Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

Ζεὺς

Ὁ δ' ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ -> The unexamined life is not worth living
Plato, Apology of Socrates 38a

Greek (Liddell-Scott)

Ζεὺς: ὁ, κλητ. Ζεῦ· αἱ πλάγιαι πτώσεις ἐσχηματίσθησαν ἐκ τοῦ Δίς, Ἡρῳδιαν, Ἐπιμ. 6. 14, γεν, Διός, δοτ. Διΐ, ὡσαύτως Δὶ ῑ, Πίνδ. Ο. 13. 149, Ν. 10. 104, Συλλ. Ἐπιγρ. 16· αἰτ. Δία· - παρὰ ποιηταῖς ὡσαύτως (καίπερ οὐχὶ παρὰ τοῖς κωμικοῖς εἰ μὴ ἐν τραγικαῖς φράσεσι) Ζήν (τύπος οὗ τὰ ἴχνη ἐν Αἰσχύλ. Ἱκέτ. 162), Ζηνός, Ζηνί, Ζῆνα, παρὰ μεταγεν. Δωρ. Ζάν, Ζανός, κλ., Φιλόξ. ἐν Meineke Κωμ. Ἀποσπ. 3. 636, Θεόκρ.· - εὕρηται καὶ ὀνομαστική τις Ζὴς ἢ Ζὰς Φερεκύδ. παρ’ Ἡρῳδιαν. ἔνθ᾿ ἀνωτ., Κλήμ. Ἀλ. 741. αἰτ. Ζῆν (ἐκ διορθώσεως τοῦ Herm ἀντὶ Ζῆν’) ἐν τέλει στίχου ἐν Ἰλ. Θ. 206, Ξ. 265· Δωρ. Κλητ. Ζὰν Ἀριστοφ. Ὄρν. 570· καὶ ἐπὶ Κρητικῶν νομισμάτων ΤΑΝ, ὃ ἐ. Ζάν, ἴδε Eckhel. D. Ν. 2. 301, Πυθ. παρὰ Πορφ. Βίῳ Π. 17· - Βοιωτ. Δεύς, Ἀριστοφ. Ἀχ. 911· ὡσαύτως Δήν, Ἡρῳδιαν. ἔνθ’ ἀνωτέρω·- αἱ πλάγιαι πτώσεις Ζεός, Ζεΐ, Ζέα ἀναφέρονται ὑπὸ Σέξτ. Ἐμπ. Μ. 1. 177. 195, Ε. Μ.· Ζεῦν ἐσφαλμένη γραφὴ ἀντὶ Ζῆν· Αἰσχρ. παρ᾿ ᾿Αθην. 335, Ἀνθ. Π. 7. 345, 5, ἴδε Jac. σ. 500· - τὸ πληθ. Δίες, Ζῆνες Πλούτ. 2, 425Ε, παρ᾿ Εὐστ. 1384. 27. τὸ Ζ παρίσταται διὰ τοῦ dy ἢ j ἐν ταῖς συγγενέσι γλώσσαις, πρβλ. Σανσκρ. dyâus, Λατ. ju-piter, jov-is, ὡσαύτως τὸ Ζάς ἢ Ζάν, Ζανός, πρὸς τὸ Λατ. Ja-nus· ἴδε Ζ ζ ΙΙ. 1, καὶ πρβλ. δῖος). Ὁ Ζεύς, βασιλεὺς καὶ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, υἱὸς τοῦ Κρόνου καὶ τῆς Ρέας, ἐντεῦθεν συχνάκις καλούμενος Κρονίδης, Κρονίων, σύζυγος τῆς Ἥρας· - ὁ Ὅμ. παριστᾷ αὐτὸν ὡς ἄρχοντα τοῦ ἁέρος (ἀήρ)· ἐντεῦθεν αἱ βροχαὶ καὶ αἱ θύελλαι ἀποδίδονται εἰς αὐτὸν, Ζεὺς ὕει, κτλ., ἴδε ἐν λ. ὕω, νίφω, συννέφω, βροντάω, ὀμβρέω, ὕδωρ, Δανάη· - συχνὸν ἐν ἐπιφωνήσεσι, Ζεῦ, ἄλλοι τε θεοί Ἰλ. Ζ. 476· ὦ Ζεῦ καὶ πάντες θεοὶ, ὦ Ζεῦ και θεοὶ Ξεν. Κύρ. 2. 2, 10, Ἀριστοφ. Πλούτ. 1, κτλ.· Ζεῦ Ζεῦ Αἰσχύλ. Χο. 246, Ἀριστοφ. Σφηξ. 323· ὦ Ζεῦ τῆς λεπτότητος τῶν φρενών ὁ αὐτ. Νεφ. 153· ὁ ὅρκος οὐ μὰ Ζῆνα παρ᾿ Ὁμ. μόνον, Ἰλ. Ψ. 43, Ὀδ. Υ. 339· ἀλλὰ συχνότατος παρὰ τοῖς ἀττ. κωμικοῖς καὶ πεζοῖς, οὐ μὰ Δία, μὰ Δία, νὴ Δία, ὡσαύτως, μετὰ τοῦ ἄρθρου, οὐ μὰ τὸν Δία· παροιμία ἐπὶ ὑπερόγκου πλούτου, τῷ Διῒ πλούτου πέρι ἐρίζειν Ἡρόδ. 5. 49. - Πρβλ. σωτήρ. ὁμόγνιος, Ἑλλήνιος, κλ.· περὶ τῶν ἰδιοτήτων τοῦ Διός, ὅρα Müller Archäol. d. Kunst §349 κἑξ.· περὶ τῶν διαφόρων ὀνομάτων ὑπὸ τὰ ὁποῖα ἐλατρεύετο, ὅρα τοὺς Πίνακας τῆς Συλλ. Ἐπιγρ. 23. ΙΙ. Ζεὺς καταχθόνιος, ὁ τοῦ Οὐεργιλίου Jupiter Stygius, ὁ Πλούτων, Ἰλ. Ι. 457. ΙΙΙ. διὰ τῆς κολακείας τῶν αὐλικῶν τὸ ὄνομα Ζεὺς κατήντησεν ὄνομα τῶν Μακεδόνων βασιλέων τῆς Συρίας, Σελεύκου Διὸς Νικάτορος Συλλ. Ἐπιγρ. 4458, καὶ τῶν Ρωμαίων αὐτοκρατόρων, Διον. Π. 210, Ὀππ. Κ. 1. 3, Χριστόδ. Ἐκφρ. 96, καὶ συχνὸν ἐν Ἐπιγρ.· πρβλ. Suet. Domit. 13, Martial. 5. 8, κτλ.· ἐνῷ ὁ Γοργίας κατεγελᾶτο ὡς καλῶν τὸν μέγαν βασιλέα Δία τῶν Περσῶν, Λογγῖν. 3. 2.