Ask at the forum if you have an Ancient or Modern Greek query!

ὅτι

τύμβος, ὦ νυμφεῖον, ὦ κατασκαφής οἴκησις αἰείφρουρος, οἷ πορεύομαι πρὸς τοὺς ἐμαυτῆς -> Tomb, bridal chamber, eternal prison in the caverned rock, whither I go to find mine own.
Sophocles, Antigone, 883
Full diacritics: ὅτῐ Medium diacritics: ὅτι Low diacritics: ότι Capitals: ΟΤΙ
Transliteration A: hóti Transliteration B: hoti Transliteration C: oti Beta Code: o(/ti

English (LSJ)

Ep. ὅττῐ (both in Hom.): Conj., to introduce an objective clause,

   A that, after Verbs of seeing or knowing, thinking or saying; in Hom. freq. strengthd. ὅτι ῥα, and ὅτι δή:—Usage:    I when ὅτι introduces a statement of fact:    a in Hom. always with ind., the tense following the same rules as in English, ἤγγειλ' ὅττι ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων Il.22.439.    b in Att., ὅτι takes ind. after primary tenses, ind. or opt. after secondary tenses, e.g. ἐνδείκνυμαι ὅτι οὐκ ἔστι σοφός Pl.Ap.23b; ᾔσθετο ὅτι τὸ Μένωνος στράτευμα ἤδη ἐν Κιλικίᾳ ἦν X.An.1.2.21, cf. 2.2.15, al.; ἔλεγον ὅτι οὐκ ὀρθῶς αἱ σπονδαὶ γένοιντο Th.5.61, cf. Pl.Phd.59e, etc.; ἠπείλησ' ὅτι . . βαδιοίμην Ar.Pl. 88: the ind. is freq. retained in the same tense which the speaker used or would have used, ἠγγέλθη . . ὅτι Μέγαρα ἀφέστηκε news came that Megara had (lit. has) revolted, Th.1.114; ἀποκρινάμενοι ὅτι πέμψουσι ib.90: sts. opt. and ind. are found in the same sentence, ἔλεγον, ὅτι Κῦρος μὲν τέθνηκεν, Ἀριαῖος δὲ πεφευγὼς . . εἴη X.An. 2.1.3; Περικλῆς . . προηγόρευε . . ὅτι Ἀρχίδαμος μέν οἱ ξένος εἴη... τοὺς δ' ἀγροὺς τοὺς ἑαυτοῦ καὶ οἰκίας... ἀφίησιν αὐτὰ δημόσια εἶναι Th. 2.13, cf. Pl.Phd.61b, etc.: also ὅτι . . and the acc. with inf. are found together, Th.3.25, X.Cyr.1.3.13.    2 when ὅτι introduces a conditional sentence, the Constr. after ὅτι is the same as in independent conditional sentences, εἴ τις ἔροιτο, καθ' ὁποίους νόμους δεῖ πολιτεύεσθαι, δῆλον ὅτι ἀποκρίναισθ' ἄν . . it is manifest that you would answer... D.46.12, cf. X.Mem.1.6.12.    II ὅτι is freq. inserted pleon. in introducing a quotation (where we use no Conj. and put inverted commas), λόγον τόνδε ἐκφαίνει ὁ Πρωτεύς, λέγων ὅτι ἐγὼ εἰ μὴ περὶ πολλοῦ ἡγεύμην . . Hdt.2.115; καὶ ἐγὼ εἶπον, ὅ. ἡ αὐτή μοι ἀρχή ἐστι . . Pl.Prt.318a, cf. 356a, 361a, etc.; even where the quotation consists of one word, ib.330c, Men.74b, 74c.    2 . is also used pleon. with the inf. and acc. (cf. ὡς B. I.I), εἶπον ὅτι πρῶτον ἐμὲ χρῆναι πειραθῆναι κατ' ἐμαυτόν (which is in fact a mixture of two constrr.) Id.Lg. 892d, cf. Phd.63c, X.HG2.2.2, etc.; but ὅτι has freq. been wrongly inserted by the copyists, as if εἶπεν or λέγουσιν must be followed by it, as in Th.4.37 (om. Pap.), X.Cyr.5.4.1, etc.    III ὅτι in Att. freq. represents a whole sentence, esp. in affirm. answers, οὐκοῦν . . τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι. Answ. δῆλον δὴ ὅτι (i.e. ὅτι κάκιον ἂν εἴη, or ὅτι ταῦτα οὕτως ἔχει) Pl.Grg.475c; cf. οἶδ' ὅτι, ἴσθ' ὅτι, οἶσθ' ὅτι, S.Ant.276, 758, Pl.Grg.486a, etc.: hence arose the practice of using δηλονότι (q.v.) as Adv.    2 what we make the subject of the Verb which follows ὅτι freq. stands in the preceding clause, Αυκάονας δὲ καὶ αὐτοὶ εἴδομεν, ὅτι . . καρποῦνται (for εἴδομεν, ὅτι Λυκάονες καρποῦνται) X.An.3.2.23, cf. 3.2.29, etc.    IV ὅτι sts.= with regard to the fact that, ὅτι . . οὔ φησι . . ὄνομα εἶναι, ὑποπτεύω αὐτὸν σκώπτειν Pl.Cra.384c, cf. Prt.330e, etc.    V οὐχ ὅ.... ἀλλὰ or ἀλλὰ καὶ... οὐχ ὅ. ὁ Κρίτων ἐν ἡσυχίᾳ ἦν, ἀλλὰ οἱ φίλοι αὐτοῦ not only Crito... but his friends, X.Mem.2.9.8; more fully, οὐ μόνον ὅ. ἄνδρες, ἀλλὰ καὶ αἱ γυναῖκες Pl.Smp.179b: so folld. by ἀλλ' οὐδὲ... ταύτῃ ἀδύνατα ἐξισοῦσθαι οὐχ ὅ. τὰ ἐν τῇ Εὐρώπῃ, ἀλλ' οὐδ' ἐν τῇ Ἀσίᾳ not only the powers in Europe, but... Th.2.97: οὐχ ὅ., not folld. by a second clause, means although, οὐχ ὅ. παίζει καί φησι Pl.Prt.336d, cf. Grg.450e, Tht.157b; cf. ὅπως A. II. 2.    2 for ὅτι μή, v. ὅ τι 11.    B as a causal Particle, for that, because, generally after Verbs of feeling, Il.1.56, 14.407, al.; οὐδὲν ἐκπλαγείς, ὅτι . . εἶδες Jul.Or.1.31a: but without such a Verb, ὃν περὶ πάσης τῖεν ὁμηλικίης, ὅτι οἱ φρεσὶν ἄρτια ᾔδη Il.5.326, cf. 9.76, al.; μάλιστα δ' αὐτοὺς ἐπεκαλέσαντο ὅτι τειχομαχεῖν ἐδόκουν δυνατοὶ εἶναι Th.1.102, cf. And.1.75, Aeschin.3.231; so ὅτιπερ Th.4.14.    b folld. by τί, ὅτι τί; why? (lit. because why?) D.23.214; ὅτι τί δή; Ar.Pl.136, Luc.Dem.Enc.22; ὅτι δὴ τί μάλιστα; Pl.R.343a; ὅτι δὴ τί γε; Id.Chrm.161c; cf. ὁτιή.    2 seeing that, in giving the reason for saying what is said, γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα . . ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής as is proved by the fact that... Il.16.35, cf. 21.488, Od.22.36. [The last syll. is never elided in Att., prob. to avoid confusion with ὅτε: in Hom. ὅτ' (ὅ τ') prob. always represents ὅτε (ὅ τε): there are no examples of ὅττ': hiatus after ὅτι is permitted in Com., Ar.Lys.611, Ach.516.]

German (Pape)

