometimes even the fourth, Winer's Grammar, § 61,6); as (περί τῆς βρώσεως οὖν etc. οἱ μέν οὖν, πολλά μέν οὖν, G L T Tr WH have expunged it); Homer down.))

Greek Monotonic

οὖν: Ιων. και Δωρ. ὦν, επίρρ., βεβαίως, σε κάθε περίπτωση, χρησιμ. όπως το γοῦν·
I. 1. λέγεται για να θέσει τέρμα σε ένα περίπλοκο ζήτημα· οὔτ' οὖν ἀγγελίῃς ἔτι πείθομαι, οὔτε θεοτροπίης ἐμπάζομαι, σε Ομήρ. Οδ.· ἐλέχθησαν λόγοι ἄπιστοι μὲν ἐνίοισι Ἑλλήνων, ἐλέχθησαν δ' ὧν, αυτά όμως ειπώθηκαν πράγματι, σε Ηρόδ.· εἴτ' οὖν, εἴτε μὴ γενήσεται, είτε πρόκειται να επαληθευτεί είτε όχι, σε Ευρ.· εἴτ' οὖν ἀληθὲς εἴτ' οὖν ψεῦδος, σε Πλάτ.· εἰ δ' ἔστιν, ὥσπερ οὖν ἔστι, θεός εάν υπάρχει, καθώς σίγουρα υπάρχει θεός, στον ίδ.
2. προστίθεται σε αόρ. αντων. και επίρρ. όπως το Λατ. cunque· ὅστις, οποιοσδήποτε, ὁστισοῦν, οποιοσδήποτε τυχόν· ὅπως, όπως, πώς, ὁπωσοῦν, οπωσδήποτε, με όποιον τρόπο· ἄλλος ὁστισοῦν, κάποιος άλλος, ας είναι όποιος θέλει· ομοίως, ὁποιοσοῦν, ὁποσοσοῦν, ὁπωσοῦν, ὁποθενοῦν κ.λπ.
II. λέγεται για να συνεχίσει μια αφήγηση· οἱ δ' ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν, έτσι λοιπόν, όταν συγκεντρώθηκαν, σε Ομήρ. Ιλ. κ.λπ.· επίσης, λέγεται για να συνοψίσει μετά την απόδοση υποθετικού λόγου, λέω λοιπόν, σε Ηρόδ. κ.λπ.· ο Ηρόδ. το ενθέτει σε σύνθ. ρήματα ανάμεσα στην πρόθ. και το ρήμα (τμήση), ἐπεὰν δὲ ταῦτα ποιήσωσι, ἀπ' ὦν ἔδωκαν.
III. μετά από μακρά παρέκβαση στο λόγο, λοιπόν, επομένως, άρα, Λατ. igitur, σε Ηρόδ. κ.λπ.· ομοίως, δὴ οὖν, οὖν δή, σε Πλάτ.

Russian (Dvoretsky)

οὖν: ион.-дор. ὦν (всегда на втором месте) (обычно с частицами: ἀλλ᾽ οὖν, γὰρ οὖν, δ᾽ οὖν, εἴτε οὖν, καὶ οὖν, μὲν οὖν, οὔτε οὐν, ὥσπερ οὖν)
1) конечно, действительно, именно (так): ἆρ᾽ οὐ τόδε ἦν τὸ δένδρον; - Τοῦτο μὲν οὖν αὐτό Plat. не то ли это дерево? - Да, именно оно самое; ἐγὼ ὥσπερ οὖν οὐκ οἶδα, οὐδὲ οἴομαι Plat. я как в действительности не знаю, так и не думаю, (что знаю); εἴτ᾽ οὖν, εἴτε μὴ γενήσεται Eur. будет это действительно или нет;
2) ну, же: τί οὖν ἦν τοῦτο; Plat. что же такое произошло?; εἴτ᾽ οὖν ἀληθές, εἴτ᾽ οὖν ψεῦδος Plat. будь то правда, будь то ложь;
3) и вот, так вот: τῇ δ᾽ οὖν στρατιᾷ τότε ἀπέδωκε Κῦρος μισδόν Xen. как бы то ни было, но Кир выплатил войску жалование; τῇ τε οὖν αὐτονόμῳ οἰκήσει μετεῖχον οἱ Ἀθηναῖοι Thuc. так вот афиняне жили по собственным законам;
4) все же: εἰ δὲ μηδέν ἐστι, ἀλλ᾽ οὖν … Plat. если же это и окажется не так, то все же …;
5) итак, следовательно, поэтому (καὶ γὰρ οὖν ἐπίστευον αὐτῷ οἱ ἄνδρες Xen.): τίς οὖν ὁ λύσων σ᾽ ἐστίν; Aesch. так кто же будет твоим освободителем?;
6) (после pron. relat.) бы ни (было), -либо (см. ὁστισοῦν, ὁποσοσοῦν, ὁποτερωσοῦν и т. п.).

Frisk Etymological English

Grammatical information: adv. pcle
Meaning: well, so, also (orig. ?) affirmative in fact, indeed, certainly (Hom., Att.).
Other forms: posthom. Ion. ὦν (also attested as οὖν), Lesb. Boeot. Dor. ὦν, Thess. οὖν (< ὦν?) postpositive pcle.
Origin: IE [Indo-European]X [probably]
Etymology: Already because of the unclear relation of οὖν to ὦν difficult to judge. Many quite hypothetical and little convincing explanations in Brugmann-Thumb 633 and in Schwyzer-Debrunner 586 f.; there also rich lit. On οὖν in Hom. cf. Reynen Glotta 36, 1ff. a. 37, 67 ff.

Middle Liddell


I. really, at all events, used like γοῦν to dismiss a perplexing subject, οὔτ' οὖν ἀγγελίῃς ἔτι πείθομαι, οὔτε θεοπροπίης ἐμπάζομαι Od.; ἐλέχθησαν λόγοι ἄπιστοι μὲν ἐνίοισι Ἑλλήνων, ἐλέχθησαν δ' ὦν but they really were spoken, Hdt.; εἴτ' οὖν, εἴτε μὴ γενήσεται whether it shall be really so, or no, Eur.; εἴτ' οὖν ἀληθὲς εἴτ' οὖν ψεῦδος Plat.; εἰ δ' ἔστιν, ὥσπερ οὖν ἔστι, θεός if he is, as he surely is, a god, Plat.
2. added to indef. Pronouns and Advs., like Lat. cunque, ὅστις whoever, ὁστισοῦν whosoever; ὅπως how, ὁπωσοῦν howsoever; ἄλλος ὁστισοὖν another, be he who he may; so, ὁποιοσοῦν, ὁποσοσοῦν, ὁπωσοῦν, ὁποθενοῦν, etc.
II. to continue a narrative, οἱ δ' ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν so when they were assembled, Il., etc.:—also to resume after an apodosis, I say, Hdt., etc.; Hdt. inserts it between the prep. and its Verb, ἐπεὰν δὲ ταῦτα ποιήσωσι, ἀπ' ὦν ἔδωκαν.
III. in Inferences, then, therefore, Lat. igitur, Hdt., etc.; so, δὴ οὖν, οὖν δή Plat.

Frisk Etymology German

οὖν: (Hom., att.),
{oũn}
Forms: nachhom. ion. ὦν (auch οὖν überliefert), lesb. böot. dor. ὦν, thess. οὖν (< ὦν?) postpositive Part.
Meaning: nun, also, auch (urspr. ?) affirmativ in Wahrheit, in der Tat, gewiß.
Etymology : Schon wegen des unklaren Verhältnisses von οὖν zu ὦν schwierig zu beurteilen. Viele ganz hypothetische und wenig überzeugende Deutungsversuche bei Brugmann-Thumb 633 und bei Schwyzer-Debrunner 586 f.; daselbst auch reiche Lit. Über οὖν bei Hom. noch Reynen Glotta 36, 1ff. u. 37, 67 ff.
Page 2,445