[Seite 403] ep. ὅττι, eigtl. neutr. von ὅστις, also = ὅ, τι (s. oben), wie das lat. quod und unser daß zur Conjunction geworden; – 1) den Uebergang zeigen Verbindungen, wo es sich als Erklärungssatz an ein vorausgegangenes Demonstrativum anschließt, τόδε κέρδιον ἔπλετο, ὅττι πάροιθε ὑπόειξεν, Il. 15, 226; ἀλγύνομαι τοῦτ' αὔτ' ὅτι ζῶ σὺν πολλοῖς κακοῖς, Soph. Phil. 1011, was ursprünglich heißt: ich empfinde Schmerz über das, was ich lebe, d. i. darüber, daß ich lebe; Plat. ἴσθι τοῦτο, ὅτι οὐχ ἑκὼν ἐξαμαρτάνω, Gorg. 488 a; vgl. noch τίνα δὴ μῆτιν ἐρέσσων, ὅτι σύγκλητον τήνδε γερόντων προὔθετο λέσχην, Soph. Ant. 159, was für einen Plan, daß er nämlich zusammenrief; ποῖον πάθος δείσαντες, ὅτι σφ' ἀνάγκη τῇδε πληγῆναι χθονί, O. C. 611. – Zuweilen scheint es für ὥςτε zu stehen, τίπτε τοι ὧδε Ποσειδάων ὠδύσατο, ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει, Od. 5, 340, wo es aber auch nur erklärend zu fassen, was zürnet er dir so, nämlich daß er dir Leiden bereitet; vgl. νῦν γε πολὺ προβέβηκας ἁπάντων σῷ θάρσει, ὅτ' ἐμὸν – ἔγχος ἔμεινας, Il. 6, 125; τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅτ' ἀσπερχὲς μενεαίνεις, 4, 31. – Vgl. noch Vrbdgn, wie τὸ δὲ ἔσχατον πάντων, ὅτι θόρυβον παρέχει, Plat. Phaed. 66 d; τὸ δὲ μέγιστον τῶν εἰρημένων, ὅτι συμβαίνει, das Wichtigste ist das, daß es sich trifft, Isocr. 5, 136. – So bes. im Anfange eines Satzes, wie das lat. qu od, was das anbetrifft, τὰ μὲν ἄλλα ὀρθῶς ἤκουσας, ὅτι δὲ καὶ ἐμὲ οἴει εἰπεῖν τοῦτο παρήκουσας, was aber das anbetrifft, daß du meinst –, so hast du dich verhört, Plat. Prot. 330 e; Phaed. 115 d. – Dahin gehört auch ἆρά τί σοι δοκεῖ ἀδικῶν ἄνθρωπος σωφρονεῖν, ὅτι ἀδικεῖ, Plat. Prot. 333 b, darin, daß, oder insoferner Unrecht thut. – Dah. bedeutet es – 2) den Grund, der auch als ein Erklärungssatz zu einem entweder ausdrücklich hinzugesetzten (τούτῳ, διὰ τοῦτο), oder gew. ausgelassenen Demonstrativum aufgefaßt werden kann (vgl. bes. διότι), deshalb, weil, darum daß, darüber daß, Hom. und Folgende; c. indic., χωόμενος, ὅτ' ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας, Il. 1, 244, über das zürnend (τούτῳ od. ἐπὶ τούτῳ), daß du den besten der Achäer gar nicht ehrtest; κυδιόων, ὅτι πᾶσι μετέπρεπεν ἡρώεσσιν, 2, 579, öfter; auch ὅτι ῥα, ὅτι δή; dem τοὔνεκα entsprechend, Od. 23, 1151 κῦδος διδόντων Τυνδαριδᾶν, ὅτι πλείσταισι βροτῶν ξεινίαις αὐτοὺς ἐποίχονται τραπέζαις, da die Tyndariden Ruhm ihnen verleihen, deswegen, weil sie, Pind. Ol. 3, 39, vgl. 1, 60 P. 2, 31; στέρ γω δ' ὄμματα Πειθοῦς, ὅτι μοι γλῶσσαν καὶ στόμ' ἐπωπᾷ, Aesch. Eum. 971; Prom. 903; Soph. El. 1059; ὅσοι οἴονται τῇ ἀληθείᾳ πολιτικοὶ εἶναι, ὅτι ἐπαινοῦνται ὑπὸ τῶν πολλῶν, Plat. Rep. IV, 426 d; ἆρα τὸ ὅσιον, ὅτι ὅσιόν ἐστι, φιλεῖται ὑπὸ τῶν θεῶν, ἢ ὅτι φιλεῖται ὅσιόν ἐστιν; Euthyphr. 9 e; Folgende. Der indicat. bleibt in indirecter Rede, ἔλεξεν, ὅτι οὗτος μὲν διὰ ταῦτα οὐ φαίη εἰδέναι, ὅ τι αὐτῷ τυγχάνει θυγατὴρ ἐκεῖ ἐκδεδομένη, Xen. An. 4, 1, 24, vgl. 2, 3, 19. – In Stellen, wie Il. 16, 35, γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα πέτραι τ' ἠλίβατοι, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής, scheint es elliptisch zu stehen, denn vollständig müßte der Satz etwa heißen: ich bebaupte, daß dich das Meer oder Felsen geboren, weil dein Sinn hart ist, einfacher wird es aber hier wie ἐπεί u. ä. durch denn übersetzt: dich gebaren die Felsen, denn dein Sinn ist hart, vgl. 23, 484 Od. 22, 36. Aber ὄφρ' εὖ εἰδῇς ὅσσον φερτέρη εἴμ', ὅτι μοι μένος ἀντιφερίζεις, Il. 21, 488, ist eigtl. = in Beziehung darauf, daß du dich mir an Kraft gleichstellst, wofür wir sagen können »da du dich doch mir gleichstellst«. – Auch in der Vrbdg ὅτι τί; warum? fehlt das Verbum, welches sich aus dem Zusammenhange leicht ergänzen läßt, ὅτι δὴ τί γε; Plat. Charmid. 161 c, worauf folgt ὅτι οὐ δή που ἐνόει; vgl. ὅτι δὴ τί μάλιστα Rep. I, 343 a. – 3) Am häufigsten ist ὅτι der Ausdruck eines Objectsatzes, nach den Verb. des Wahrnehmens, Erkennens, Wissens, Sagens u. ä., statt des acc. c. inf., und selbstständiger als dieser das Wahrgenommene hinstellend, da ß; mit dem indicat., οἶδα γάρ, ὅττι κακοὶ μὲν ἀποίχονται πολέμοιο, Il. 11, 408, öfter; so Pind. Ol. 2, 63 N. 4, 43; Tragg. u. in Prosa; nach γιγνώσκω, οἶδα, Aesch. Prom. 104. 186; οἶδ' ὅτι νοσεῖτε πάντες, Soph. O. R. 59; ἴσθ' ὅτι ἄνους μὲν ἔρχει, Ant. 98; nach χαίρω, διαγγέλλω, Pind. N. 5, 3. 45; σημαίνει ὅτι – ἔστι, Soph. O. C. 321; – mit dem opt. pot., γιγνώσκων ὅτι οὐδεὶς ἂν ἐμπέσοι ζῆλος, 945. – Auch in indirecter Rede steht nicht selten der ind., wenn ein bestimmtes Faktum angegeben wird. ἔλεγον, ὅτι Κῦρος τέθνηκεν, Xen. An. 2, 1, 3; λέγει, ὅτι ἄξει αὐτούς, 4, 7, 20; ὑποψία ἦν, ὅτι ἄγει πρὸς βασιλέα, 1, 3, 21; ἐπυνθάνετο, ὅτι αἱ νῆες ἤδη εἰσίν, Thuc. 4, 3; ἐδήλουν οὐδέν, ὅτι ἴσασιν, 4, 68; – c. optat. nach einem Präteritum, wenn die Meinung eines Andern angeführt wird, zum bestimmteren Ausdruck der indirecten Rede, ἀγγεῖλαι, ὅτι φάρμακον πιὼν ἀποθάνοι, daß er gestorben sei, Plat. Phaed. 