Chinese

原文音譯:oân 溫
詞類次數:連,副(526)
原文字根:然後
字義溯源:必然地*,所以,可以,於是,可是,由於,故此,因此,為此,故此,便,就,當,既,為,當時,現今,如此,至此,然而,這樣,那麼,那時,至於,至終,回復,接著,反應,有如,尚且,務必,必定,的確,實在,最重要,當然,然後,其實,但是,無論如何,既是這樣
同源字:1) (μενοῦν)不寧可 2) (μενοῦν / μενοῦνγε)那麼最少 3) (οὐκοῦν)要不然 4) (οὖν)必然地
出現次數:總共(494);太(55);可(5);路(32);約(198);徒(62);羅(47);林前(19);林後(10);加(6);弗(7);腓(5);西(5);帖前(2);帖後(1);提前(4);提後(3);門(1);來(13);雅(5);彼前(6);彼後(1);約叄(1);啓(6)
譯字彙編
1) 所以(130)數量太多,不能盡錄;
2) 於是(69) 太18:29; 太18:31; 路3:7; 約1:22; 約1:39; 約4:5; 約4:28; 約4:33; 約4:40; 約4:45; 約4:52; 約5:19; 約6:11; 約6:24; 約6:28; 約6:41; 約6:53; 約7:6; 約7:16; 約7:30; 約7:33; 約7:43; 約8:12; 約8:21; 約8:31; 約8:57; 約8:59; 約9:7; 約9:10; 約9:11; 約9:15; 約9:20; 約9:26; 約10:24; 約10:39; 約11:12; 約11:16; 約11:21; 約11:38; 約11:41; 約11:47; 約12:2; 約12:19; 約13:24; 約13:26; 約16:17; 約18:31; 約18:33; 約18:40; 約19:5; 約19:32; 約19:38; 約20:2; 約20:10; 約21:7; 約21:23; 徒2:41; 徒8:4; 徒10:23; 徒12:5; 徒14:3; 徒15:3; 徒16:5; 徒17:17; 徒22:29; 徒23:18; 徒23:22; 徒23:31; 徒25:1;
3) 就(66) 太3:10; 太18:26; 約4:48; 約4:52; 約6:10; 約6:13; 約6:21; 約6:34; 約7:3; 約7:15; 約7:35; 約7:40; 約7:47; 約8:13; 約8:19; 約8:22; 約8:25; 約11:3; 約11:14; 約11:17; 約11:31; 約11:32; 約11:33; 約11:36; 約11:56; 約12:3; 約12:7; 約12:17; 約12:34; 約12:35; 約18:8; 約18:10; 約18:11; 約18:12; 約18:19; 約18:24; 約18:25; 約18:29; 約18:37; 約19:1; 約19:6; 約19:8; 約19:10; 約19:13; 約19:15; 約19:16; 約19:17; 約19:20; 約19:21; 約19:23; 約19:24; 約19:26; 約19:30; 約19:31; 約19:40; 約19:42; 約20:3; 約20:6; 約20:8; 約20:20; 約20:25; 約21:5; 約21:9; 約21:21; 徒1:6; 羅5:9;
4) 這樣(48) 太1:17; 太21:25; 太22:28; 太22:43; 太27:22; 可11:31; 路3:10; 路3:18; 路7:31; 路7:42; 路16:27; 路19:12; 路20:15; 路20:17; 路20:33; 路20:44; 路21:7; 路22:70; 約1:21; 約1:25; 約4:1; 約4:11; 約6:14; 約6:19; 約7:45; 約12:1; 徒2:33; 徒5:41; 徒13:4; 徒15:30; 徒17:29; 徒19:3; 徒21:22; 徒28:20; 羅3:27; 羅3:31; 羅6:1; 羅6:21; 羅7:7; 羅7:25; 羅8:12; 羅9:14; 羅9:30; 羅11:19; 加3:21; 來2:14; 來4:6; 啓3:3;