57 b; ἧκεν ἄγγελος λέγων, ὅτι λελοιπὼς εἴη τὰ ἄκρα, Xen. An. 1, 2, 21; ἤκουσα, ὅτι Περικλῆς πολλὰς ἐπῳδὰς ἐπίσταιτο, Mem. 2, 6, 13, d. h. ich hörte von Anderen, daß Perikles nach ihrer Meinung verstehe, während ἐπίσταται das einfache Faktum, daß er versteht, ausdrücken würde. – Zu bemerken ist hierbei eine Umstellung sowohl des Subjects, wie ἤκουσα τοὺς ναύτας, ὅτι σοι πάντες εἶεν οἱ νεναυστοληκότες, Soph. Phil. 544, als der Satzglieder, εἶπεν, εἰ αὐτῷ δοίη ἱππέας χιλίους, ὅτι κατακάνοι, Xen. An. 1, 6, 2, wo der Bedingungssatz nach ὅτι stehen sollte, da er zu der indirecten Rede gehört, vgl. 7, 1, 36; daher findet sich in diesem Falle auch ein doppeltes ὅτι, λέγουσιν, ὅτι, εἰ μὴ ἐκποριοῦσι τῇ στρατιᾷ μισθόν –, ὅτι κινδυνεύσει, 5, 6, 19. – Aus dem so häufigen Gebrauche des indicat. in indirecter Rede ist es herzuleiten, daß oft nach ὅτι die unveränderten Worte der directen Rede folgen, so daß ὅτι reines Formwort ist, welches nur den Anfang der Rede bezeichnet, wie wir im Schreiben ein Kolon machen, καὶ ἐγὼ εἶπον, ὅτι Ἡ αὐτή μοι ἀρχή ἐστιν, Plat. Prot. 317 e; Crit. 431 a; ἵνα μὴ εἴπω, ὅτι 'Ἀλλ' ἀφελόμενος ούχ ἕξει –, Gorg. 521 b; Thuc. 1, 139. 4, 92; λέγει, ὅτι Ἀνδοκίδη, ὁρᾷς, Andoc. 1, 49; ὁ δ' ἀπεκρίνατο, ὅτι οὐδ' εἰ γενοίμην, σοί γ' ἂν ἔτι δόξαιμι, Xen. An. 1, 6, 8; εἶπεν, ὅτι αὐτός εἰμι, ὃν ζητεῖς, 2, 4, 16; Sp., wie Pol. 1, 80, 9. 3, 85, 8 u. öfter, woraus zu erklären ist ὡς γὰρ ἐγὼ ἤκουσά τινος, ὅτι Κλέανδρος μέλλει ἥξειν, Xen. An. 6, 2, 18, wie ich hörte, wird Kleander kommen, was man gewöhnlich aus der Vermischung zweier Constructionen, ὡς ἤκουσα, μέλλει u. ἤκουσα, ὅτι μέλλει, erklärt. – Auf ähnliche Weise steht ὅτι pleonastisch beim acc. c. inf., auch gewissermaßen nur den Anfang der indirecten Rede bezeichnend, welche Verbindungen immer für uns etwas Hartes, Anakoluthisches haben und auch durch die Vermischung zweier verschiedener Constructionen erklärt zu werden pflegen, εἶπον ὅτι πρῶτον ἐμὲ χρῆναι πειραθῆναι κατ' ἐμαυτόν, ich sagte, zuerst muß ich den Versuch für mich machen, Plat. Legg. X, 892 d, vgl. Phaed. 63 c, wo man noch leicht aus dem Vorigen ἐλπίζω ergänzen kann; Charmid. 164 d; ἀκούω γάρ, ὅτι καὶ συνθηρευτάς τινας τῶν παίδων σοι γενέσθαι αὐτοῦ, Xen. Cyr. 2, 4, 15; 7, 4, 7 u. Sp., vgl. Lob. Phryn. 772. So auch mit dem partic., γνούς, ὅτι, εἰ καὶ ἐνδώσουσι, διαφθαρησομένους αὐτούς, Thuc. 4, 37; αἰσθάνομαί σου, ὅτι – οὐ δυναμένου ἀντιλέγειν, Plat. Gorg. 481 d. – Aus der häufigen Verbindung ἴσθ' ὅτι hat sich der parenthetische Gebrauch dieser Formel gebildet, ἀλλὰ οὐ τόνδ' Ὄλυμπον, ἴσθ' ὅτι, χαίρων ἐπὶ ψόγοισι δεννάσει ἐμέ, Soph. Ant. 754, vgl. 276; εὖ ἴσθ' ὅτι, Plat. Theaet. 149 a, das wisse wohl; τίς ἡγεμών μοι ποδὸς ὁμαρτήσει τυφλοῦ; ἥδ' ἡ θανοῦσα; ζῶσά γ' ἂν σάφ' οἶδ' ὅτι, Eur. Phoen. 1617, was vollständig heißen müßte εἰ ἔζη, σάφ' οἶδ' ὅτι ὡμάρτει ἄν; Ar. μονώτατος γὰρ εἶ σὺ πάντων αἴτιος – εὖ ἴσθ' ὅτι, am Ende des Satzes, Plut. 183 (mehr Beispiele s. unter ειλω, οἶδα a. E.). – Eben so steht Plat. Gorg. 475 d οὐκοῦν κακῷ ὑπερβάλλον τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι; Antwort δῆλον δὴ ὅτι, wozu man aus der Frage κάκιον ἂν εἴη ergänzen kann, allerdings (vgl. oben δηλονότι). – 4) ὅτι μ ή, gew. nach einer vorangegangenen Verneinung, eigtl. in Beziehung darauf, daß nicht, wie εἰ μή gebraucht, außer daß, wo nicht, οὐδαμοὶ – ὅτι μὴ Χῖοι μοῦνοι, Her. 1, 18; ὅτι γὰρ μὴ Ἀθῆναι, ἦν οὐδὲν ἄλλο πόλισμα λόγιμον, 1, 143; οὐδεὶς ἀν θρώπων ὅτι μὴ γυνὴ μούνη, 1, 181; 2, 13 u. öfter; οὐ γὰρ ἦν κρήνη, ὅτι μὴ μία ἐν αὐτῇ τῇ ἀκροπόλει, Thuc. 4, 26; ἐὰν τῷ σώματι μὴ κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη, Plat. Phaed. 67 a; οὔτε ἐπὶ θεωρίαν πώποτε ἐκ τῆς πόλεως ἐξῆλθες, ὅτι μὴ ἅπαξ εἰς Ἰσθμόν, Crito 52 b, wo der entsprechende Satz lautet οὔτε ἄλλοσε οὐδαμόσε, εἰ μή ποι στρατευσόμενος, vgl. Schäf. zu D. Hal. C. V. p. 400. – Aber μὴ ὅτι – ἀλλά oder ἀλλὰ καὶ ist wie μὴ ὅπως, μὴ ἵνα ein elliptischer Ausdruck, der oben unter μὴ ὅτι schon erwähnt ist; – οὐχ ὅτι im Nachsatze, obgleich, Plat. Lys. 220 a; dgl. Σωκράτει γε ἐγὼ ἐγγυῶμαι μὴ ἐπιλήσεσθαι, οὐχ ὅτι παίζει καί φησιν ἐπιλήσμων εἶναι, eigtl. ich will nicht sagen, daß, – wiewohl er scherzt und sagt, Prot. 336 d; aber mit folgendem ἀλλά, in der Bdtg wie μὴ ὅτι, z. B. οὐχ ὅτι μόνος ὁ Κρίτων ἐν ἡσυχίᾳ ἦν, ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι αὐτοῦ, ich sage nicht, daß Krito allein ruhig war, sondern auch seine Freunde, oder kürzer: nicht nur Krito, sondern auch, Xen. Mem. 2, 9, 8, vgl. Cyr. 8, 1, 28. – 5) In der Vrbdg mit dem superl., ὅτι τάχιστα, so schnell wie möglich, Il. 4, 193. 9, 659 Od. 5, 112 u. sonst, Hes. u. Folgde, wie in Prosa, ist es ebenfalls als neutr. von ὅστις oben bei diesem Worte erwähnt, doch schwankt hier, wie in manchen Fällen die Schreibung zwischen ὅτι u. ὅ, τι. – [Die an sich kurze letzte Sylbe wird von Hom. in der Vershebung zuweilen auch lang gebraucht, z. B. Od. 13, 115. – Bei den Attikern wird ι nie elidirt, um die Verwechslung mit ὅτε zu vermeiden, vgl. Pors. Eur. Hec. 112; bei Hom. aber ist die Elision nicht zweifelhaft, Il. 1, 244. 412. 4, 32 u. öfter. – In der attischen Comödie findet sich der Hiatus nach ὅτι, vgl. Ar. Lys. 611 Ach. 516.]

Greek (Liddell-Scott)

ὅτῐ: Ἐπικ. ὅττῐ (ἀμφότερα παρ’ Ὁμήρῳ): - σύνδεσμος εἰσάγων ἀντικειμενικὴν πρότασιν, Λατ. quod, μετὰ τὰ ῥήματα τὰ σημαίνοντα τὸ ὁρᾶν ἢ γινώσκειν, τὰ δοξαστικὰ ἢ τὰ λεκτικά· παρ’ Ὁμήρῳ συχνάκις ἐπιτείνεται: ὅτι ῥα, καὶ ὅτι δή. Χρῆσις: 1) παρ’ Ὁμήρῳ ἀείποτε μεθ’ ὁριστικῆς, καὶ ἡ ἔγκλισις αὕτη ἐπικρατεῖ παρ’ Ἀττικ. 2) ἔτι καὶ ἐν πλαγίῳ λόγῳ (ὅπου ἡ προσήκουσα ἔγκλισις εἶναι ἡ εὐκτικὴ) ἡ ὁριστικὴ συχνάκις μένει ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ, ὃν μετεχειρίσθη ἢ θα μετεχειρίζετο ὁ λαλῶν, ἠγγέλθη ..., ὅτι Μέγαρα ἀφέστηκε, ἦλθεν εἴδησις ὅτι τὰ Μέγαρα ἔχουσιν ἀποστατήσῃ (ἀντὶ εἶχον ἀποστατ.), Θουκ. 1. 114· ἀποκρινάμενοι ὅτι πέμψουσι (ὡς καὶ ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι θέλουσι πέμψῃ), αὐτόθι 90· πρβλ. Πλάτ. Φαίδωνα 58Α, κλ.· ἐν πλαγίῳ λόγῳ ἡ συνήθης καὶ κανονικὴ σύνταξις εἶναι ἡ μετ’ εὐκτικῆς, οἴον, ἠπείλησ’ ὅτι .. βαδιοίμην, ἐπείλησα ὅτι ἤθελον βαδίσῃ, Ἀριστοφ. Πλ. 83, πρβλ. Πλάτ. Φαίδωνα 59Ε, κλ.· - ἐνίοτε ἡ εὐκτ. καὶ ἡ ὁριστ. εὑρίσκονται ἐν τῇ αὐτῇ προτάσει μετὰ διαφόρου ἀποχρώσεως σημασίας, ἔλεγον, ὅτι Κῦρος μὲν τέθνηκεν, Ἀριαῖος δὲ πεφευγὼς ... εἴη Ξενοφ. Ἀν. 2. 1, 3· [Περικλῆς] προηγόρευε ... ὅτι Ἀρχίδαμος μέν οἱ ξένος εἴη..., τοὺς δ’ ἀγροὺς τοὺς ἑαυτοῦ καὶ οἰκίας ... ἀφίησιν αὐτὰ δημόσια εἶναι Θουκ. 2. 13, πρβλ. Ἡρόδ. 1. 86, Πλάτ. Φαίδων 61Β, κτλ.· - ὡσαύτως, ὅτι ... καὶ αἰτιατ. μετ’ ἀπαρ. εὕρηνται ἀμφότερα ὁμοῦ, Θουκ. 3. 25, Ξεν. Κύρ. 1. 3, 13. 3) ἂν ὑπάρχῃ ὑπόθεσις, ὁ χρόνοςμετὰ τοῦ ὅτι ἀκολουθεῖ τοὺς κανόνας τῶν ὑποθετικῶν προτάσεων, (ἴδε εἰ), εἴ τις ἔροιτο, καθ’ ὁποίους νόμους δεῖ πολιτεύεσθαι, δῆλον ὅτι ἀποκρίναισθ’ ἄν..., εἶναι φανερὸν ὅτι ἠθέλετε ἀποκριθῆ..., Δημ. 1132. 21, πρβλ. Ξεν. Ἀπομν. 1. 6, 12. ΙΙ. τὸ ὅτι συχνάκις παρεμβάλλεται πλεοναστικῶς πρὸ τῶν αὐτολεξεὶ ἀναφερομένων λόγων τινὸς (ἔνθα ἡμεῖς μεταχειριζόμεθα τὰ εἰσαγωγικὰ σημεῖα), καὶ ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ αὐτή μοι ἀρχή ἐστιν, ὦ Πρωταγόρα, ἥπερ ἄρτι, περὶ ὧν ἀφικόμην Πλάτ. Πρωτ. 317Ε, πρβλ. 356Α, 361Α, κτλ. 2) τὸ ὅτι ὡσαύτως κεῖται πλεοναστικῶς μετ’ αἰτ. καὶ ἀπαρ. (πρβλ. ὡς Β. Ι. 1), εἶπον ὅτι πρῶτον ἐμὲ χρῆναι πειραθῆναι κατ’ ἐμαυτὸν (ὅπερ εἶναι κυρίως εἰπεῖν μῖξις τῶν δύο συντάξεων, εἶπον ὅτι ἐμὲ ἐχρῆν πρῶτον καὶ εἶπον ἐμὲ χρῆναι πρῶτον), Πλάτ. Νόμ. 892D, πρβλ. Φαίδωνα 63C, Ξεν. Ἑλλ. 2. 2, 2, κτλ.· οὕτω τὸ ὅτι μετὰ μετοχ., γνοὺς ..., ὅτι ... διαφθαρησομένους Θουκ. 4. 37, πρβλ. Πλάτ. Γοργ. 481D, Λοβ. εἰς Φρύν. 772. Ἀλλὰ συχνάκις παρενεβλήθη τὸ ὅτι ἐσφαλμένως ὑπὸ τῶν ἀντιγραφέων, ὡς εἰ τὸ εἶπεν ἢ λέγουσιν πρέπει νὰ ἀκολουθῶνται ὑπὸ τούτου, Ξεν. Ἀν. 5. 6, 19, πρβλ. Cobet V. LL. σελ. 286, 492. ΙΙΙ. τὸ ὅτι παρ’ Ἀττικ. συχνάκις ἀντικαθίστησιν ὁλόκληρον πρότασιν μάλιστα ἐν καταφατικαῖς ἀποκρίσεσιν, οἷον, οὐκοῦν ... τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι; Ἀπορκ., δῆλον δὴ ὅτι (δηλ. ὅτι κάκιον ἂν εἴη, ἢ ὅτι ταῦτα οὕτως ἔχει) Πλάτ. Γοργ. 475C· ὁμοία ἔλλειψις ὑπάρχει ἐν τοῖς καταφατικοῖς τύποις οἶδ’ ὅτι, ἵσθ’ ὅτι, οἶσθ’ ὅτι Σοφοκλ. Ἀντ. 276, 758, Πλάτ. Γοργ. 486Β, κτλ., πρβλ. Wolf. εἰς Λεπτ. σ. 388· - ἐντεῦθεν προέκυψεν ἡ συνήθεια τοῦ χρῆσθαι τῷ δηλονότι (ὃ ἴδε) ὡς ἐπιρρήματι. 2) εἶναι συνήθης παρ’ Ἀττικ. ἡ μετάθεσις τοῦ ὑποκειμ. τοῦ ῥήματος ὅπερ ἐκφέρεται διὰ τοῦ ὅτι, οἷον, Λυκάονας δὲ καὶ αὐτοὶ εἴδομεν, ὅτι ... καρποῦνται (ἀντὶ εἴδομεν, ὅτι Λυκάονες καρποῦνται) Ξεν. Ἀν. 3. 2, 23, πρβλ. 29, κτλ. IV. οὐχ ὅτι ..., ἀλλὰ ἢ ἀλλὰ καί... οὐχ ὅτι ὁ Κρίτων ἐν ἡσυχίᾳ ἦν, ἀλλὰ οἱ φίλοι αὐτοῦ, οὐχὶ μόνον ὁ Κρίτων ..., ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι αὐτοῦ, Ξενοφ. Ἀπομν. 2. 9, 8· πληρέστερον, οὐ μόνον ὅτι ἄνδρες, ἀλλὰ καὶ γυναῖκες Πλάτ. Συμπ. 179Β· ἑπομένου ἀλλ’ οὐδέ..., ταύτῃ ἀδύνατα ἐξισοῦσθαι οὐχ ὅτι τὰ ἐν τῇ Εὐρώπῃ, ἀλλ’ οὐδ’ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, οὐ μόνον αἱ δυνάμεις τῆς Εὐρώπης, ἀλλ’ οὐδέ..., Θουκ. 2. 97· - οὐχ ὅτι, μὴ ἀκολουθούμενον ὑπὸ δευτέρας προτάσεως σημαίνει ἂν καί, οὐχ ὅτι παίζει καί φησι Πλάτ. Πρωτ. 336D, πρβλ. Γοργ. 450Ε, Θεαίτ. 157Β· - πρβλ. ὅπως Α. ΙΙ. 2. 2) περὶ τοῦ ὅτι μή, ἴδε ὅ τι ΙΙ. Β. ὡς αἰτιολογ. μόριον, ἐπειδή, διότι, ὡσαύτως ὡς τὸ Λατ. quod, Ἰλ. Α. 244, κτλ. 2) ἀφοῦ, γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα πέτραι τ’ ἠλίβατοι ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής, ἀφοῦ εἶσαι τόσον σκληροκάρδιος, Ἰλ. Π. 35, πρβλ. Φ. 488, Ὀδ. Χ. 36. [Ἡ λήγουσα εἶναι βραχεῖα, ἀλλὰ παρ’ Ὁμήρ. μακρὰ ἐν ἄρσει. Ἀλλὰ καίπερ βραχὺ τὸ ι οὐδέποτε ἐκθλίβεται παρὰ τοῖς Ἀττ., πιθαν. πρὸς ἀποφυγὴν συγχύσεως μετὰ τοῦ ὅτι, Πόρσ. εἰς Εὐρ. Ἑκάβ. 109· καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ἡ χασμωδία εἰμὴ ἐν τῇ κωμῳδία, Brunck εἰς Ἀριστοφ. Λυσ. 611, Ἀχ. 516· παρ’ Ὁμήρ. ἡ ἔκθλιψις εἶναι συνήθης, Ἰλ. Α. 412., Δ. 32, κτλ.].

French (Bailly abrégé)

conj.
1 que, après les verbes signifiant « dire, savoir, apprendre », etc. ; avec l’ind. : λέγει ὅτι ἄξει αὐτούς XÉN il dit qu’il les conduira ; ἐδήλουν οὐδὲν ὅτι ἴσασιν THC ils ne montraient en rien qu’ils savaient ; après ces verbes ὅτι est souv. explétif, et la propos. suiv. se construit comme s’il était omis : εἶπεν ὅτι αὐτός εἰμι ὅν ζητεῖς XÉN il dit « je suis celui que tu cherches » ; avec une propos. infin. : ἀκούω γὰρ ὅτι καὶ συνθηρευτάς τινας τῶν παίδων σοι γενέσθαι αὐτοῦ XÉN car j’entends dire que tu avais là comme compagnons de chasse qqes enfants ; le suj. du verbe qui suit ὅτι est qqf transposé et devient le rég. du verbe qui précède (prolepse) : Λυκάονας δὲ καὶ αὐτοὶ εἴδομεν ὅτι καρποῦνται (pour εἴδομεν ὅτι Λυκάονες καρποῦνται) XÉN quant aux Lykaoniens, nous savons par nous-mêmes qu’ils font leur récolte ; ὅτι est souv. construit elliptiq. : εὖ ἴσθ’ ὅτι ATT ; οἶσθ’ ὅτι ATT sans doute, certainement, litt. sache bien ou tu sais que (cela est) ; avec δῆλον ou δῆλον δή, de même en un seul mot δηλονότι ATT m. sign. ; ὅτι forme avec les deux négat. οὐ et μή diverses locut. : οὐχ ὅτι, non que, ce n’est pas que, je ne dis pas que ; οὐχ ὅτι…, ἀλλά, non seulement…, mais encore : οὐχ ὅτι μόνος ὁ Κρίτων ἐν ἡσυχία ἦν, ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι αὐτοῦ XÉN non seulement Criton, mais ses amis aussi étaient tranquilles ; ὅτι μή, sinon, excepté : οὐδεὶς ἀνθρώπων ὅτι μὴ γυνὴ μούνη HDT pas un être humain sinon une seule femme ; οὐ γὰρ ἦν κρήνη ὅτι μὴ μία ἐν αὐτῇ τῇ ἀκροπόλει THC car il n’y avait pas de source, sinon une seule dans l’Acropole même ; μὴ ὅτι, loin que (litt. ne croyez pas que) : οὐδε ἀναπνεῖν μὴ ὅτι λέγειν τι δυνησόμεθα XÉN nous ne pourrons même pas respirer, à plus forte raison parler ; avec μὴ ὅτι dans le premier membre : μὴ ὅτι ἰδιώτην τινά, ἀλλὰ τὸν μέγαν βασιλέα PLAT non seulement un simple particulier, mais même le grand roi;
2 parce que, avec l’indic. : ὅσοι οἴονται πολιτικοὶ εἶναι ὅτι ἐπαινοῦνται ὑπὸ τῶν πολλῶν PLAT tous ceux qui se croient des hommes d’État parce qu’ils sont loués par la foule ; ἔλεξεν, ὅτι οὗτος μὲν διὰ ταῦτα οὐ φαίη εἰδέναι, ὅτι αὐτῷ ἐτύγχανε θυγάτηρ ἐκεῖ ἐκδεδομένη XÉN il dit que cet homme prétendait ne rien savoir parce qu’il avait une fille mariée dans ce pays;
3 Locut. ὅτι τί ; DÉM pourquoi ? ὅτι τί δή ; LUC, ὅτι δὴ τί μάλιστα ; PLAT m. sign.
4 ὅτι forme avec un Sp. une locut. signifiant le plus … possible : ὅττι τάχιστα IL, OD le plus promptement possible ; ὅ τι μάλιστα THC le plus possible ; ὅτι πλεῖστον χρόνον XÉN le plus de temps possible ; avec un subst. ὅτι τάχος, le plus promptement possible.
Étymologie: ὅ, τι.