5) 因此(21) 太6:2; 太6:9; 太6:22; 太6:23; 太10:16; 太10:32; 太13:40; 太21:40; 太25:27; 太27:64; 路3:8; 路16:11; 約2:18; 約6:52; 約6:67; 約7:25; 約18:16; 羅14:8; 羅14:12; 林後9:5; 彼前5:1;
6) 那麼(17) 太13:27; 太13:28; 可15:12; 約6:30; 約8:5; 約9:19; 羅4:10; 羅7:13; 羅11:1; 羅11:7; 林前6:15; 林前10:19; 林前14:11; 林前14:15; 加3:5; 加3:19; 加4:15;
7) 為此(15) 太22:45; 路10:40; 路11:36; 路13:18; 約6:30; 約9:8; 約16:22; 約18:39; 徒10:33; 徒11:17; 徒15:27; 徒25:23; 徒26:9; 羅11:11; 林前16:18;
8) 故此(15) 路23:16; 約3:29; 約11:6; 約12:50; 徒2:36; 徒8:22; 徒10:29; 徒20:28; 羅5:18; 羅9:19; 羅11:5; 林前6:7; 林後1:17; 腓2:29; 雅4:7;
9) 便(11) 約2:20; 約4:53; 約6:32; 約9:16; 約9:17; 約9:25; 約12:21; 約13:26; 約13:27; 約16:18; 約21:6;
10) 然而(10) 太13:56; 太17:10; 太26:54; 約4:9; 約11:53; 約18:6; 徒1:18; 徒26:22; 徒28:5; 羅10:14;
11) 當(6) 太22:21; 約13:12; 約13:30; 約13:31; 約21:15; 徒10:32;
12) 為(4) 羅4:9; 加6:10; 弗2:19; 弗4:17;
13) 既(4) 約6:15; 徒2:30; 徒19:36; 羅5:1;
14) 至此(4) 約4:6; 約6:60; 約18:4; 徒8:25;
15) 那時(4) 約7:28; 約18:3; 約21:7; 徒9:31;
16) 可是(4) 約9:18; 約18:17; 約18:27; 徒25:4;
17) 至於(4) 約8:38; 徒17:23; 林前3:5; 林前8:4;
18) 當時(3) 約3:25; 約12:28; 徒11:19;
19) 這(3) 路12:26; 羅3:9; 林前14:26;
20) 既是這樣(3) 羅8:31; 林前6:4; 林前9:18;
21) 可以(3) 路13:14; 徒16:36; 徒25:5;
22) 當⋯時(2) 約13:6; 約20:11;
23) 接著(2) 約18:7; 約20:21;
24) 由於(2) 約6:5; 約12:9;
25) 然後(2) 約4:46; 約18:28;
26) 尚且(2) 太7:11; 路11:13;
27) 如此(2) 可16:19; 羅4:1;
28) 其實(2) 約20:30; 林前9:25;
29) 切(1) 徒23:21;
30) 以來(1) 徒26:4;
31) 及至(1) 徒25:17;
32) 既然(1) 來9:23;
33) 從前(1) 徒17:30;
34) 就照著(1) 徒21:23;
35) 既是(1) 羅2:21;
36) 既然如此(1) 徒15:10;
37) 這樣說來(1) 羅3:1;
38) 就當(1) 西2:6;
39) 這卻(1) 羅6:15;
40) 這樣看來(1) 來7:11;
41) 既是如此(1) 來8:4;
42) 既在(1) 彼前4:1;
43) 原來(1) 來9:1;
44) 甚麼⋯呢(1) 太19:7;
45) 正(1) 約7:11;
46) 有關的(1) 太23:3;
47) 本是(1) 路14:34;
48) 在此(1) 路20:29;
49) 請(1) 太22:17;
50) 請將(1) 太14:15;
51) 要(1) 太3:8;
52) 比(1) 太12:12;
53) 能(1) 太12:26;
54) 凡是(1) 約5:4;
55) 緣故(1) 約5:18;
56) 且(1) 約13:14;
57) 然(1) 約19:24;
58) 就用(1) 約19:29;
59) 當下(1) 約12:29;
60) 就有(1) 約11:45;
61) 怎麼樣呢(1) 約6:62;
62) (使其)(1) 約9:10;
63) 一(1) 約11:20;
64) 正當(1) 約20:19