English (Autenrieth)

(neut. of ὅστις): (1) conj., that because (quod).—(2) adv., strengthening superlatives, ὅττι τάχιστα, as quickly as possible, Il. 4.193. ;; (ὅ ττι), gen. οὗτινος, ἧστινος, and ὅτ τεο, ὅ(τ)τευ, dat. ὅτεῳ, acc. ὅτινα, pl. neut. ὅτινα, ἅσσα, gen. ὅτεων, dat. ὁτέοισι, acc. ὅτινας: who(so)ever, which(so)ever, what(so)ever, both relative and indirect interrogative; ξεῖνος ὅδ, οὐκ οἶδ' ὅστις, ‘unknown to me,’ Od. 8.28. See ὅτι. ;;: see ὅστις.

English (Slater)

ὅτῐ
   a causal conj., because c. ind. ἔχει δ' ἀπάλαμον βίον, ἀθάνατους ὅτι κλέψαις ἁλίκεσσι συμπόταις νέκταρ ἀμβροσίαν τε δῶκεν (O. 1.60) κῦδος εὐίππων διδόντων Τυνδαριδᾶν, ὅτι πλείσταισι αὐτοὺς ἐποίχονται τραπέζαις (O. 3.40) καλέσαντο συνεργὸν τείχεος, ἦν ὅτι νιν πεπρωμένον (O. 8.33) δάμασε καὶ κείνους, ὅτι πρόσθε ποτὲ Τιρύνθιον ἔπερσαν αὐτῷ στρατόν (O. 10.31) αἱ δύο δ' ἀμπλακίαι φερέπονοι τελέθοντι· τὸ μὲν ἥρως ὅτι ἐπέμειξε, ὅτι τε ἐπειρᾶτο (ὅτι Hermann: ὅτι τ codd.) (P. 2.31) ὁ δὲ Ῥαδάμανθυς εὖ πέπραγεν, ὅτι φρενῶν ἔλαχε καρπὸν ἀμώμητον (P. 2.73) τὸ μέν, ὅτι βασιλεὺς ἐσσὶ μάκαρ δὲ καὶ νῦν, ὅτι εὖχος ἑλὼν δέδεξαι τόνδε κῶμον ἀνέρων (P. 5.15) —20. ῥαίνω δὲ καὶ ὕμνῳ, γείτων ὅτι μοι καὶ κτεάνων φύλαξ ἐμῶν ὑπάντασεν (P. 8.58) ἀδελφεοῖσί τ' ἐπαινήσομεν ἐσλοῖς, ὅτι ὑψοῦ φέροντι νόμον Θεσσαλῶν αὔξοντες (P. 10.69) χαίρω δ' ὅτι ἐσλοῖσι μάρναται πέρι πᾶσα πόλις (N. 5.46) μή νυν, ὅτι φθονεραὶ θνατῶν φρένας ἀμφικρέμανται ἐλπίδες, μήτ' ἀρετάν ποτε σιγάτω πατρῴαν (I. 2.43) ὁ δ' ἀθανάτων μὴ θρασσέτω φθόνος, ὅτι τερπνὸν ἐφάμερον διώκων ἕκαλος ἔπειμι γῆρας ἔς τε τὸν μόρσιμον αἰῶνα (I. 7.40) καὶ Νεμέᾳ ἀέθλων ὅτι κράτος ἐξεῦρε (I. 8.5) ἀλλὰ παρθένοι γάρ, ἴσθ' ὅτ[ι], Μοῖσαι, πάντα, τοῦτον ἔσχετε τεθμόν, κλῦτε νῦν (supp. Jurenka) Πα. . . γέ[ρον]θ' ὅ[τι] Πρίαμον πρὸς ἑρκεῖον ἤναρε βωμὸν ἐπενθορόντα (supp. Turyn) Πα. . 113. ἔκρυψαν τὸ πάντων ἔργων ἱερώτ[ατον], γλυκείας ὀπὸς ἀγασθέντες ὅτι ξένοι ἔφθινον (Pae. 8.76)
   b introducing indir. statement, that c. ind. ἔννεπε κρυφᾷ τις ὕδατος ὅτι τε πυρὶ ζέοισαν εἰς ἀκμὰν μαχαίρᾳ τάμον κατὰ μέλη τραπέζαισι τ' διεδάσαντο καὶ φάγον (O. 1.48) εἰ δέ τις οἶδεν τὸ μέλλον, ὅτι θανόντων μὲν ἐνθάδ' αὐτίκ ἀπάλαμνοι φρένες ποινὰς ἔτεισαν τὰ δ ἐν τᾷδε Διὸς ἀρχᾷ ἀλιτρὰ κατὰ γᾶς δικάζει τις (O. 2.57) ὄφρ' υἱὸν εἴπῃς ὅτιοἱ νέαν ἐστεφάνωσε κυδίμων ἀέθλων πτεροῖσι χαίταν (O. 14.22) εὖ οἶδ' ὅτι Χρόνος ἕρπων πεπρωμέναν τελέσει (N. 4.43) στεῖχ' ἀπ Αἰγίνασδιαγγέλλοισ ὅτι Λάμπωνος υἱὸς Πυθέας εὐρυσθενὴς νίκη Νεμείοις παγκρατίου στέφανον (N. 5.3) μνάσθηθ' ὅτι τοι ἕσσατο ἄνακτι βωμὸν fr. 140. 62 (36).
   nbsp;c frag., dub. ]ἔμαθον δ' ὅτι μοῖραν[ Πα. 13. c. 5. [[[ὅτι]] πεδαθέντα (codd.: ὅτι del. Hermann) Θρ. 3. 10.]

English (Abbott-Smith)

ὅτι, conjc. (prop. neut. of ὅστις).
I.As conjc, introducing an objective clause, that;
1.after verbs of seeing, knowing, thinking, saying, feeling: Mt 3:9 6:32 11:25, Mk 3:28, Lk 2:49, Jo 2:22, Ac 4:13, Ro 1:13 8:38 10:9, Phl 4:15, Ja 2:24, al.; elliptically, Jo 6:46, Phl 3:12, al.
2.After εἶναι (γίνεσθαι): defining a demonstr. or pers. pron., Jo 3:19 16:19, Ro 9:6, I Jo 3:16 al.; c. pron. interrog., Mt 8:27, Mk 4:41, Lk 4:36, Jo 4:22 al.; id. elliptically, Lk 2:49, Ac 5:4, 9, al.;
3.Untranslatable, before direct discourse (ὅτι recitantis): Mt 7:23, Mk 2:16, Lk 1:61, Jo 1:20, Ac 15:1, He 11:18, al. (on the pleonastic ὡς ὅτι, v.s. ὡς).
II.As causal particle, for that, because: Mt 5:4-12, Lk 6:20, 21, J0 1:30 5:27, Ac 1:5, I Jo 4:18, Re 3:10, al. mult.; διὰ τοῦτο ὅτι, Jo 8:47 10:17, al.;answering a question (διὰ τί), Ro 9:32, al.; οὐκ ὅτιἀλλ’ ὅτι, Jo 6:26 12:6.

English (Strong)

neuter of ὅστις as conjunction; demonstrative, that (sometimes redundant); causative, because: as concerning that, as though, because (that), for (that), how (that), (in) that, though, why.

English (Thayer)

(ὅτι (interrog)) interrogative, i. e. ὁ, τί or ὁ τί, see ὅστις, 4 (and at the beginning).) ὅστις, 4 (and at the beginning).]

Greek Monotonic

ὅτι: Επικ. ὅττι (συχνά γράφονται , τι και , ττι, για να διακρίνονται από τα ὅτι, ὅττι, ότι),
I. ουδ. της ὅστις, που χρησιμ. ως επίρρ., όπως το διότι, σε πλάγιες ερωτήσεις, γιατί, γι' αυτό, ὅς κ' εἴποι, ὅτι τόσσον ἐχώσατο, ποιος θα μπορούσε να πει γιατί είναι τόσο θυμωμένος, σε Ομήρ. Ιλ.· ἢν μὴ φράσῃς ὅ τι..., αν δεν μου πεις γιατί..., σε Αριστοφ.
II. ὅ τι μή ή ὅτι μή, μετά από αποφατική φράση, εκτός εάν, σε Ομήρ. Ιλ.· οὐδαμοί, ὅτι μὴ Χῖοι μοῦνοι, σε Ηρόδ.
III. με υπερθ. επίρρ., ὅ ττι τάχιστα, το ταχύτερο δυνατόν, σε Όμηρ.· ομοίως, ὅ τι τάχος, σε Ηρόδ. κ.λπ.· ὅ τι μάλιστα, ὅ τι ἐλάχιστα κ.λπ., σε Θουκ.· επίσης με επίθ., ὅ τι πλεῖστον ναυτικόν, ὅτι πλεῖστον χρόνον, σε Ξεν.· ὅ τι πλείστη εὐδαιμονία, σε Πλάτ.
• ὅτῐ: Επικ. επίσης ὅττῐ,
I. ειδικός σύνδ., ότι, Λατ. quod, μετά από ρήματα που δηλώνουν όραση ή γνώση, σκέψη ή ρήση, όταν μεταφέρουμε τα λόγια κάποιου άλλου, ἠγγέλθη, ὅτι Μέγαρα ἀφέστηκε, έφτασε το νέο ότι η πόλη των Μεγάρων έχει στασιάσει (όπου λέμε είχε), σε Θουκ.· ἀποκρινάμενοι ὅτι πέμψουσι (όπου λέμε ότι θα έστελναν), στον ίδ.· στον πλάγιο λόγο, με ευκτ., ἠπείλησ' ὅτι βαδιοίμην, απείλησα ότι θα έφευγα, σε Αριστοφ.
II. πλεον. πριν από τα ακριβή λόγια μιας ομιλίας (όπου στο ύφος γραφής μας ο σύνδ. παραλείπεται, ενώ τη θέση του συμπληρώνουν τα εισαγωγικά), καὶ ἐγὼ εἶπον, ὅτιαὐτή μοι ἀρχή ἐστι, και είπα: «Θα αρχίσω από το ίδιο σημείο», σε Πλάτ.
III. το ὅτι στην Αττ. μπορεί να αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη πρόταση, ιδίως σε καταφατικές απαντήσεις, οὐκοῦν τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἄν εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι· Απαντ. δῆλον δὴ ὅτι (δηλ. ὅτι κάκιον ἄν εἴη), στον ίδ.· ομοίως, στις καταφάσεις η ελλειπτική φράση εκφράζεται με το οἶδ' ὅτι, οἶσθ' ὅτι κ.λπ., και με το δηλονότι (δηλ. δῆλόν ἐστιν), που λειτουργεί ως επίρρ.
IV.1. οὐχ ὅτι..., ἀλλά ή ἀλλὰ καί..., όχι μόνον..., αλλά επίσης..., σε Ξεν.· οὐ μόνον ὅτι ἄνδρες, ἀλλὰ καὶ γυναῖκες, σε Πλάτ.· το οὐχ ὅτι, όταν δεν ακολουθ. από δεύτερη πρόταση, σημαίνει μολονότι, παρόλο που, οὐχ ὅτι παίζει καί φησι, στον ίδ.
2. λέγεται για το ὅτι μή, βλ. ὅτι II.
V. ως αιτιολογικό μόριο, γι' αυτό, επειδή, αφού, καθώς, Λατ. quod, σε Όμηρ. κ.λπ.

Russian (Dvoretsky)

ὅτῐ:
I или (во избежание смешения с ὅτι II) ὅ τι и ὅ, τι n к ὅστις.
II эп.-ион. тж. ὅττι (иногда ῑ; ι почти никогда не элидируется)
1) (после verba dicendi, sciendi, cognoscendi etc.) что (ἠγγέλθη τῷ Περικλεῖ, ὅ. Μέγαρα ἀφέστηκε Thuc.; ἐπυθόμεθα, ὅ. τὸ πλοῖον ἀφιγμένον εἴη Plat.): αἰσθάνομαί σου, ὅ. οὐ δυναμένου ἀντιλέγειν Plat. я замечаю, что ты не в состоянии возражать; Λυκάονας εἴδομεν, ὅ. καρποῦνται Xen. мы знаем, что ликаонцы заняты сбором урожая; (иногда плеонастически перед мнимо-косвенной речью, acc. cum inf. и пр.) εἶπεν, ὅ. αὐτός εἰμι, ὅν ζητεῖς Xen. он сказал: «я тот, кого ты ищешь»; εἶπον, ὅ. πρῶτον ἐμὲ χρῆναι … (= εἶπον, πρῶτον ἐμὲ χρῆναι или εἶπον, ὅ. πρῶτον ἐμὲἐχρῆν) … Plat. я сказал бы, что прежде всего мне следовало бы …; οὐ μόνον ὅ. ἄνδρες, ἀλλὰ καὶ γυναῖκες Plat. не только (что) мужчины, но и женщины; (эллиптически) πάρειμι δ᾽ ἄκων οὐχ ἑκοῦσιν, οἶδ᾽ ὅ. Soph. я здесь вопреки своей воле и, уверен в том, вопреки вашей; (в ответах) δῆλον δὴ ὅ. Plat. ясно, что так; οὐχ ὅ. не то, чтобы, т. е. хотя: οὐχ ὅ. τῷ ῥήματι οὕτως εἶπες Plat. хотя ты выразился таким образом; ὅ. μή разве только, за исключением, если не считать или не говоря уже о том, что не, не то что: οὐδὲ ἀναπνεῖν, μὴ ὅ. λέγειν τι δυνησόμεθα Xen. (не в меру напившись), мы не сможем дышать, не то что говорить что-л.; μὴ ὅ. ἰδιώτης τις, ἀλλὰ ὁ μέγας βασιλεύς Plat. не то что какой-нибудь рядовой человек, но и (сам) великий (т. е. персидский) царь; (для усиления superl.) по возможности, как можно: ὅ. τάχιστα Hom. и ὅ. τάχος Her. как можно быстрее; ὅ. πλεῖστον χρόνον Xen. как можно дольше;
2) что касается, в отношении того что, поскольку: ὅ. δὲ καὶ ἐμὲ οἴει εἰπεῖν τοῦτο, παρήκουσας Plat. что же касается того, что, по-твоему, и я это сказал, (здесь) ты ослышался; ἆρά τίς σοι δοκεῖ ἀδικῶν ἄνθρωπος σωφρονεῖν, ὅ. ἀδικεῖ; Plat. разве несправедливо поступающий человек кажется тебе разумным в своей несправедливости?;
3) (потому) что, из-за того что (χωόμενος, ὅτ᾽ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας Hom.): ὅ. τί; Dem., ὅ. δὴ τί γε; и ὅ. δὴ τί μάλιστα; Plat. или ὅ. τί δη; Luc. почему же это?

Middle Liddell

1 ὅ τι, epic ὅ ττι, (often written ὅ, τι ὅ, ττι— to distinguish them from ὅτι, ὅττι, that), neut. of ὅστις
I. used as an adv. like διότι, in indirect questions, for what, wherefore, ὅς κ' εἴποι, ὅ τι τόσσον ἐχώσατο who might say, wherefore he is so angry, Il.; ἢν μὴ φράσῃς ὅ τι . . unless you tell me why . . , Ar.
II. ὅ τι μή or ὅτι μή, after a negat. clause, except, Il.; οὐδαμοί, ὅτι μὴ Χῖοι μοῦνοι Hdt.
III. with Sup. adv., ὅ ττι τάχιστα, as quick as possible, Hom.;—so, ὅ τι τάχος Hdt., etc.; ὅ τι μάλιστα, ὅ τι ἐλάχιστα, etc., Thuc.; also with Adjs., ὅ τι πλεῖστον ναυτικόν, ὅ τι πλεῖστον χρόνον Xen.; ὅ τι πλείστη εὐδαιμονία Plat.
2
I. that, Lat. quod, after Verbs of seeing or knowing, thinking or saying, used in quoting another person's words, ἠγγέλθη, ὅτι Μέγαρα ἀφέστηκε news came that Megara has revolted (where we say had), Thuc.; ἀποκρινάμενοι ὅτι πέμψουσι (where we say that they would send), Thuc.;— in orat. obliq., with opt., ἠπείλησ' ὅτι βαδιοίμην I threatened that I would go, Ar.
II. pleonast. before the very words of a speech (where in our idiom the Conjunction is left out, its place being supplied by inverted commas), καὶ ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ αὐτή μοι ἀρχή ἐστι and I said: "I will begin at the same point, " Plat.
III. ὅτι in attic may represent a whole sentence, esp. in affirm. answers, οὐκοῦν τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι; Answ. δῆλον δὴ ὅτι (i. e. ὅτι κάκιον ἂν εἴἠ, Plat.; so in the affirmations conveyed by οἶδ' ὅτι, οἶσθ' ὅτι, etc., and in δηλονότι (i. e. δῆλόν ἐστιν ὅτἰ used as adv.
IV. οὐχ ὅτι . . , ἀλλὰ or ἀλλὰ καὶ . . , not only, but also . . , Xen.; οὐ μόνον ὅτι ἄνδρες, ἀλλὰ καὶ γυναῖκες Plat.:— οὐχ ὅτι, not followed by a second clause, means although, οὐχ ὅτι παίζει καί φησι Plat.
2. for ὅτι μή, v. ὅ τι II.
V. as a Causal Particle for that, because, seeing that, inasmuch as, Lat. quod, Hom., etc.

Chinese

原文音譯:Óti 何-提
詞類次數:連詞(διαστολή))
原文字根:這-任何
字義溯源:那,因,說,就,要,倘,既,叫,當,竟,這,都,並,為,著,該,卻,從,便,使,以,還,將,凡,有,是,所,在,乃,乃是,是因,至於那是,是說,然而,因著,因為,因此,其實,實在,原來,這事,既然,由於,故此,為此,為甚麼,所以,如何,如今,當時,必要,這樣,論到,便是,甚至,雖然,就是;源自(ὅστις)=這些,無論甚麼);由(ὅς / ὅσγε)*=那)與(τὶς)*=有些)組成。參讀 (ἐπεί)同義字參讀 (ὅς / ὅσγε)同源字
出現次數:總共(1289);太(144);可(102);路(171);約(269);徒(119);羅(56);林前(59);林後(51);加(29);弗(13);腓(21);西(6);帖前(13);帖後(11);提前(12);提後(7);多(1);門(4);來(18);雅(16);彼前(17);彼後(5);約壹(75);約貳(2);約叄(1);猶(3);啓(64)
譯字彙編
1) 因為(373)數量太多,不能盡錄;
2) 就是(147)數量太多,不能盡錄;
3) 因(96) 太2:22; 太14:5; 太16:8; 太17:15; 太19:8; 太19:9; 太20:7; 太22:34; 可2:16; 可6:18; 可6:35; 可7:19; 路1:25; 路1:48; 路1:68; 路4:43; 路8:42; 路8:53; 路9:38; 路9:53; 路10:20; 路10:20; 路13:2; 路13:4; 路13:14; 路13:24; 路15:7; 路15:32; 路16:3; 路16:24; 路19:11; 路19:21; 約1:15; 約1:30; 約3:19; 約5:18; 約6:26; 約6:26; 約7:7; 約7:8; 約8:22; 約8:44; 約8:44; 約8:45; 約10:17; 約10:33; 約12:6; 約12:6; 約12:18; 約14:17; 約14:19; 約14:28; 約14:31; 約15:15; 約16:6; 約16:9; 約16:10; 約16:11; 約16:17; 約16:26; 約17:9; 約18:18; 約19:7; 約20:29; 徒1:17; 徒2:27; 徒4:21; 徒5:41; 徒8:20; 徒10:45; 徒22:29; 羅1:8; 羅6:15; 羅9:32; 林前1:25; 林前5:6; 林前11:2; 林前12:15; 林前12:16; 林後7:8; 林後7:9; 林後7:9; 加4:20; 弗5:30; 西3:24; 帖後3:9; 提前1:12; 提前6:2; 提後1:16; 來8:9; 彼前4:14; 約壹2:14; 約壹4:18; 啓18:5; 啓18:7; 啓18:20;
4) 乃(61) 可3:11; 可12:35; 可13:28; 路7:39; 約3:21; 約4:42; 約5:15; 約7:42; 約11:42; 約12:9; 約12:16; 約14:10; 約18:37; 約21:4; 約21:7; 約21:15; 約21:16; 約21:17; 約21:24; 徒2:13; 徒3:10; 徒4:13; 徒10:34; 徒11:3; 徒12:9; 徒16:3; 徒16:38; 徒19:25; 徒19:34; 徒20:26; 徒23:5; 徒23:27; 羅3:2; 羅8:16; 林前3:16; 林前3:20; 林前6:15; 林前11:3; 林前14:37; 林前16:15; 林後3:3; 林後7:3; 林後13:6; 加2:14; 加5:3; 弗2:12; 來13:18; 雅2:19; 雅2:20; 雅5:11; 約壹1:6; 約壹2:5; 約壹2:29; 約壹3:19; 約壹4:15; 約壹5:5; 約叄1:12; 啓2:23; 啓3:1; 啓3:17; 啓3:17;
5) 乃是(50) 太17:13; 太21:45; 太28:5; 太28:7; 可3:21; 可7:2; 可12:12; 路15:27; 路16:8; 路18:37; 路21:20; 約9:41; 約13:29; 約14:11; 約16:27; 約16:30; 約17:8; 約17:8; 約17:21; 約17:23; 約17:25; 約19:35; 徒2:30; 徒5:23; 徒6:11; 徒7:25; 徒12:11; 徒13:38; 徒16:10; 徒22:2; 徒26:27; 羅8:22; 林前1:15; 林前8:4; 林前14:23; 林後1:23; 加2:7; 腓1:16; 雅1:13; 雅2:22; 雅2:24; 雅4:5; 約壹2:3; 約壹2:4; 約壹2:29; 約壹3:15; 約壹4:13; 約壹4:20; 約壹5:15; 啓18:7;
6) 就(38) 可8:24; 可9:25; 可13:6; 可16:4; 路21:30; 路21:31; 路24:21; 約6:14; 約6:22; 約6:65; 約6:69; 約7:26; 約8:28; 約10:7; 約11:20; 約11:27; 約11:40; 約12:12; 約12:50; 約13:35; 約14:20; 約16:4; 徒9:22; 徒9:38; 徒10:42; 羅6:8; 林前6:19; 林前15:4; 林前15:5; 林後11:10; 腓1:25; 帖後2:4; 雅1:7; 雅4:4; 約壹1:5; 約壹2:18; 約壹5:2; 約壹5:14;
7) 說(38) 可11:17; 可14:71; 可16:11; 路7:16; 約1:34; 約4:1; 約15:25; 約18:8; 約20:18; 約21:23; 約21:23; 徒2:31; 徒5:25; 徒9:20; 徒15:1; 徒16:36; 徒17:3; 徒17:3; 徒17:6; 徒21:31; 徒25:8; 徒28:25; 羅9:6; 羅10:5; 林前1:11; 林前14:25; 林後9:2; 林後13:2; 加3:8; 加3:10; 加4:22; 腓2:26; 帖前3:6; 帖後2:2; 來7:8; 約壹2:18; 約壹2:22; 啓10:6;
8) 由於(35) 太5:38; 太6:5; 太11:29; 太12:41; 太25:24; 可5:23; 可12:14; 可14:14; 路4:10; 路4:43; 路8:49; 路10:40; 路12:17; 路19:17; 約3:7; 約9:17; 約9:22; 約11:47; 約16:19; 約16:27; 約19:28; 徒2:25; 徒14:22; 徒17:18; 徒23:20; 羅6:3; 羅7:18; 林前8:1; 加2:11; 約壹3:5; 約壹3:16; 約壹4:13; 啓2:2; 啓3:10; 啓14:15;
9) (就是)(25) 太16:21; 太22:16; 太26:34; 可2:10; 可8:31; 可9:11; 可14:58; 路5:36; 路19:22; 路22:70; 約1:32; 約1:50; 約4:35; 約4:51; 約6:15; 約6:42; 約6:61; 約8:24; 約8:55; 約10:34; 約10:38; 約13:1; 約13:3; 徒18:13; 林後6:16;
10) 所以(18) 太6:8; 太16:28; 太19:23; 太21:43; 可3:22; 可10:33; 路4:11; 路13:2; 路19:9; 約11:51; 徒27:25; 羅3:10; 羅8:36; 羅9:12; 羅10:9; 羅14:11; 提前6:7; 來3:19;
11) 那(17) 太6:32; 太11:24; 太17:10; 太17:12; 太24:33; 可5:29; 可6:15; 可12:29; 約2:17; 約6:24; 約8:37; 約11:13; 約20:14; 羅4:21; 林後3:5; 腓1:6; 啓17:8;
12) 他(17) 太27:3; 可9:26; 路7:4; 路7:37; 路11:38; 路17:9; 路17:15; 約9:9; 約20:15; 徒14:9; 徒20:35; 徒21:29; 徒22:29; 徒23:34; 林後12:4; 弗4:9; 來12:17;
13) 要(16) 太5:17; 太18:13; 可6:23; 路2:49; 路12:54; 約9:11; 約11:31; 徒5:4; 徒5:9; 徒27:10; 羅2:4; 林前6:2; 林後1:24; 西4:1; 來11:14; 約壹4:3;
14) (那)(15) 太25:26; 太27:43; 路1:22; 路1:58; 路3:8; 約3:11; 約4:1; 約7:12; 約8:24; 約8:48; 徒4:13; 徒4:16; 林前15:27; 加1:11; 帖前4:14;
15) 有(14) 太5:21; 太5:27; 太5:33; 太5:43; 太8:11; 太26:21; 可12:34; 路7:16; 約6:5; 約13:21; 約16:21; 徒15:24; 徒20:23; 徒20:23;
16) 凡(12) 太5:22; 太15:17; 可3:28; 可7:18; 可11:23; 路24:44; 約8:34; 約18:9; 徒19:26; 林前6:9; 林前6:16; 林前12:3;
17) 是(12) 太5:28; 太5:32; 太20:30; 可8:28; 路20:19; 約12:19; 徒4:10; 林前15:4; 林前15:12; 來7:14; 來7:17; 彼前2:3;
18) 至於(9) 太7:14; 太19:28; 路20:37; 路22:22; 約12:34; 徒1:5; 林後7:8; 提前1:8; 啓3:17;
19) 那是(8) 可11:24; 路9:7; 路9:8; 路9:8; 路9:19; 約4:17; 約4:52; 約9:29;
20) 倘(7) 太5:20; 太24:43; 可1:40; 可12:19; 路20:5; 加5:2; 約壹3:20;
21) 然而(7) 太12:6; 可7:20; 路1:61; 約13:11; 羅8:21; 約壹3:2; 約壹3:20;
22) 既(6) 太2:16; 太6:26; 路23:40; 約2:18; 加2:16; 啓12:13;
23) 為此(6) 太2:23; 太4:6; 可9:41; 可14:25; 路12:37; 約4:37;
24) 因此(6) 太23:31; 太24:32; 太24:47; 路12:44; 約10:36; 徒13:34;
25) 叫(6) 太9:6; 太16:12; 路5:24; 約7:35; 約20:31; 羅8:28;
26) 竟(6) 可2:16; 路19:7; 約9:30; 加1:6; 來2:6; 來2:6;
27) 當(6) 太12:5; 徒19:21; 徒20:29; 林後5:6; 林後10:11; 帖後2:5;
28) 這(6) 可6:15; 可10:47; 約2:22; 約6:46; 徒25:16; 林後5:19;
29) 因著(5) 太11:20; 可3:22; 可8:17; 約9:23; 林後9:12;
30) 都(5) 可1:37; 徒20:25; 徒28:22; 羅15:14; 林後2:3;
31) 並(5) 約4:42; 約6:22; 徒26:31; 加1:20; 約壹2:19;
32) 所(4) 路12:30; 路17:9; 約8:54; 約17:7;
33) 這事(4) 徒12:3; 林後12:13; 腓4:11; 帖前2:1;
34) 在(4) 約4:27; 約8:27; 約11:31; 林後12:19;
35) 原來(4) 徒11:24; 徒28:1; 羅9:30; 約壹5:7;
36) 實在(4) 太26:72; 太26:74; 可2:12; 啓16:5;
37) 為(4) 太18:10; 路12:51; 羅9:17; 腓2:11;
38) (所以)(3) 可14:27; 約5:24; 約8:33;
39) (因為)(3) 太10:7; 可2:17; 可9:31;
40) 如今(3) 徒2:36; 徒17:13; 徒28:28;
41) 該(3) 路2:49; 路7:43; 約4:20;
42) 故此(3) 可7:6; 路18:8; 羅4:17;
43) 將(3) 路12:55; 約4:21; 約14:22;
44) 是說(3) 林前10:19; 林前10:19; 林前10:20;
45) 其實(3) 路4:41; 約4:35; 約7:22;
46) 著(2) 約2:25; 徒24:26;
47) 為甚麼(2) 可9:11; 可9:28;
48) 便(2) 可6:49; 可12:28;
49) 當⋯時(2) 羅5:8; 羅15:29;
50) 知道(2) 約13:3; 林前8:4;
51) 就在⋯之間(2) 啓18:17; 啓18:19;
52) 的事(2) 林前6:7; 林前15:12;
53) 卻(2) 太3:9; 太7:23;
54) 那位(2) 林前15:27; 來11:6;
55) 必要(2) 太20:10; 約壹5:15;
56) 以(2) 可11:32; 林後1:14;
57) 使(2) 羅10:9; 啓3:9;
58) 這⋯說(2) 腓3:12; 腓4:17;
59) (由於)(2) 太9:18; 可14:58;
60) 這話(2) 太16:11; 羅4:23;
61) 雖然(2) 路14:30; 羅6:17;
62) 是因(2) 徒3:17; 加4:13;
63) 這樣(2) 太28:13; 徒24:11;
64) 雖(2) 約6:36; 約10:41;
65) 論到(2) 徒13:34; 弗5:5;
66) 還(2) 約10:36; 羅2:3;
67) 便是(2) 約壹1:8; 約壹1:10;
68) (其實)(2) 可5:35; 可14:69;
69) 如何(2) 徒9:27; 徒14:27;
70) 那人(2) 約9:9; 約9:17;
71) 甚至(2) 可4:41; 路8:25;
72) 就有(1) 徒8:18;
73) 乃要(1) 林前6:3;
74) 那有(1) 林前1:26;
75) 就可(1) 林前9:13;
76) 正是(1) 徒13:33;
77) 此(1) 羅8:38;
78) 理(1) 徒20:35;
79) 該是(1) 羅7:16;
80) 讓(1) 羅3:8;
81) 原(1) 羅7:14;
82) 便有(1) 羅7:21;
83) 又因(1) 約19:42;
84) 要寫(1) 約19:21;
85) 那就(1) 羅8:18;
86) 就此(1) 徒16:19;
87) 之久(1) 徒20:31;
88) 凡物(1) 羅14:14;
89) 乃是要(1) 腓1:19;
90) 從此(1) 約壹3:14;
91) 作了(1) 約壹4:10;
92) 自己(1) 約壹5:13;
93) 憑(1) 彼前1:18;
94) 自己是(1) 來11:13;
95) 所受(1) 提後1:12;
96) 所要(1) 門1:21;
97) 按(1) 啓3:1;
98) 只(1) 啓12:12;
99) 因此⋯麼(1) 約7:23;
100) 他⋯在(1) 徒19:26;
101) 那⋯的(1) 約3:28;
102) 因著⋯才(1) 可15:10;
103) 關於⋯的話(1) 太21:16;
104) 因為⋯罷(1) 可8:16;
105) 這個(1) 提後1:5;
106) 就因此而(1) 帖前3:8;
107) 這帕子(1) 林後3:14;
108) 是因為(1) 林後11:11;
109) 這方面(1) 林後11:21;
110) 所說(1) 林後1:18;
111) 將來(1) 林後1:10;
112) 時(1) 林前12:2;
113) 是叫(1) 林前15:15;
114) 怎樣(1) 加1:13;
115) 那時(1) 加4:15;
116) 連我(1) 腓2:24;
117) 因他(1) 腓2:30;
118) 好(1) 腓2:16;
119) 原是(1) 約14:2;
120) 致(1) 加5:10;
121) 使用(1) 腓1:18;
122) 仍是(1) 林前10:17;
123) 都是(1) 路20:21;
124) 人若(1) 可4:21;
125) 就要(1) 可4:38;
126) 假(1) 可5:28;
127) 他們(1) 可2:8;
128) (說)(1) 可2:1;
129) 既是(1) 太27:24;
130) (著)(1) 太27:47;
131) 大凡(1) 可6:4;
132) 這是(1) 可6:14;
133) 這次(1) 可12:6;
134) 有關(1) 可12:26;
135) 無論(1) 可11:23;
136) 其(1) 可9:13;
137) 從(1) 可8:4;
138) 有說(1) 可8:28;
139) 才(1) 太27:18;
140) 若是(1) 太26:54;
141) (從)(1) 太9:28;
142) (因)(1) 太10:34;
143) 也都(1) 太8:27;
144) 由(1) 太6:7;
145) 當他(1) 太4:12;
146) 若(1) 太5:23;
147) 凡是(1) 太12:36;
148) 這可(1) 太14:26;
149) 倒比(1) 太21:31;
150) 豈(1) 太26:53;
151) 那些(1) 太20:25;
152) 倘若(1) 太18:19;
153) 因為這(1) 太16:17;
154) (乃)(1) 太16:20;
155) (至此)(1) 可13:29;
156) 固然(1) 可14:21;
157) 了(1) 約5:6;
158) 這便(1) 約5:36;
159) 會(1) 約5:45;
160) 正(1) 約4:53;
161) 現在(1) 約4:42;
162) 出(1) 約4:19;
163) 他將(1) 約4:39;
164) 的人(1) 約9:8;
165) 這人(1) 約9:18;
166) (乃是)(1) 約11:42;
167) 由此(1) 約12:19;
168) (在此)(1) 約11:22;
169) (關於)(1) 約11:6;
170) 個(1) 約9:20;
171) 把(1) 約9:32;
172) 證明(1) 約3:33;
173) 那裏(1) 約3:2;
174) 可是(1) 路5:26;
175) 能(1) 路8:47;
176) 那麼(1) 路4:21;
177) 舉(1) 路2:23;
178) 就在(1) 可14:30;
179) 他是(1) 可15:39;
180) 何以(1) 路15:2;
181) 只當(1) 路17:10;
182) 果(1) 路24:34;
183) 便知(1) 路24:39;
184) 那他(1) 路23:7;
185) 乃是用(1) 路21:5;
186) 以為(1) 路18:9;
187) 但(1) 路19:42;
188) 可以(1) 約13:19